Psalms 107— 2006

¹Славете Го Господа, зашто е до­бар, зашто е вечна милоста Негова!

²Така да велат избавените од Господ, оние што ги откупи од непријателска рака.

³И ги собра од земјите, од исток и од запад, од север и од морето.

⁴Тие скитаа по безводната пустина и нигде пат ниту населен град не најдоа;

⁵трпеа глад и жед, душата им ос­лабна во нив,

⁶но во жалоста своја Го повикаа Гос­пода, и Тој ги избави од нивните неволји

⁷и ги поведе по правиот пат, за да одат кон населен град.

⁸Нека Го слават Господа за милос­та Негова и за чудесата Негови што им ги направи на синовите човечки:

⁹зашто Тој ја напојува жедната душа и душата гладна ја исполнува со блага.

¹⁰Тие седеа во темнина и смртна сен­ка, оковани со сиромаштија и железо;

¹¹бидејќи не се покорија на зборо­вите Божји и се противеа на волјата на Се­вишниот.

¹²Тој го скрши нивното срце со мака, се сопнаа, и немаше кој да им помогне.

¹³Тогаш во тагата своја повикаа кон Господ, и Тој ги спаси од маките нивни;

¹⁴ги изведе од темнината и смртната сенка и ги раскина оковите нивни.

¹⁵Нека Го слават Господа за милос­та Негова и за Неговите чудесни дела кон синовите човечки,

¹⁶зашто Тој ги здроби бронзените порти и ги скрши железните резиња.

¹⁷Неразумните страдаа поради своите грешни патишта и поради беззаконијата свои!

¹⁸Од секоја храна им се одвраќаше душата, и се приближија до вратата на смртта.

¹⁹Но во тагата своја повикаа кон Господ, и Тој ги спаси од неволјите нив­ни;

²⁰го испрати Своето слово, ги изле­кува и ги спаси од пропаст.

²¹Нека Го прославуваат Господа за милоста Негова спрема синовите човеч­ки!

²²Нека Му принесуваат похвална жртва и нека ги разгласуваат делата Негови со радост.

²³Оние што запловија по море на ко­раби, што имаа работа по големите води —

²⁴тие ги гледаа делата на Господ и чудесата Негови во длабочините.

²⁵Тој рече — и настана бурен ветер и високо ги издигна морските бранови;

²⁶се издигаа до небесата, слегуваа до бездната; нивната присебност се губи во неволјата;

²⁷тие се збунуваат, се нишаат како пијани, и сета нивна мудрост им ис­чез­нува.

²⁸Тогаш во скрбта своја повикаа кон Господ, и Тој ги изведе од маките нив­ни.

²⁹И ѝ заповеда на бурата и таа се претвори во тивок ветрец и брановите молкнаа.

³⁰Тие се развеселија, зашто стивнаа, а Тој ги упати кон нивното сака­но пристаниште.

³¹Нека Го прославуваат Господа за милоста Негова и за Неговите чудес­ни дела спрема синовите човечки!

³²Нека Го возвеличуваат со собра­нието народно и нека Го слават во со­ветите на старешините!

³³Тој претвора реки во пустина, и водни извори — во сушна земја,

³⁴земја плодородна — во солница, по­ради злобата на оние што живеат во неа.

³⁵Тој претвори пустина во езеро, а сува земја — во земја со водни извори;

³⁶таму насели гладни, а тие изгра­дија град за живеење;

³⁷засеаја ниви, насадија лози, и тие им даваат свои плодови.

³⁸Тој ги благословуваше, и тие многу се размножуваа, и добитокот нивен Тој не им го намалуваше.

³⁹Кога беа проредени и пострадаа од притисокот на злото и од неволјата,

⁴⁰Тој изли презир над кнезовите и ги остави да скитаат по пустината, каде што нема патишта.

⁴¹Но бедниот го извлече од сиромаштија, го умножи родот негов како овчо стадо.

⁴²Праведните го гледаат тоа и се ра­дуваат, а секоја злоба си ја затвора устата своја.

⁴³Кој е мудар и го пази ова, ќе ја раз­бере милоста Господова.