Amos 8— 2006

¹Вакво видение ми откри Господ Бог: ете, кошница со зрели пло­дови.

²И ми рече Тој: што гледаш, Амосе? Одговорив: кошница со зрели плодови. Тогаш Господ ми рече: му дојде крајот на Мојот народ Израел — нема повеќе да му проштевам.

³Песните во храмот во оној ден ќе се претворат во плачење, вели Господ Бог; ќе има многу трупови, ќе ги фрлаат насекаде молчешкум.

⁴Чујте го ова, вие, што газите бедни и уништувате сиромаси,

⁵вие, кои велите: кога ќе мине но­вомесечието, за да продаваме жито, и сабота, за да ги отвориме житниците, да ја намалиме мерката, да ја зголемиме цената на шекелот и да измамуваме со лажни мерки,

⁶да купуваме сиромаси со пари и бедни за чифт сандали, и да продаваме застарено жито.

⁷Се заколна Господ во гордоста на Јаков: навистина нема никогаш да заборавам ниту едно од делата нивни!

⁸Нема ли да се затресе земјата од тоа и нема ли да заплаче секој жител на неа? Таа целата ќе се подига како реката Нил и ќе се бранува и ќе се спушта како реката египетска.

⁹И во оној ден, вели Господ Бог, ќе направам сонцето да зајде напладне и ќе ја помрачам земјата среде бел ден,

¹⁰ќе ги претворам празниците ваши во тага и сите ваши песни — во плач; ќе ставам вреќишта на сите бедра и ќела­вост — на секоја глава, и ќе создадам во земјата плач како за син единец, и крајот ќе ѝ биде како горчлив ден.

¹¹Ете, настапуваат дните, вели Гос­под Бог, кога ќе испратам на земјата глад, не глад за леб, не жед за вода, туку жед за слушање зборови Госпо­дови.

¹²И ќе талкаат од море до море, ќе скитаат од север до исток, барајќи го словото Господово, и нема да го најдат.

¹³Во оној ден ќе премираат од жед убавите девојки и момчиња.

¹⁴Оние што се колнат во гревот са­мар­јански и велат: жив е твојот бог, Дане, така да ни е жив и патот за Вир­савија! Тие ќе паднат и веќе нема да се кренат.