Job 1— 2006

¹Имаше еден човек во земјата Уц, по име Јов; тој човек беше непо­рочен, праведен, богобојазлив и го одбегнуваше злото.

²И му се родија седум синови и три ќерки.

³Имотот му беше: седум илјади си­тен добиток, три илјади камили, петстотини чифта волови, петстотини магарици и голем број слуги; и тој човек беше најпрочуен меѓу сите луѓе на Исток.

⁴Синовите негови се собираа и приредуваа гозби секој во домот свој, на својот ден, а ги покануваа и трите свои сестри да јадат и да пијат со нив.

⁵Кога завршуваа дните на гозбите, Јов ги повикуваше, та ги осветуваше. Станувајќи изутрина рано, принесуваше сепаленици за сите нив, зашто Јов си велеше: можеби синовите мои згре­шиле и Го навредиле Бога во срцето свое. Така постапуваше Јов во сите такви денови.

⁶Еден ден дојдоа синовите Божји да застанат пред Господ; со нив дојде и ѓаволот.

⁷И му рече Господ на ѓаволот: „Од каде дојде?“ А ѓаволот Му одговори на Господ и Му рече: „Одев по земјата и ја обиколив.“

⁸И Господ му рече на ѓаволот: „Обрна ли внимание на мојот слуга Јов? Зашто на земјата нема друг како него: човек непорочен, праведен, богобојаз­лив и кој го одбегнува злото.“

⁹Му одговори ѓаволот на Господ и Му рече: „Зар попусто Јов е богобојаз­лив?

¹⁰Не го огради ли Ти него и куќата негова наоколу и сѐ што има тој? Ти ги благослови делата на рацете негови, а стадата негови се шират по земјата;

¹¹но пружи ја раката Своја и допри се до сѐ што е негово, ќе Те благослови ли тогаш?“

¹²И му рече Господ на ѓаволот: „Еве, сѐ што е негово, е во твоја рака; само врз него не посегај!“ — И се оддалечи ѓаволот од Господ.

¹³Еден ден синовите и ќерките на Јов јадеа и пиеја вино во куќата на првородениот свој брат.

¹⁴И ете, дојде известувач кај Јов и му рече: „Воловите ораа и магариците пасеа покрај нив,

¹⁵кога Савејци ги нападнаа и ги оте­раа, а момоците со остар меч ги погубија; избегав само јас за да ти јавам.“

¹⁶Додека уште говореше, дојде друг и рече: „Оган Божји од небото падна, ги изгоре овците и момоците и ги голтна; и побегнав само јас, за да ти јавам.“

¹⁷Додека тој говореше, дојде трет, па рече: „Халдејци, наредени во три чети, нападнаа на камилите и ги отераа, а мо­моците со остар меч ги погубија; само јас избегав, за да ти јавам.“

¹⁸И додека тој уште говореше, се појави друг и рече: „Синовите и ќерки­те твои јадеа и пиеја вино во куќата на првородениот свој брат;

¹⁹ете, дувна силен ветар откај пустината и ги зафати четирите агли на ку­ќата; куќата се урна врз децата и тие умреа; се спасив само јас, за да ти јавам.“

²⁰Тогаш Јов стана, ја раскина својата горна облека, ја острижа главата своја и падна на земја, па се поклони

²¹и рече: „Гол излегов од утробата на мајка ми, гол и ќе се вратам. Господ даде, Господ зеде. Нека е благословено името Господово!“

²²Во сето тоа Јов не згреши и ништо неразумно не изрече за Бога.