2 Corinthians 3— 2006

¹Пак ли ќе почнеме сами да се фали­ме пред вас? Или ни се потребни, како на некои, препорачувачки писма до вас или од вас?

²Вие сте нашето писмо, впишано во нашите срца, кое го познаваат и читаат сите луѓе.

³Јасно е дека вие сте Христово писмо, составено преку нашата служба, напишано не со мастило, туку со Духот на живиот Бог, не на камени плочки, туку на човечки срца.

⁴Таква сигурност во Бога имаме преку Христос,

⁵но не дека сме способни да помисли­ме нешто како од себе; напротив, на­ша­та способност доаѓа од Бога.

⁶Тој ни дал способност да бидеме слу­ги на новиот завет, не на буквата, туку на Духот; зашто буквата убива, а Духот оживотворува.

⁷Ако, пак, смртоносното служење со букви, врежани во камења, беше така славно, што синовите Израелови не мо­жеа да погледаат во лицето на Мојсеј, поради минливата слава на неговото ли­це,

⁸тогаш колку пославно ќе биде слу­жењето на Духот!

⁹Зашто, ако служењето што донесува осудување било славно, тогаш колку повеќе ќе изобилува со слава слу­же­ње­то за праведноста!

¹⁰И навистина, не ни беше прос­ла­ве­но во таа мера она што беше прос­ла­ве­но ако се спореди со преголемата слава.

¹¹Зашто, ако е славно она што е минливо, тогаш многу пославно ќе биде она што е трајно.

¹²Имајќи, пак, таква надеж, ние дејствуваме со голема слобода,

¹³а не како Мојсеј што ставаше превез на лицето свое за да не можат сино­вите Израелови да го видат крајот на минливото.

¹⁴Но умовите нивни заслепеа, бидејќи и до ден денес, кога се чита Стариот за­вет, им стои истиот превез, зашто само Христос го симнува.

¹⁵Па така, и до ден денес, кога се чита Мојсеј, превезот им стои на нивното срце.

¹⁶Но, кога ќе се обратат кон Господ, превезот им се симнува.

¹⁷А Господ е Духот; а каде што е Духот Господов, таму има слобода.

¹⁸Ние, пак, сите со откриено лице, како во огледало гледајќи ја славата Господова, се преобразуваме во истиот лик, од слава во слава, како од Духот Господов.