Hebrews 3— 2006

¹Затоа, браќа свети, учесници во небесното призвание, размислете за Пратеникот и Првосвештеникот на нашата вера, Исус Христос.

²Кој Му беше верен на Оној Кој Го поставил, како и Мојсеј — во целиот не­гов дом.

³Зашто Тој се удостои со слава, толку поголема од Мојсеевата, колку што е поголема почитта што ја има оној што го изградил домот од почитта што ја има домот!

⁴Зашто секој дом се гради од некого; а Оној, Кој изградил сѐ, е Бог.

⁵И Мојсеј Му беше верен како слуга на целиот Негов дом, за да го посведочи она што требаше да се соопшти.

⁶Христос, како Син, е верен во Бож­јиот дом. Негов дом, пак, сме ние, само ако слободата и надежта, со кои се фа­лиме, ги запазиме до крај.

⁷Поради тоа, како што вели Светиот Дух: „Денес, ако го чуете гласот Негов,

⁸не жесточете ги срцата свои, како во огорченоста на денот на искушувањето во пустината,

⁹каде што татковците ваши Ме ис­ку­шаа, Ме испитуваа, иако ги гледаа дела­та Мои преку четириесет години.

¹⁰Затоа се разгневив на тој род и ре­­ков, секогаш се заблудуваа во срцата свои и не ги познаа патиштата Мои.

¹¹Па така се заколнав во Својот гнев дека нема да влезат во Мојот спокој.“

¹²Браќа, гледајте, да не би во некого од вас, да има зло и неверно срце, та да отстапи од живиот Бог.

¹³Туку храбрете се секој ден еден по друг додека сѐ уште се вели: „Денес“, та никој од вас да не отрпне преку измамата на гревот;

¹⁴зашто ние станавме соработници на Христос. Само ако ја задржиме цврсто до крај првобитната цврста подлога;

¹⁵додека се вели: „Денес, кога ќе го чуете Неговиот глас, да не отрпнат ср­цата ваши онака како кога се побунив­те.“

¹⁶А кои беа тие што чуја и пак се по­бунија? Зар не беа тоа сите оние кои со Мојсеј излегоа од Египет?

¹⁷Против кого негодуваше Тој че­ти­риесет години? Нели против оние што погрешија и чии коски останаа во пус­тината?

¹⁸А на кои им се заколнал дека нема да влезат во Неговиот спокој ако не на оние, што беа непослушни?

¹⁹И така, гледаме дека тие не можеа да влезат поради неверието.