1Потоа жребот падна на Јосифовите синови: од Јордан кај Јерихон, кон Јерихон на исток, во планинската пустиња, која се протега од Јерихон кон Ветил;
2од Ветил границата оди кон Луз и мунува кон пределот Архијатарот,
3се спушта кон морето, кон границата Јефалтимска дури до пределот Ветарон долни, па и до Газер и излегува кај морето.
4Тоа го добија како дел Јосифовите синови Ефрем и Манасија.
5Границата на Ефремовите синови според родовите нивни беше оваа: откај исток границата на нивното наследство беше Атарот и Адар до горни Веторон;
6потоа границата оди кон морето на север до Махтот, свртува на исток кон Тинат-Силом и минува источно од Јанох;
7а од Јанох, откако слегува кон Атарот и Нарат, допира до Јерихон, и селата нивни и излегува на Јерихон;
8од Тапфу границата оди кон морето, кај потокот Кана, и завршува кај морето. Тоа е делот на племето на синовите Ефремови, според родовите нивни.
9Имаше одделни градови за Ефремовите синови и во наследство на Манасеивите синови, – и сите тие градови беа со селата нивни.
10Но Ефремовите синови не ги изгонија Хананејците, кои живееја во Газер; затоа Хананејците живеат меѓу Ефремовците до денес, и им плаќаат данок. Најпосле дојде египетскот цар – Фараон, го презеде градот и со оган го изгори, а Хананејците и Ферезејците и жителите на Газер беа убиени, а Фараонот го даде пленот на ќерката своја.