2 Chronicles 15— 2006

¹Тогаш Духот Божји слезе врз Азарија, син Одедов.

²Тој излезе да го пресретне Аса и сите Јудејци и Венијаминовци, и им рече: „Послушајте ме, Аса и сите Јудеј­ци и Венијаминовци: Господ е со вас, кога сте вие со Него; и ако Го барате, ќе Го најдете; ако, пак, Го оставите, и Тој ќе ве остави.

³Долго време Израел беше без вистински Бог, без свештеник да поу­чува, и без закон;

⁴но кога во притеснетоста своја се обрати кон Господ, Бог Израелов, Го побара и Го најде.

⁵Во тие времиња немаше мир ни за оние што излегуваа, ни за оние што вле­гуваа; зашто имаше голема збрка меѓу сите жители земни;

⁶народ се биеше со народ, и град со град, затоа што ги потресе Бог со се­какви неволји.

⁷Но вие држете се цврсто, и рацете ваши да не ослабуваат, зашто ќе има награда за делата ваши.“

⁸Кога ги чу Аса тие зборови и про­роштвата на Азарија, син на пророкот Одед, тој се охрабри и ги отстрани не­знабожечките гнасотии од целата земја јудејска и Венија­минова, и од градовите на Ефремо­вата Гора што ги беше презел, го обнови и жртвеникот Госпо­дов што беше пред Господовиот трем.

⁹Тогаш ги собра сите Јудејци и Вени­јаминовци и преселени од Еф­рем, Ма­насија и Симеон, кои живееја со нив; за­што многу Израелци преминаа кон не­го, откако видоа дека Господ, неговиот Бог, е со него.

¹⁰И се собраа во Ерусалим во третиот месец на петнаесеттата година од царувањето на Аса.

¹¹Во тој ден Му принесоа жртва на Господ од пленот што го донесоа: од крупниот добиток седумстотини и од ситниот — седумдесет илјади.

¹²Дадоа завет дека ќе Го бараат Го­с­под, Бог на своите предци, од сѐ срце и од сета душа;

¹³а секој, што нема да Го побара Гос­под, Бог Израелов, да умре — бил тој мал или голем, маж или жена.

¹⁴И се заколнаа во Господ громогласно со восклици и при звукот на трубите и роговите.

¹⁵И сите Јудејци се радува на таа заклетва, зашто се колнеа од сѐ срце и со сета волја. Го бараа Господа, и Го најдоа. Тогаш Господ им даде спокој од сите страни.

¹⁶А мајка си Мааха царот ја лиши од почеста да биде царица мајка, затоа што ѝ направила гнасен идол на Ашера. Аса го сруши идолот нејзин, го исече на парчиња и го изгори во Кедронскиот дол.

¹⁷Иако идолските светилишта не беа отстранети во Израел, но срцето на Аса беше наполно предадено на Господ во сите дни негови.

¹⁸Тој го внесе посветеното од таткото свој во Божјиот дом; среброто, златото и садовите.

¹⁹И немаше војна до триесет и петтата година од царувањето на Аса.