Judges 13— 2006

¹Израеловите синови пак правеа зло пред Господ, и Господ ги предаде во рацете на Филистејците за време од четириесет години.

²Во тоа време имаше еден човек од Цора, од Дановото племе, по име Ма­ној; жена му беше неплодна и немаше деца.

³И ангел Господов ѝ се јави на жената и ѝ рече: „Ете, ти си неплодна и немаш деца; но ќе зачнеш и ќе родиш син;

⁴затоа пази се, не пиј вино и друг алкохолен пијалак и не јади ништо нечисто;

⁵зашто, ете, ќе зачнеш и ќе родиш син, и брич нема да ја допре главата негова, зашто од самата мајчина утроба тоа младенче ќе биде назир Божји, и ќе почне да го спасува Израел од рацете на Филистејците.“

⁶Жената дојде и му кажа на мажот свој, велејќи: „Човек Божји дојде кај мене, и лицето му беше како лице на ангел Божји, многу страшно; јас не го прашав од каде е, и тој не ми го кажа името свое;

⁷тој ми рече: ‚ете, ќе зачнеш и ќе родиш син; затоа не пиј вино и друг алкохолен пијалак и не јади ништо нечисто, бидејќи детето од самата мај­чина утроба па до смртта своја ќе биде посветено на Бога.‘“

⁸И Маној Му се помоли на Господ и рече: „Господи! Нека дојде пак кај нас човекот Божји што си го испратил, и нека нѐ научи како да постапиме со детето што ќе се роди.“

⁹Бог ја слушна молитвата на Маној, и ангелот Божји пак дојде кај жената, кога таа беше во полето, а Маној, мажот нејзин, не беше со неа.

¹⁰Жената во тој момент потрча и му јави на мажот свој и му рече: „Ете, ми се јави човекот, кој порано дојде кај мене.“

¹¹Маној стана и тргна со жена си, и дојде кај оној човек и му рече: „Ти ли си човекот што говорел со оваа жена?“ И тој рече: „Јас.“

¹²И рече Маној: „И така, нека се исполни зборот твој, но како да постапуваме со тоа дете, и што да пра­виме со него?“

¹³Ангелот Господов му кажа на Маној: „Нека се чува тој од сѐ она, за кое ѝ говорев на жената;

¹⁴нека не јаде ништо од она што лозата го раѓа; нека не пие вино и друг алкохолен пијалак, да не јаде ништо нечисто и да внимава на сѐ што ѝ заповедав.“

¹⁵А Маној му рече на ангелот Господов: „Дозволи ми да те задржам, додека да зготвиме јаре.“

¹⁶Ангелот Господов му рече на Маној: „И да ме задржиш, јас нема да јадам твој леб; ако, пак, сакаш да Му принесеш жртва на Господ, принеси Му.“ Маној не знаеше дека е тоа ангел Господов.

¹⁷Маној пак го праша ангелот Гос­подов: „Како ти е името, за да те про­славам, кога ќе се исполни зборот твој.“

¹⁸Ангелот Господов му одговори: „Зошто прашуваш за името мое? Тоа е чудно.“

¹⁹И го зеде Маној јарето и лебниот принос и Му ги принесе на Господ врз камен. И Тој изврши чудо, кое го видоа Маној и неговата жена.

²⁰Кога почна пламенот да се издига од жртвеникот кон небото, ангелот Господов се издигна во жртвениот пламен. Откако го видоа тоа, Маној и жената негова паднаа ничкум на земјата.

²¹И ангелот Господов стана невидлив за Маној и жената негова. Тогаш Маној дозна дека тоа беше ангел Господов.

²²И ѝ рече Маној на жената своја: „Бездруго ќе умреме, бидејќи Го ви­довме Бога.“

²³Жената му рече: „Ако Господ са­каше да нѐ умртви, не би примил од рацете наши жртва сепаленица и лебен принос, и не би ни го покажал сето она, а сега не би ни го открил ова.“

²⁴И жената роди син и го нарече со името Самсон. И детето растеше, и Гос­под го благословуваше.

²⁵И Духот Господов почна да дејствува во него во Дановиот логор, меѓу Цора и Ештаол.