Proverbs 27— 2006

¹Не фали се со утрешниот ден, зашто не знаеш, што ќе роди тој ден.

²Нека те фали друг, а не устата твоја, — туѓ, а не јазикот твој.

³Тежок е каменот, тежок е и пе­сокот; но гневот на глупавиот е потежок и од едното — и од другото.

⁴Лут е гневот, нескротлива е јароста; но кој ќе издржи против зависта?

⁵Подобро отворено разобличување, отколку сокриена љубов.

⁶Искрени се прекорите од оној, кој сака, а лажливи се бакнежите од оној, кој мрази.

⁷Сита душа го гази и восочниот мед, а на гладна душа и горчливото ѝ е слатко.

⁸Она што е птицата, што го на­пуштила гнездото свое, тоа е човекот, кој го напуштил местото свое.

⁹Маслото и темјанот го радуваат ср­цето; така е сладок пријателот со него­виот срдечен совет.

¹⁰Не напуштај го пријателот свој, ни­ту пријателот на таткото твој, и не му оди на братот во куќата негова во денот на неволјата твоја; подобро сосед во близина, отколку брат на­далеку.

¹¹Биди мудар, синко, и радувај го ср­цето мое, — и јас ќе имам што да му кажам на оној, што ме клевети.

¹²Умниот го гледа злото и го одбегнува; а неискусните одат невнимателно и биваат казнувани.

¹³Земи му ја облеката, зашто се зало­жил за туѓинец; и за туѓинката земи од него залог.

¹⁴Кој со силен глас го поздравува пријателот свој од рано утро, поздравот негов ќе се прифати како клетва.

¹⁵Непрестајно капење од стреа во дождлив ден и жена кавгаџика се едно исто:

¹⁶кој сака да ја задржи, тој сака да задржи ветар и со својата рака масло да фати.

¹⁷Железо железо остри, и човек на човека гневот го изострува.

¹⁸Кој ја чува смоквата своја, ќе ги јаде плодовите нејзини, и кој го чува господарот свој, ќе биде почитуван.

¹⁹Како што е во водата лице спроти лице, така е и срцето на човека спроти човек.

²⁰Пеколот и бездната не можат да се наситат: така се ненаситни и очите чо­вечки.

²¹Она што е топилницата за среброто и печката за златото, тоа се за човекот устите, што го фалат.

²²Безумниот да го толчиш со же­лезо во дибек заедно со зрната, — безумието нема да се оддели од него.

²³Добро надгледувај го добитокот свој, води грижа за стадата свои;

²⁴како што богатството не е вечно, така и власта не трае довека.

²⁵Тревата никнува, и зеленило се јавува, па се собираат билки горски,

²⁶тогаш овците треба да ти бидат тебе за облека, и козите — за купување ниви;

²⁷ќе имаш доволно козјо млеко за тебе и за твоите домашни за храна и на твоите слугинки за исхрана.