Ezra 8— 2006

¹Еве ги старешините на домовите и родословијата на оние, кои со мене тргнаа на пат од Вавилон, во времето на царувањето на царот Артаксеркс:

²од потомците на Финес — Гершом; од потомците на Итамар — Даниел; од потомците на Давид — Хатуш;

³еден од синовите на Шеканија; од потомците на Парош — Захарија, со кого беа запишани сто и педесет мажи.

⁴Од потомците на Пахат-Моав — Елјехоенај, син на Зерахија, и со него двесте мажи.

⁵Од потомците на Зату — Шеканија, син на Јахазиел, и со него триста мажи.

⁶Од потомците на Адин — Евед, син на Јонатан, и со него педесет мажи.

⁷Од потомците на Елам — Исаија, синот на Готолија, и со него седумдесет мажи.

⁸Од потомците на Сафатија — Зевадија, синот на Михаил, и со него осумдесет мажи.

⁹Од потомците на Јоав — Авдија, синот на Јехиил, и со него двесте и осумдесет мажи.

¹⁰Од потомците на Бани — Шеломит, синот на Јосифија, и со него сто и шеесет мажи.

¹¹Од потомците на Бевај — Захарија, синот на Бевај, и со него дваесет и осум мажи.

¹²Од потомците на Азгад — Јоханан, син на Хакатан, и со него сто и десет мажи.

¹³Од потомците на Адоникам, кои тргнаа подоцна, ова се нивните имиња: Елифелет, Јеиел, и Шемаја, и со нив шеесет мажи.

¹⁴Од потомците на Бигвај — Утај и Захур, и со нив седумдесет мажи.

¹⁵Ги собрав кај реката, која тече низ Ахава, и таму престојувавме три дена, и, откако го прегледав народот и свеш­тениците, открив дека нема ниеден од потомците на Левиј.

¹⁶Тогаш испратив да го повикаат Елиезер, Ариил, Шемаја, Елнатан, Јарив, Елнатан, Натан, Захарија и Мешулам — старешини, и Јојарив и Елнатан — познавачи на законот;

¹⁷и им дадов порака за Идо, начал­никот на местото Касифија, и ги поучив како да му зборуваат на Идо и на неговите соработници, храмови при­служници од Касифија за да ни доведат служители за домот на нашиот Бог.

¹⁸И бидејќи благодатната рака на нашиот Бог беше над нас, тие ни доведоа еден разумен човек, од по­томците на Махлиј, син Левиев, син Израелов, Шеревија со синовите негови и браќата негови — осумнаесет души;

¹⁹и Хашавија и со него Исаија од потомците Мерариеви, неговите браќа и нивните синови — дваесет;

²⁰и од слугите на храмот што ги определија Давид и неговите начал­ници за прислуга на левитите, двесте и дваесет прислужници; сите тие беа спомнати по име.

²¹Тогаш објавив таму пост при реката во Ахава за да се смириме пред лицето на нашиот Бог и да измолиме од Него успешен пат за себе, за децата свои и за целиот имот,

²²бидејќи ми беше срам да барам од царот војска и коњаници да нѐ чуваат од непријателите по патот, зашто ние, кога зборувавме со царот, рековме: „Раката на нашиот Бог е благодатна за сите, а силата Негова и Неговиот гнев стои над сите што Го оставаат!“

²³И така, ние постевме и Го молев­ме нашиот Бог за тоа, и Тој нѐ послуша.

²⁴Тогаш одвоив дванаесетмина од главните свештеници: Шеревија и Ха­шавија, и со нив уште десетмина;

²⁵и им го предадов со мера среброто и златото и садовите, — сѐ што беше жрт­вувано за домот на нашиот Бог, она што го жртвуваа царот, советниците негови, кнезовите негови и Израелци, што беа таму.

²⁶И им предадов во рацете нивни со мерка: сребро — шестотини и педесет кикари, и сребрени садови — за сто кикари, злато — сто кикари,

²⁷златни чаши — дваесет, кои чинеа илјада даријки, и два сада од најдобар, блескав бакар, ценет како злато.

²⁸И им реков: „Вие сте Му свети на Господ, и садовите се свети, и среброто и златото — доброволен прилог на Гос­под, Бог на вашите предци.

²⁹Бидете будни и чувајте го тоа, додека да го предадете со мерка на начал­ниците над свештениците, левитите и старешините Израелови во Ерусалим, во одаите на домот Госпо­дов.“

³⁰Свештениците и левитите го при­мија измереното сребро, злато и садови за да ги однесат во Ерусалим, во домот на нашиот Бог.

³¹Тогаш тргнавме од реката во Ахава на дванаесеттиот ден од првиот месец за да одиме во Ерусалим; и раката на нашиот Бог беше над нас и нѐ чуваше од непријателска рака и од оние што ни правеа заседи по патот.

³²И стигнавме во Ерусалим, каде што престојувавме три дни.

³³На четвртиот ден го предадовме со мера среброто, златото и садовите во домот на нашиот Бог во рацете на свештеникот Меремот, синот Уриев, на Елеазар, синот на Финес, со кои беа ле­витите Јозавад, синот на Јешуа, и Но­адија, синот на Бинуј.

³⁴Сѐ беше изброено и измерено, а те­жината на сѐ што беше измерено, беше забележана во истиот момент.

³⁵Дојдените преселеници од пленство Му принесоа на Бог Израелов дванаесет телиња за сиот Израел, деведесет и шест овни и — седумдесет и седум јагниња како сепаленици и дванаесет јарци како жртва за грев: сето тоа за сепаленици на Господ.

³⁶И ги предадоа царските заповеди на царските сатрапи и на задречните управители, и тие го почитуваа народот и домот Божји.