1 Corinthians 4— 2006

¹И така, секој човек нека нѐ смета нас за служители Христови и управници на Божјите таинства,

²а од управниците понатаму се бара секој од нив да се покаже верен.

³За мене ништо не значи да бидам суден од вас, или од судот на другите луѓе; јас и самиот не се судам себе,

⁴зашто во ништо не се чувствувам ви­новен; но со тоа не сум оправдан: судија ми е Господ.

⁵Затоа, пак, не судете ништо предвре­ме, додека не дојде Господ, Кој ќе го изнесе на видело сокриеното во мракот и ќе ги објави намерите на срцата; и тогаш секој ќе прими пофалба од Бога.

⁶Ова браќа го применив на себе и на Аполос заради вас, за да се поучите од нас на онаа изрека: „Не повеќе од она што е напишано“, и да не се гордеете еден пред друг поради некого.

⁷Зашто, кој ти дава предимство? Што имаш, што не си примил? А штом си примил, зошто се фалиш, како да не си примил?

⁸Презаситени сте веќе, се збогативте веќе и се зацаривте без нас; камо среќа да се бевте зацариле, та и ние да царуваме со вас!

⁹Мислам дека нас апостолите Бог нѐ прикажа најпоследни, како осудени на смрт, бидејќи станавме глетка за светот — на ангелите и на луѓето.

¹⁰Ние сме безумни заради Христос, а вие сте мудри во Христос; ние сме не­моќни, а вие сте силни; вие сте славни, а ние бесчесни.

¹¹До овој час ние и гладуваме, и жед­нееме, и необлечени одиме, нѐ бијат и скитаме по светов,

¹²се трудиме, работејќи со свои раце. Кога нѐ проколнуваат, ние благословуваме, а кога нѐ гонат — трпиме;

¹³кога хулат на нас, ние утешуваме. Станавме како ѓубриште на овој свет, како исфрлен смет од сите луѓе до сега.

¹⁴Но ова ви го пишувам не за да ве посрамам, туку да ве вразумам како мои возљубени чеда.

¹⁵Зашто, ако имате и десетина илјади учители во Христос Исус, сепак немате многу татковци, бидејќи јас ве родив во Исус Христос преку Евангелието.

¹⁶Затоа, ве молам, бидете мои подра­жаватели, како што сум јас на Христос!

¹⁷Браќа, затоа го пратив кај вас Ти­мотеј, кој ми е возљубено и верно чедо во Господ; тој ќе ви ги напомни патиш­тата мои во Христос, како што учам на­секаде и во секоја црква.

¹⁸Некои се возгордееја, како да не ќе дојдам кај вас;

¹⁹но наскоро ќе дојдам кај вас, ако са­ка Господ, и ќе ги познаам не збо­ро­ви­те, туку силата на оние што се возгор­деале,

²⁰зашто царството Божјо не е во збо­рови, туку во сила.

²¹Што сакате? Со стап ли да дојдам кај вас, или со љубов и кроток дух?