John 13— 2006

¹А пред празникот Пасха, знаејќи Исус дека Му дојде часот за да премине од овој свет кај Отецот, и би­дејќи ги засака Своите во светот, до крај ги засака.

²И на вечерата, кога ѓаволот беше вметнал во срцето на Јуда Симонов Ис­кариот за да Го предаде,

³Исус, знаејќи дека Отецот сѐ Му предал во рацете и дека од Бога излегол и дека кај Бога се враќа,

⁴стана од вечерата, ја соблече својата горна облека, зеде крпа и се препаша;

⁵потоа истури вода во сад за миење и почна да им ги мие нозете на учениците и да ги брише со крпата со која беше препашан.

⁶Дојде и кај Симон Петар, а тој Му рече: „Господи, Ти ли ќе ми ги миеш нозете?“

⁷Исус одговори и му рече: „Јас што правам сега, ти не знаеш, но подоцна ќе разбереш.“

⁸Петар Му рече: „Никогаш Ти нема да ми ги миеш нозете!“ Исус му одгово­ри: „Ако не те измијам, нема да имаш дел со Мене!“

⁹Симон Петар Му рече: „Господи, то­гаш не само нозете мои, туку и рацете и главата!“

¹⁰Исус му одговори: „На измиениот треба само нозете да му се измијат, заш­то целиот е чист, а вие сте чисти, но не сите.“

¹¹Бидејќи Тој знаеше кој ќе го пре­да­де, па затоа и рече: „Не сте сите чисти.“

¹²А кога им ги изми нозете, ја облече облеката и седна пак на трпезата, па им рече: „Знаете ли што ви направив?

¹³Вие Ме нарекувате Учител и Гос­под; и право велите, бидејќи сум.

¹⁴Ако, пак, Јас, Господ и Учител, ви ги измив нозете, тогаш и вие сте дол­жни еден на друг да си ги миете нозете.

¹⁵Затоа ви дадов пример да правите и вие така, како што ви направив Јас.

¹⁶Вистина, вистина ви велам: нема слуга поголем од својот господар, ниту пратеник поголем од оној што го пратил.

¹⁷Кога го знаете ова, блажени сте ако го извршувате.

¹⁸Не го кажувам ова за сите вас, зашто Јас ги знам оние што ги избрав. Но нека се исполни Писмото: ‚Кој јаде леб со Мене, ја подигна петата своја против Мене.‘

¹⁹Отсега ви кажувам, уште пред да се изврши, та кога ќе се изврши, да по­ве­рувате дека сум Јас.

²⁰Вистина, вистина ви велам: кој го прими оној што го праќам Јас, Мене Ме прима, а кој Ме прима Мене, Го прима Оној што Ме прати.“

²¹Штом го рече ова, Исус, потресен во духот, посведочи и рече: „Вистина, вистина ви зборувам дека еден од вас ќе Ме предаде.“

²²Тогаш учениците почнаа да се пог­леднуваат еден со друг, не разбирајќи за кого зборува.

²³А еден од учениците, кого Исус го сакаше, беше се навалил на градите Исусови.

²⁴Нему му даде знак Симон Петар да праша кој ли ќе е тој за кого што го­вори.

²⁵Тој, пак, се навали на градите Ису­сови и Му рече: „Кој е Господи?“

²⁶Исус одговори: „Оној е, на кого Јас ќе му натопам залак и ќе му го по­да­дам.“ И кога натопи залак, му го подаде на Јуда Симонов Искариот.

²⁷И тогаш, по залакот, сатаната влезе во него. А Исус му рече: „Што ќе пра­виш, прави побргу!“

²⁸А никој од оние што седеа на тр­пе­зата не разбраа зошто му го рече тоа.

²⁹Но, бидејќи Јуда го чуваше ков­че­жето, некои помислија дека Исус му ре­че: „Купи што ни треба за празникот!“ или да раздаде нешто на сиромасите.

³⁰А тој, штом го зеде залакот, веднаш излезе. А беше ноќ.

³¹Кога тој излезе, Исус рече: „Сега се прослави Синот Човечки и Бог се прослави во Него.

³²Ако Бог се прослави во Него, и Не­го Бог ќе Го прослави во Себе, и наскоро ќе Го прослави.

³³Чеда, уште малку сум со вас. Ќе Ме барате и, како што им реков на Ју­деј­ци­те дека каде што одам Јас вие не може­те да дојдете, и вам ви велам сега.

³⁴Нова заповед ви давам: да се љубите еден со друг; како Јас што ве возљубив, така и вие да се љубите еден со друг.

³⁵По тоа ќе ве познаат сите дека сте Мои ученици, ако имате љубов меѓу се­бе.“

³⁶Симон Петар Му рече: „Господи, каде одиш?“ Исус му одговори: „Каде што Јас одам, ти не можеш сега да дој­деш по Мене, но подоцна ќе дојдеш по Мене.“

³⁷Петар Му рече: „Господи, зошто не можам да одам по Тебе сега? Животот свој ќе го положам за Тебе.“

³⁸Исус му одговори: „Животот ли ќе го положиш за Мене? Вистина, вистина ти велам: нема петел да запее, додека ти трипати не се одречеш од Мене!“