1Ќе Те вознесувам, Господи, затоа што ме прифати и не допушти непријателите мои да се радуваат над мене.
2Господи, Боже мој, повикам кон Тебе, и Ти ме исцели.
3Господи, Ти ја изведе душата моја од пеколот и ме спаси од оние што слегуваат во гроб.
4Пејте Му на Господа, праведници Негови, и исповедајте Го, сеќавајќи се на Неговата светост,
5зашто гневот Му е во јароста Негова, а животот – во милоста Негова: навечер настанува плач, а изутрина голема радост.
6И јас си реков во изобилието мое: »Нема да се поколебам довека.«
7Господи, според волјата Твоја подај ѝ на добрината моја сила; но Ти го сокри лицето Свое, и јас се збунив.
8Тогаш кон Тебе, Господи, повикав и не мојот Бог, му се помолив:
9»Каква полза од крвта моја, кога ќе слезам во гроб? Ќе ја исповеда ли правот, ќе ја објави ли тој вистината Твоја?«
10Ме услиши Господ, и ме помилува, и Господ стана помошник мој.
11Ти ја претвори тагата моја во радост, го симна од мене костретот и ме препаша со веселба,
12за да Те слави душата моја и да не замолкнам; Господи, Боже мој, вечно ќе те славам!