Ecclesiastes 7— 2006

¹Подобар е добар глас, отколку скапоцено масло, и смртниот ден — од родениот ден.

²Подобро е да одиш во куќа каде што плачат по умрен, отколку да отидеш во куќа, каде што има веселби и гозби, зашто таков е крајот на секој човек, и живиот ќе го приложи тоа кон срцето свое.

³Тагата е подобра од смеата; зашто, кога е лицето нажалено, срцето станува подобро.

⁴На умните срцето им е во куќата, каде што плачат, а на безумните во куќа, каде што се веселат.

⁵Подобро е да слушаш прекор од му­дар, отколку да слушаш пофалби од глупав;

⁶зашто смеата на безумните е како прскање на трње под котел. И тоа е суета!

⁷Угнетувањето на другите го прави мудриот безумен, а подароците го расипуваат срцето.

⁸Крајот на една работа е подобар од нејзиниот почеток; трпеливиот е подобар од горделивиот.

⁹Не станувај со духот свој брз на гнев, зашто гневот се крие во срцето на без­умните.

¹⁰Не вели: „Зошто поранешните дни биле подобри од сегашните?“, бидејќи не е мудро да прашуваш за тоа.

¹¹Добра е мудроста, како и наследството, особено за оние, што го гледаат сонцето,

¹²зашто под нејзината сенка е исто, како под сенката на сребро; но предимството на знаењето е во тоа, што муд­роста му дава живот на оној, што ја има.

¹³Погледај ги Божјите дела: кој може да го исправи она, што Бог го направил криво?

¹⁴Во добро време ползувај се со доброто, а во зли дни размислувај: едното и другото го направил Бог, за да не може човекот да каже ништо против Него.

¹⁵Се нагледав на сѐ во моите суетни дни: праведниот загинува со својата праведност; безбожниот и натаму жи­вее и покрај безбожноста своја.

¹⁶Немој да бидеш премногу строг и немој да се покажуваш за многу умен, зошто да се уништуваш?

¹⁷Не предавај се на грев и не станувај безумен; зошто да умреш предвреме?

¹⁸Добро е, ако се држиш за едното, но и друго да не испушташ од раката своја; зашто, кој има страв од Бога, ќе се избави од сето тоа.

¹⁹Мудроста го прави мудриот поси­лен од десет кнезови што се во градот.

²⁰Нема праведник на земјата, кој прави добро и никако да не греши;

²¹затоа не обрнувај внимание на секој збор, што се кажува, за да не го чуеш и слугата свој, кога те навредува;

²²зашто срцето твое знае за многу случаи, кога и ти самиот си навредувал други.

²³Сето тоа го испитав со мудрост; јас реков: „Ќе бидам мудар“, но мудроста е далеку од мене.

²⁴Далеку е тоа што се случило и многу длабоко: кој ќе го пронајде?

²⁵Се свртев со срцето свое, за да ги дознаам, изучам и истражам мудроста и разумот, и да го познаам безумието на безбожниот, и незнаењето, и лукавството,

²⁶и разбрав дека погорчливо од смртта е жената, зашто таа е мрежа, срцето нејзино — стапица, рацете нејзини — окови; добриот пред Бога ќе се спаси од неа, а грешникот ќе биде уловен од неа.

²⁷„Ете, тоа открив јас — рече Пропо­ведникот — испитувајќи едно по друго.“

²⁸Што уште бараше душата моја, и не го најде? — Маж најдов еден на илјада, но жена меѓу сите нив не најдов.

²⁹Само, ете, тоа го открив дека Бог го создаде човекот едноставен и добар, но тој самиот си создава проблеми.