2 Corinthians 6— 2006

¹Како соработници Христови, ние ве молиме да не ја примате напразно благодатта Божја.

²Зашто се вели: „Во благопријатно време те услишав и во денот на спасението ти помогнав.“ Еве, сега е времето благопријатно; ете, сега е денот на спа­сението!

³Никому никаков повод за соблазна не даваме за да не биде презрена нашата служба,

⁴туку во сѐ се препорачуваме за слу­жители Божји, со големо трпение, во неволји, во нужди, во тегоби,

⁵во удари, во затвори, во бунтови, во напори, во бденија, во пости,

⁶со чистота, со знаење, со долготрпеливост, со добрина, со Духот Свети, со нелицемерна љубов,

⁷со проповедта на вистината, со сила Божја, со оружјето на правдата во десна и во лева рака,

⁸со славата и срамот, при укори и пофалби; нѐ сметаат за измамници, а ние сме вистинити;

⁹за непознати, а добро сме познати; нѐ држат како да сме на умирање, а еве — живи сме; како казнети, а неумртвени;

¹⁰нѐ нажалуваат, а ние сме секогаш весели; нѐ сметаат за бедни, а мнозина обогатуваме; како ништо да немаме, а сѐ имаме.

¹¹Устата наша е отворена за вас Ко­ринтјани, и срцето наше се раширува.

¹²Вам не ви е тесно во нас, но тесно ви е во срцата ваши.

¹³За исто вознаградување ви зборувам како на чеда: бидете и вие широки.

¹⁴Не впрегнувајте се заедно со без­верниците; зашто какво заедништво постои меѓу правдата и беззаконието? Што заедничко има меѓу светлината и темнината?

¹⁵Какво согласие може да има меѓу Христос и Велијар? Или, што има заедничко меѓу верник и безверник?

¹⁶Каква спогодба има храмот Божји со идолите? Вие сте храм на живиот Бог, како што рекол Бог: „Ќе се вселам во нив и ќе одам меѓу нив; ќе им бидам Бог, а тие ќе бидат Мој народ.“

¹⁷„Затоа излезете од нивната средина и одделете се!“ Вели Господ, и „Не до­пирајте се до нечисто, и Јас ќе ве примам!

¹⁸И Јас ќе ви бидам Татко, а вие ќе Ми бидете синови и ќерки“, вели Гос­под Седржителот.