Isaiah 5— 2006

¹Ќе Му ја запеам на мојот Возљубен Неговата песна за лозјето Негово. Мојот Возљубен имаше лозје на врвот од плодороден рид;

²Тој го огради и го исчисти од ка­мења, насади во него избор од лозови прачки, изгради кула во средината не­гова, направи големи каци; оче­куваше да роди добро грозје, а тоа роди диво грозје.

³Па сега, жители ерусалимски и ма­жи Јудејци, пресудете меѓу Мене и Моето лозје.

⁴Што уште требаше да направам за Моето лозје и не го направив? Зошто, кога очекував принос од добро грозје, тоа даде диво грозје?

⁵Сега ќе ви кажам што ќе направам со лозјето Свое: ќе ја иставам оградата, и тоа ќе биде опустошено; ќе му ги раз­рушам ѕидиштата, и ќе биде газено:

⁶ќе го оставам да запусти: нема ни да го кројат, ни да го копаат — ќе обрасне во трње и боцки, ќе им заповедам на облаците да не истураат дожд врз него.

⁷Лозјето на Господ Саваот е домот Израелов, а луѓето на Јуда — Негова љу­бена градина. И чека Тој правосудие, но ете — крвопролевање; чека правда, а ете — пискот.

⁸Тешко ви вам, кои прилепувате куќа кон куќа, кои присоединувате нива кон нива, така што за другите да не останува место, како да сте само вие населени на земјата!

⁹Во ушите мои — Господ Саваот рече: — тие многубројни домови ќе бидат пусти, тие големи и убави куќи ќе бидат без жители;

¹⁰десет ари лозје ќе дадат едно буре, а еден гомер посеано семе, одвај ќе доне­се една ефа.

¹¹Тешко им на оние, кои од рано утро бараат жесток пијалак и до доцна вечер се згорештуваат со вино;

¹²на нивните гоштавки има и харфа и лира, и тимпани, и свирка и вино; а кон делата на Господ тие и не погледнуваат, ниту помислуваат за делата на Него­вите раце.

¹³Затоа Мојот народ ненадејно ќе отиде во ропство; неговите големци ќе гладуваат, богаташите негови ќе се ма­чат од жед.

¹⁴Затоа пеколот се раширил и без мерка ја отворил устата своја: таму ќе слезе нивната слава и нивното богат­ство, вревата нивна и сѐ што ги весели.

¹⁵Смртникот ќе се свитка, човекот ќе се понижи и гордите луѓе очи ќе наведнат;

¹⁶а Господ Саваот ќе се возвеличи во суд, светиот Бог ќе ја соопшти светоста Своја во правда.

¹⁷И овците ќе си пасат како на па­сишта, и туѓинци ќе се хранат со оставените плодни пасишта на бога­тите.

¹⁸Тешко им на оние, кои влечат по себе беззаконие со јажиња на суетност и грев — како со колски ремења;

¹⁹кои велат: „Нека побрза Тој и нека го забрза делото Свое, за да видиме; нека се приближи и нека се исполни решението на Светецот Израелов, за да дознаеме!“

²⁰Тешко им на оние, кои злото го нарекуваат добро, а доброто — зло; тем­нината ја сметаат за светлина, светлината — за темнина, горчливото — за слатко, а слаткото — за горчливо!

²¹Тешко им на оние, кои се мудри во своите очи и разумни пред самите себеси!

²²Тешко им на оние, кои се храбри вино да пијат и силни да приготвуваат жесток пијалак,

²³кои за подароци го оправдуваат виновниот, а ги лишуваат праведните од законитото!

²⁴Затоа, како што огнот ја јаде сламата, и пламенот го голта сеното, така ќе загине коренот нивни, цветот нивни ќе се разнесе како прав; зашто тие го отфрлија законот на Господ Саваот и го презреа словото на Светецот Израелов.

²⁵Затоа гневот на Господ ќе се разгори против Неговиот народ, ќе ја протегне раката Своја против него и ќе го порази, така што планините ќе затре­перат и труповите нивни ќе бидат како ѓубре по улиците. А при сето тоа гневот Негов нема да се одврати и раката Не­гова уште ќе биде протегната.

²⁶И ќе крене знаме за далечни народи и ќе им даде знак на оние што жи­веат на крајот од земјата, и ете, тие лесно и брзо ќе дојдат;

²⁷кај нив нема да има ни умрен, ни премален; ниеден нема да задреме и нема да заспие; нема да се отпаше појасот од половината негова и нема да се одврзе ремен од чевлите негови;

²⁸стрелите им се изострени, сите ла­кови — им се затегнати; копитата на ко­њите нивни се како кремења, а бојните коли нивни — како виор;

²⁹рикањето нивно е како рикањето на лавица; тие рикаат како лавчиња; ќе го зграпчат пленот и ќе го однесат и никој нема да им го одземе.

³⁰Во оној ден ќе зарика против него како бучава на разбеснето море; ќе по­гледне Тој на земјата, и ете, темнина и жалост, а светлината потемнела во облаците.