Ezra 3— 2006

¹Кога настапи седмиот месец, и синовите Израелови веќе беа по гра­довите, народот се собра заедно во Еру­салим.

²Тогаш Јешуа, синот на Јоседек, и неговите браќа по свештенство, и Зоровавел, синот на Салатиил, и бра­ќата негови, започнаа да Му градат на Бог Израелов жртвеник за да принесуваат на него сепаленици, како што е запишано во законот на Мојсеј, човекот Божји.

³Го поставија жртвеникот врз осно­вите негови, бидејќи се плашеа од соседните народи; и почнаа да принесуваат на него сепаленици на Господ, наутро и навечер.

⁴И го празнуваа празникот Сеници, како што беше заповедано, а принесуваа и секојдневни жртви сепаленици во определен број како што беше определено за секој ден.

⁵Потоа редовно принесуваа сепаленици и во новомесечијата, и во сите празници, посветени на Господ, како и доброволни приноси на Господ од секој, кој сакаше.

⁶А од првиот ден на седмиот месец почнаа да Му принесуваат сепаленици на Господ. Но на Господовиот храм уш­те не му беа поставени темелите.

⁷И почнаа да даваат пари на каме­ноделци и дрводелци, и јадење и пиење и масло на Сидонци и Тирци за да донесат кедрово дрво од Ливан по морето во Јафа, со дозвола од Кир, персискиот цар.

⁸На втората година по доаѓањето во домот Господов во Ерусалим, на вториот месец, Зоровавел, синот на Сала­тиил, и Јешуа, синот на Јоседек, и дру­гите нивни браќа, свештениците и левитите, и сите што беа дошле од пленство во Ерусалим, започнаа со работа и поставија левити од дваесет години и нагоре за да ја надгледуваат работата околу домот Господов.

⁹И Јешуа, синовите негови и бра­ќата негови, Кадмиел и синовите негови — потомци Јудини — станаа како еден чо­век и ги надгледуваа работниците кај домот Господов, а исто така и синовите на Хенадад, левитите, нивните синови и нивните браќа.

¹⁰Кога ѕидарите ги положија осно­вите на храмот Господов, поставија свештеници, со одеждите нивни и со труби, и левити — синови Асафови — со кимвали, за да Го слават Господа по уставот на Давид, царот Израелов.

¹¹И почнаа да Го фалат и слават Господа, пеејќи: „Зашто е благ, зашто милоста Негова кон Израел е довека.“ И сиот народ воскликнуваше громогласно, славејќи Го Господа поради тоа што беа поставени темелите на Госпо­довиот дом.

¹²Меѓутоа, мнозина од свештени­ците и левитите и старешините на родовите, старци, кои го беа виделе поранешниот храм, додека се градеше новиот храм пред очите нивни, пла­чеа гласно, а мно­зина и подвикуваа силно од радост.

¹³И народот не можеше да ги разликува радосните извици од плачот на народот, зашто народот викаше силно и гласот негов се слушаше на далеку.