1Еве го Мојот Слуга, Кого Го поддржувам, Мојот Избраник, љубимецот на душата Моја. Ќе Го положам Духот Свој врз Него, и Тој ќе им донесе правда на народите;
2нема да викне, ниту да го подигне гласот Свој, нема да дозволи да го чујат на улиците;
3скршената трска нема да ја здроби, и чадливата ламба нема да ја угасне; ќе суди според вистината;
4нема да ослабне, ниту ќе изнемошти, додека на земјата не воспостави правда, народите ќе се надеваат на Неговиот закон.
5Така вели Господ Бог, Кој ги создал небесата и нивното пространство, Кој ја раширил земјата со нејзините производи, Кој му дава здив на народот што е на неа, и дух на оние што одат по неа.
6Јас, Господ, Те повикав во правда, цврсто ќе Те држам за рака и ќе Те пазам, ќе те поставам за завет на народот, светлина за незнабошците,
7за да им ги отвориш очите на слепите, да ги изведеш врзаните од затвор и оние што седат во темнина — од темнината.
8Јас сум Јахве, тоа е Моето име, и нема да ја дадам славата Своја на друг, ниту честа Своја на идоли.
9Ете, претскажаното порано се збидна, и ново ќе ви објавам; пред да стане тоа, Јас ќе ви го објавам.
10Пејте Му на Господ нова песна, похвала за Него од земните краишта, вие што пловите по море, и сѐ што го полни, островите и оние што живеат на нив.
11Нека издигне глас пустината и нејзините градови, населбите, каде што живеат Кедарци; нека ликуваат оние што живеат во Сала, нека воскликнуваат од врвовите планински.
12Нека Му оддадат слава на Господ, похвалата Негова нека ја разгласат по островите.
13Господ ќе излезе како јунак, ревноста ќе ја побуди како војник; ќе извика и ќе подигне војнички вик; ќе се покаже силен против непријателите Свои.
14Долго молчев Јас, трпев и се воздржував; сега ќе викам како родилка, ќе се забревтам и ќе голтам сѐ.
15Ќе опустошувам планини и ридови, и сета нивна трева ќе ја исушам; реките ќе ги направам острови, езерата ќе ги исушам.
16Ќе ги поведам слепите по пат, што тие не го знаат, ќе ги водам по нејзини патеки, темнината ќе ја претворам во светлина пред нив, а кривите патеки — прави: ете, што ќе направам Јас за нив, и нема да ги оставам.
17Тогаш ќе отстапам и со голем срам ќе се покријат оние, што се надеваат на идоли, кои им велат на идолите: вие сте наши богови.
18Слушајте, глуви, и гледајте, слепи, за да видите.
19Кој е толку слеп како што е Мојот слуга, и глув, како што е Мојот пратеник? Кој е толку слеп како што е возљубениот, кој е така глув, како што е слугата Господов?
20Ти си видел многу, но не си забележувал; ушите ти биле отворени, но не си слушал.
21На Господ Му било угодно заради правдата Своја да го возвеличи и прослави законот Свој.
22Но тоа е народ поробен и разграбен; сите тие се врзани во подземја и сокриени во темници; станале плен, и нема спасител, ограбени се, и никој не вели: врати го!
23Кој од вас пројавил слух за тоа, кој внимава и слуша за иднината?
24Кој го предаде Јаков на разурнување и Израел — на грабачи? Не е ли тоа Господ, против Кого згрешивме, по Чии патишта не сакавме да одиме и Чиј закон не го слушавме?
25А Тој ја излеа врз нив јароста на Својот гнев и стравотиите на војната: Ти ги опкружи со пламен од сите страни, но тие не забележуваа; ги изгоре, но тие ни тоа не го сфатија сериозно.