1 John 3— 2006

¹Гледајте колку голема љубов ни дал Отецот — да бидеме наречени чеда Божји, а тоа и сме! Затоа светот не нѐ знае, зашто не Го спозна Него.

²Возљубени, сега сме чеда Божји! Но уште не се покажа што ќе бидеме. Знаеме само дека, кога ќе се покаже, ќе бидеме слични на Него, зашто ќе Го видиме каков што е.

³И секој што ја има таа надеж во Не­го, се очистува самиот себе, како што е чист Тој.

⁴Секој што прави грев, прави и беззаконие; и гревот е беззаконие.

⁵А знаете дека Тој се јави за да ги зе­ме нашите гревови; а грев во Него не­ма.

⁶Секој, кој пребива во Него, не гре­ши; секој што греши, не Го видел, ниту Го познал.

⁷Чеда, никој да не ве заблудува! Кој постапува праведно, праведен е, како што е праведен Тој.

⁸Кој прави грев, од ѓаволот е, зашто ѓаволот греши од почетокот. Па затоа и се јави Синот Божји, за да ги урне делата ѓаволски.

⁹Секој што е роден од Бога, грев не прави, зашто семето Негово пребива во него; и не може да греши, бидејќи е ро­ден од Бога.

¹⁰Чедата Божји и чедата ѓаволски по тоа и се познаваат. Секој што не пос­та­пува праведно, и секој што не го љуби братот свој, не е од Бога.

¹¹Зашто тоа е пораката што ја чувте од почетокот — да се сакаме еден со друг.

¹²Но не како Каин, кој беше од лукавиот и го уби брата си. А зошто го уби? Затоа што неговите дела беа лоши, а на неговиот брат — праведни.

¹³Не чудете се, браќа мои, ако светот ве мрази.

¹⁴Ние знаеме дека преминавме од смрт во живот, бидејќи ги љубиме бра­ќата свои; оној што не го љуби братот свој, тој останува во смртта.

¹⁵Секој што го мрази братот свој, е човекоубиец; и познато ви е дека ниеден човекоубиец нема живот вечен, што ќе остане во него.

¹⁶Љубовта ја познаваме по тоа што Тој ја положи за нас душата Своја; но и ние сме должни да ги полагаме душите свои за браќата.

¹⁷Ако некој има световни блага, па кога ќе го види својот брат во не­маш­ти­ја, та го затвори срцето свое од него — како тогаш ќе може да остане во таков Божјата љубов?

¹⁸Чеда мои, да не се сакаме со зборо­ви или со јазик, туку со дела и вистина!

¹⁹И по тоа ќе знаеме дека сме од вис­тината, и пред Него ќе го увериме своето срце;

²⁰бидејќи, ако срцето наше нѐ осуди, Бог е поголем од нашето срце и знае сѐ.

²¹Возљубени, кога нашето срце не нѐ осудува, тогаш ние имаме слобода пред Бога,

²²и, што и да побараме, добиваме од Него, бидејќи ги чуваме Неговите за­по­веди и правиме што е благоугодно пред Него.

²³А заповедта Негова е таа, да веруваме во името на Неговиот Син Исус Христос и да се љубиме еден со друг, како што ни заповедал.

²⁴И оној, што ги чува заповедите Не­гови, пребива во Него, и Тој — во него. А дека Тој пребива во нас, знаеме по Ду­хот што ни Го дал.