Isaiah 51— 2006

¹Послушајте Ме вие, што копнеете за правда, вие кои Го бара­те Господа! Погледајте ја карпата, од која сте исечени, и длабочината на јамата, од која сте извлечени.

²Погледајте го Авраам, вашиот тат­ко, и Сара, која ве родила; зашто Јас го повикав него кога беше сам, го благо­словив и го умножив.

³Така, Господ ќе го утеши Сион, ќе ги утеши сите негови урнатини и ќе ги направи пустините негови како рај и степите негови — како градина Господо­ва; радост и веселба ќе има во него, славопои и пеење на песни.

⁴Послушајте Ме, народе Мој и племе Мое, приклонете го увото кон Мене! Зашто од Мене ќе излезе закон и Моја­та правда ќе ја поставам за светлина на народите.

⁵Мојата правда брзо ќе стигне; Моето спасение изгрева и Мојата рака ќе ги суди народите; островите ќе се надеваат на Мене и ќе се надеваат на силата Моја.

⁶Кренете ги очите кон небото и по­гледајте на земјата долу: зашто небото ќе исчезне како дим, и земјата ќе из­ветви како облека, а жителите нејзини исто така ќе изумрат; а Моето спасение е вечно, правдата Моја нема да прес­тане.

⁷Послушајте Ме, вие, кои ја познавате правдата, народе, Кој во срцето свое го имаш Мојот закон! Не плашете се од прекорување на луѓето, ниту стравувајте од нивните навреди.

⁸Зашто молец ќе ги изеде како облека и црв ќе ги изеде како волна; а Мо­јата правда ќе трае засекогаш, и Моето спасение — од род во род.

⁹Крени се, крени, облечи се во сила, рако Господова! Дигни се, како во древ­ните дни, во дамнешните родови! Зар не го уништи ти Рахав, зар не го порази змејот?

¹⁰Не го исуши ли морето, водите и големата бездна, не ги претвори ли морските длабочини во пат, за да поминат искупените?

¹¹Ќе се вратат избавените од Господ, и ќе дојдат на Сион со пеење, и вечна радост ќе има над главата нивна; тие ќе најдат радост и веселба; скрбта и воздишките ќе исчезнат.

¹²Јас, Јас Самиот сум ваш Утешител. Кој си ти, та се плашиш од човек, кој умира, и од човечки син, кој е како трева?

¹³Го забораваш Господа, својот Тво­рец, кој го прострел небото и ја основал земјата; и непрестајно, секој ден се пла­шиш од јароста на угнетувачот, како да е готов тој да истреби. Но каде е сега јароста на угнетувачот?

¹⁴Скоро ќе биде ослободен заробениот, и нема да умре во јамата, ниту ќе му недостига леб.

¹⁵Јас сум Господ твој, Кој го бранува морето, та брановите негови бучат — Јахве Саваот е името Негово.

¹⁶И Јас ги ставив Моите слова во ус­тата твоја, и со сенката на раката Своја те покрив кога го простирав небото и ја утврдував земјата и му реков на Сион: „Ти си Мој народ.“

¹⁷Разбуди се, разбуди се, стани, Еру­салиме, ти, кој од раката на Господ ја испи чашата на јароста Негова, до дно­то си ја испил и исушил чашата што опива.

¹⁸Меѓу сите синови, од него родени, нема кој да го води, и меѓу сите синови, од него одгледани, нема кој за рака да го придржи.

¹⁹Тебе те снајдоа две неволји, кој ќе те пожали? — Опустошување и истребување, глад и меч: кој ќе те утеши?

²⁰Синовите твои изнемоштеа, лежат по аглите на сите улици, како срна во стапица, исполнети со гнев Господов, со заплашување од твојот Бог.

²¹И така, ислушај го ова ти, кој си страдалник и пијан, но не од вино.

²²Вака вели Господ твој, Господ и Бог твој, Кој го брани Својот народ: „Ете, ја земам од раката твоја чашата што опива, од чашата на Мојата јарост ти веќе нема да пиеш.

²³Ќе ја дадам во раката на твоите мачители, кои ти велеа: ‚Падни ничкум, за да минам по тебе‘; и ти го подметнуваше грбот свој како земја и како улица за минувачите.“