1Քանանի երկրին մէջ Իսրայէլի որդիներուն ժառանգած տեղերը ասոնք են, որոնք Եղիազար քահանան եւ Նաւեան Յեսու ու Իսրայէլի որդիներուն ցեղերուն նահապետական իշխանները իբր ժառանգ տուին անոնց։
2Ինն ու կէս ցեղերուն վիճակով տրուեցաւ անոնց ժառանգութիւնը, ինչպէս Տէրը Մովսէսին միջոցով հրամայեր էր։
3Քանզի Մովսէս երկուք ու կէս ցեղերուն Յորդանանի անդիի կողմը ժառանգութիւն տուեր էր. բայց անոնց մէջ՝ Ղեւտացիներուն ժառանգութիւն տուած չէր.
4Որովհետեւ Յովսէփին որդիները երկու ցեղ էին, Մանասէն ու Եփրեմը ու երկրին մէջ Ղեւտացիներուն բաժին չտուին, բայց միայն քաղաքներ՝ բնակելու համար ու արուարձաններն ալ՝ անոնց խաշինքներուն եւ ստացուածքներուն համար։
5Ինչպէս Տէրը Մովսէսին պատուիրեր էր, Իսրայէլի որդիները այնպէս ըրին ու երկիրը բաժնեցին։
6Եւ Յուդային որդիները Գաղգաղայի մէջ Յեսուին մօտեցան ու Կենեզեան Յեփոնէին որդին Քաղէբ անոր ըսաւ. «Դուն գիտես այն խօսքը, որ Տէրը Կադէս-Բառնեայի մէջ Աստուծոյ մարդուն Մովսէսին հետ խօսեցաւ ինծի ու քեզի համար։
7Երբ Տէրոջը ծառան Մովսէս զիս Կադէս-Բառնեայէն ղրկեց երկիրը լրտեսելու համար, ես քառասուն տարեկան էի ու սրտիս մէջ եղածին պէս անոր լուր բերի.
8Սակայն ինծի հետ գացող եղբայրներս ժողովուրդին սիրտը թուլցուցին. բայց ես իմ բոլոր սրտովս իմ Տէր Աստուծոյս հնազանդեցայ՝ ՝»։
9Նոյն օրը Մովսէս երդում ըրաւ՝ ըսելով. «Այն երկիրը որուն վրայ կը կոխես անպատճառ քեզի ու քու որդիներուդ ժառանգութիւն պիտի ըլլայ. որովհետեւ իմ Տէր Աստուծոյս հնազանդեցար քու բոլոր սրտովդ։
10Արդ՝ ահա Տէրը իր ըսածին պէս քառասունըհինգ տարի իմ կեանքս պահեց, այն ժամանակէն ի վեր՝ որ Տէրը այս խօսքը Մովսէսին ըսաւ, քանի որ Իսրայէլ անապատին մէջ կը պտըտէր եւ ահա ես այսօր ութսունըհինգ տարեկան եմ։
11Այսօր տակաւին ուժով եմ, ինչպէս էի Մովսէսին զիս ղրկած օրը. այն ատենուան զօրութիւնս ինչպէս էր, հիմակուան զօրութիւնս ալ նոյնպէս է, պատերազմելու եւ ելլելու ու մտնելու համար։
12Ուստի հիմա ինծի տուր այն լեռը, որուն համար Տէրը այն օրը խօսեցաւ, քանզի դուն այն օրը լսեցիր, որ Ենակիմները հոն կը բնակին ու մեծ պարսպապատ քաղաքներ ունին. թերեւս Տէրը ինծի հետ ըլլայ ու ես զանոնք վռնտեմ, ինչպէս Տէրը ըսաւ»։
13Յեսու զանիկա օրհնեց ու Յեփոնեան Քաղէբին Քեբրոնը ժառանգութիւն տուաւ։
14Ասոր համար Քեբրոն Կենեզեան Յեփոնէին որդիին Քաղէբին ժառանգութիւնը եղաւ մինչեւ այսօր, որովհետեւ Իսրայէլի Տէր Աստուծոյն բոլոր սրտով հնազանդեցաւ։
15Ու Քեբրոնին անունը առաջ Կարիաթ-Արբա էր ու այն Արբան Ենակիմներուն մէջ մեծ մարդ մըն էր։ Ու երկիրը պատերազմէն հանգստացաւ։