1 Samuel 24— 2006

¹Потоа Давид излезе оттаму и живееше по стрмните врвови на Ен-Геди.

²Кога Саул се врати од Филистејците, му јавија, велејќи: „Ете, Давид е во пус­тинските места кај Ен-Геди.“

³Тогаш Саул зеде три илјади одбрани мажи од цел Израел и отиде да го бара Давид и луѓето негови по планините, каде што живеат дивокози.

⁴И дојде кај едно овчо трло крај патот. Таму имаше пештера, и Саул влезе таму по нужда; а Давид и луѓето негови седеа во дното на пештерата.

⁵И му рекоа на Давид луѓето негови: „Еве го денот, за кој ти говореше Гос­под: ‚ете, Јас ќе го предадам твојот непријател во рацете твои‘ и ќе сториш со него, она што ти е угодно.“ Давид стана и полека ја пресече полата на Сауловата горна облека.

⁶Но потоа му стана мачно на срцето Давидово, поради тоа што ја пресече полата на Сауловата облека.

⁷И им рече на луѓето свои: „Да не ми даде Господ да му го направам тоа на мојот господар, да ставам рака врз него, бидејќи тој е помазаник Господов.“

⁸Со тие зборови ги задржа луѓето свои и не им дозволи да го нападнат Саул. А Саул стана и излезе од пеште­рата на патот.

⁹Потоа стана и Давид, излезе од пештерата и извика по Саул, велејќи: „Господаре мој, царе!“ Саул погледна назад, и Давид падна со лицето на земјата, и му се поклони.

¹⁰И Давид му рече на Саул: „Зошто ги слушаш зборовите на оние луѓе што велат, ете, Давид крои зло против тебе?

¹¹Ете, денес видоа очите твои дека Господ те предаваше во рацете мои во пештерата, и ми говореа да те убијам, но јас те поштедив и реков: нема да кренам рака на мојот господар, бидејќи тој е помазаник на Господ.

¹²Татко, погледни ја полата на обле­ката твоја во мојата рака, јас ја пресеков полата од облеката твоја, а тебе не те убив; знај и увери се дека во раката моја нема зло, ни непријателство, и дека јас не сум згрешил спрема тебе; а ти ја бараш душата моја за да ја одземеш.

¹³Господ нека пресуди меѓу мене и тебе, и нека ти одмазди Господ за мене; но мојата рака нема да биде врз тебе,

¹⁴како што вели старата поговорка: — од беззаконици излегува беззаконие. — Затоа раката моја нема да биде врз тебе.

¹⁵Против кого излегол царот израелски? По кого си се растрчал? По мртво куче, по една болва.

¹⁶Господ нека биде судија и Тој нека пресуди меѓу мене и тебе. Тој ќе го испита делото мое и ќе ме спаси од раката твоја.“

¹⁷Откако ги изрече Давид тие збо­рови кон Саул, Саул рече: „Твојот глас ли е тоа, сине мој Давиде?“ И го крена Саул гласот свој, и плачеше

¹⁸и му рече на Давид: „Ти си поправ од мене, зашто ми врати со добро, а јас ти враќав со зло;

¹⁹ти го покажа тоа денес, постапувајќи со мене милостиво: кога Господ ме предаваше во рацете твои, ти не ме уби.

²⁰Кој, откако ќе го најде непријателот свој, ќе го пушти здрав и цел? Господ нека ти врати со добро за тоа што ми го направи денес ти.

²¹Сега знам дека ти бездруго ќе станеш цар, и царството израелско ќе биде силно во раката твоја.

²²Затоа заколни ми се во Господ дека нема да го искорениш потомството мое по мене и нема да го уништиш името мое во домот на мојот татко.“

²³Му се заколна Давид на Саул. И Саул отиде во својот дом, а Давид и луѓето негови се искачија кон своето засолниште.