1»А ти, сине човечки, земи една тула и стави ја пред себе и нацртај го на неа Ерусалим;
2и постави опсада околу него, направи тврдина спрема него, направи и насипи околу него, постави логор против него и нареди наоколу спроти него машини за уривање ѕидови.
3Потоа земи железна плоча и постави ја како железен ѕид меѓу себе и градот, па сврти го лицето свое спроти градот и тој ќе биде опседнат, опседнувај го ти. И тоа ќе биде знак за домот Израилев.
4Ти, пак, легни на својата лева страна и стави го врз неа беззаконието на домот Израилев; според бројот на деновите, – сто и педесет – во кои ќе лежиш врз неа, толку ќе го носиш беззаконието нивно.
5А Јас ти ги определив годините на беззаконието нивно според бројот на деновите; триста и деведесет денови ќе го носиш беззаконието на домот Израилев.
6И кога ќе ги исполниш, повторно легни, но сега на својата десна страна и четириесет денови носи го беззаконието на домот Јудин, ден за година, ден за година ти определив.
7Па сврти го лицето свое и мишката на својата десна страна кон опсадениот Ерусалим, и пророкувај против него.
8Ете, Јас поставив врз тебе окови, и ти не ќе можеш да се свртиш од едната страна на другата, додека не ги исполниш деновите на твојата опсада.
9Земи си пченица и јачмен, боб и леќа, просо и 'рж, и сипи ги во еден сад и направи си од нив лебови, според бројот на деновите, кога ќе лежиш на страната своја, триста и деведесет денови ќе ги јадеш.
10И јадењата, со кои ќе се храниш, јади ги со мерка, по дваесет сикли на ден; одвреме навреме јади го тоа.
11И вода пиј со мерка, по шестина од ин; одвреме навреме пиј.
12А ќе ги јадеш јачмените питки и печи ги пред нивните очи на човечко ѓубре.«
13И рече Господ: »Израилевите синови така ќе јадат нечист леб меѓу оние народи, кај кои ќе ги прогонам.«
14Тогаш реков: »О, Господи Боже, душата моја никогаш не се осквернила и од младини па сѐ досега никогаш не сум јал мрша и раскинато од ѕвер; и никакво нечисто месо не влегло во устата моја.«
15И ми рече Он: »Ти дозволувам место човечко ѓубре, земи говедско ѓубре, и на него печи го лебот свој.«
16И пак ми рече: »Сине човечки, еве во Ерусалим Јас ќе ја скршам лебната потпора, и ќе јадат леб со мерка и во жалост, и вода ќе пијат со мерка и во тага,
17зашто при нив ќе снема леб и вода, и тие со ужас ќе се гледаат еден со друг и ќе умрираат во беззаконието свое.«