Matthew 5— 2006

¹Кога го виде народот, Тој се искачи на гората. И штом седна, уче­ни­ци­те Негови се приближија до Него.

²И откако ја отвори устата Своја, ги поу­чуваше и говореше:

³„Блажени се бедните по дух, зашто нивно е царството небесно!

⁴Блажени се оние што плачат, зашто тие ќе се утешат!

⁵Блажени се кротките, зашто тие ќе ја наследат земјата!

⁶Блажени се гладните и жедните за правда, зашто тие ќе се наситат!

⁷Блажени се милостивите, зашто тие ќе бидат помилувани!

⁸Блажени се чистите по срце, зашто тие ќе Го видат Бога!

⁹Блажени се миротворците, зашто тие ќе се наречат синови Божји!

¹⁰Блажени се гонетите заради правда, бидејќи нивно е царството небесно!

¹¹Блажени сте вие, кога ќе ве срамат и прогонуваат и кога лажно ќе говорат против вас секакви лоши зборови — за­ради Мене!

¹²Радувајте се и веселете се, зашто го­лема е вашата награда на небесата! Та­ка ги гонеа и пророците што беа пред вас.“

¹³„Вие сте солта на земјата. Но, ако солта го изгуби вкусот, со што ќе се со­ли? Таа веќе не е за ништо, освен да се фрли надвор и изгази од луѓето.

¹⁴Вие сте светлината на светот. Не може да се сокрие град, што се наоѓа на врв планина.

¹⁵Ниту, пак, светило се пали и става под поклопец, туку на свеќник, и им свети на сите в куќи.

¹⁶Така треба да свети пред луѓето и вашата светлина, за да ги видат вашите добри дела и да Го прослават вашиот Отец небесен!“

¹⁷„Немојте да мислите дека сум до­шол да го поништам Законот или Про­роците; не сум дошол да ги поништам, туку да ги исполнам.

¹⁸Зашто, вистина, ви велам: дури постојат небото и земјата, ниту една бук­вичка или црта од Законот нема да се измени, додека не се исполни сѐ!

¹⁹И така, оној што ќе наруши една од тие најмали заповеди и така ги научи луѓето, ќе се нарече најмал во царството небесно, а оној што ќе ги исполни и поучи, тој ќе се нарече голем во цар­ството небесно.

²⁰Зашто ви велам, ако вашата праведност не ја надмине праведноста на книж­ниците и фарисеите, вие нема да влезете во царството небесно!“

²¹„Сте слушале дека им било речено на старите: ‚Не убивај! А кој ќе убие, ќе биде осуден пред судот.‘

²²Јас, пак, ви велам дека секој, што се гневи на брата си (без причина), ќе биде осуден пред судот; а оној што ќе го на­рече брата си ‚празноглав‘, ќе биде осуден пред врховниот суд; оној, пак, што ќе рече ‚будала‘, ќе биде осуден за во пеколот.

²³И така, ако принесуваш дар на жртвеникот и таму се сетиш дека брат ти има нешто против тебе,

²⁴тогаш остави го дарот таму, пред жртвеникот, па оди и најнапред помири се со брата си, а потоа дојди и принеси го дарот.

²⁵Измири се со противникот твој на­време, уште додека си на пат со него, за да не те предаде на судијата, а судијата — на служителот и да бидеш фрлен в затвор;

²⁶вистина ти велам: нема да излезеш оттаму, сѐ додека не ја дадеш и последната пара.“

²⁷„Сте слушале дека на старите им било речено: ‚Не прељубодејствувај!‘

²⁸Јас, пак, ви велам дека секој што ќе погледне на жена со желба, тој веќе из­вршил прељуба со неа во срцето свое.

²⁹Ако те наведува на грев десното око, извади го и фрли го од себе; зашто подобро ти е да изгубиш еден дел од твоето тело, отколку целото да биде фрлено во пеколот.

³⁰И десната рака, ако те наведува на грев, исечи ја и фрли ја од себе; зашто подобро ти е да изгубиш еден дел, от­колку целото твое тело да биде фрлено во пеколот.“

³¹„Речено било исто така: ‚Ако некој ја остави својата жена, нека ѝ даде разводно писмо.‘

³²А Јас пак ви велам: секој што ќе ја остави својата жена, освен за прељуба, тој ја тера да прељубодејствува; и кој ќе се ожени со така напуштена, тој прељубодејствува.“

³³„Сте го слушале уште и тоа дека им било речено на старите — ‚Не колни се криво, а заклетвите пред Господ исполнувај ги.‘

³⁴Јас, пак, ви велам: не колнете се воопшто — ниту во небото, зашто тоа е престол Божји;

³⁵ниту во земјата, зашто таа е под­ножје на нозете Негови; ниту во Еру­са­лим, зашто е град на великиот Цар.

³⁶Не колни се ни во главата своја, за­што не можеш ниту едно влакно од ко­сата своја да направиш бело или цр­но.

³⁷Но зборот ваш да биде: ‚да‘, ‚да‘, или ‚не‘, ‚не‘, а сѐ што е повеќе од тоа, од лукавиот е.“

³⁸„Сте слушале дека е речено: ‚Око за око, заб за заб.‘

³⁹Јас, пак, ви велам: не противете се на лукавиот. Ако некој те удри по дес­ниот образ, заврти му го и другиот.

⁴⁰А оној што сака да се суди со тебе и да ти ја земе кошулата, дај му ја и на­метката.

⁴¹И ако некој те присили да одиш со него една милја, ти оди две.

⁴²На оној што бара од тебе, дај му, и не одбивај го оној што ти сака нешто на заем.“

⁴³„Сте слушале дека е кажано: ‚Љуби го својот ближен, а мрази го неприја­те­лот.‘

⁴⁴А јас, пак, ви велам: љубете ги не­пријателите свои, (благословувајте ги оние што ве колнат, правете им добро на оние што ве мразат) и молете се за оние што ве (навредуваат и) гонат,

⁴⁵за да бидете синови на Вашиот Отец небесен; зашто Тој го остава Сво­ето сонце да грее и над лошите и над добрите, и им праќа дожд и на праведните и на грешните.

⁴⁶Зашто, ако ги сакате оние што вас ве сакаат, каква ќе ви биде наградата? Зар не го прават тоа и цариниците?

⁴⁷И, ако ги поздравувате само бра­ќа­та свои, што особено правите? Не пос­та­пуваат ли така и незнабошците?

⁴⁸Но бидете совршени како што е со­вршен вашиот Отец небесен.“