1Եւ անկէ յետոյ Ամմոնի որդիներուն թագաւորը՝ Նաաս՝ մեռաւ ու անոր տեղ անոր որդին թագաւոր եղաւ։
2Եւ Դաւիթ ըսաւ. «Նաասին որդիին Անոնին մարդասիրութիւն ընեմ, քանզի անոր հայրը ինծի մարդասիրութիւն ըրաւ»։ Դաւիթ դեսպաններ ղրկեց, որպէս զի զանիկա իր հօրը համար մխիթարեն։ Դաւիթին ծառաները Ամմոնին որդիներուն երկիրը գացին՝ Անոնը մխիթարելու համար։
3Բայց Ամմոնին որդիներուն իշխանները Անոնին ըսին. «Կը խորհիս թէ Դաւիթ քու հայրդ քու առջեւդ պատուելո՞ւ համար քեզի մխիթարիչներ ղրկեց։ Միթէ իր ծառաները այս երկիրը քննելու, տակնուվրայ ընելու եւ լրտեսելու համար չեկա՞ն քեզի»։
4Անոն Դաւիթին ծառաները բռնեց ու զանոնք ածլեց եւ անոնց հանդերձներուն կէսը՝ մինչեւ նստելու տեղը՝ կտրել տուաւ եւ այդպէս ղրկեց զանոնք։
5Ծառաները գացին ու Դաւիթին պատմեցին այն մարդոց գլխուն եկածը ։ Ան ալ զանոնք դիմաւորելու համար մարդ ղրկեց, քանզի այն մարդիկը շատ անարգուեր էին։ Թագաւորը ըսաւ. «Երիքովի մէջ նստեցէք, մինչեւ որ մորուքնիդ աճի ու ետքը եկէ՛ք»։
6Եւ Ամմոնին որդիները տեսնելով, որ Դաւիթին հետ աւրուեցան, Անոնն ու Ամմոնին որդիները հազար տաղանդ արծաթ ղրկեցին, որպէս զի Միջագետքի Ասորիներէն ու Մաաքայի Ասորիներէն ու Սուբայէն կառքեր ու ձիաւորներ վարձեն։
7Անոնք վարձեցին երեսունըերկու հազար կառք ու Մաաքայի թագաւորը եւ անոր զօրքը, որոնք գացին Մեդաբայի առջեւ բանակեցան. Ամմոնին որդիներն ալ իրենց քաղաքներէն հաւաքուեցան ու պատերազմելու գացին։
8Երբ Դաւիթ աս լսեց, Յովաբն ու բոլոր զօրաւոր զօրքերը ղրկեց։
9Եւ Ամմոնին որդիները ելան ու քաղաքին դրանը առջեւ կարգաւ պատերազմի շարուեցան ու օգնութեան եկող թագաւորները դաշտին մէջ առանձին կեցեր էին։
10Յովաբը երբ տեսաւ որ պատերազմը առջեւէն ու ետեւէն իր վրայ կը հասնի, Իսրայէլի բոլոր ընտիր մարդիկը զատեց ու Ասորիներուն դէմ պատերազմի շարեց
11Եւ մնացած զօրքը իր եղբօրը Աբեսսային յանձնեց։ Անոնք Ամմոնին որդիներուն առջեւ շարուեցան.
12Յովաբ ըսաւ. «Եթէ Ասորիները ինծի յաղթեն, ինծի օգնութեան հասիր ու եթէ Ամմոնին որդիները քեզի յաղթեն, ես քեզի օգնութեան կը հասնիմ։
13Քաջասիրտ եղի՛ր ու մեր ժողովուրդին համար եւ մեր Աստուծոյն քաղաքներուն համար ուժով պատերազմինք։ Եւ Տէրը իր աչքին հաճոյ երեւցածը թող ընէ»։
14Ու Յովաբ իրեն հետ եղող զօրքով Ասորիներուն մօտեցաւ, որպէս զի անոնց դէմ պատերազմի, բայց անոնք անոր առջեւէն փախան։
15Եւ Ամմոնին որդիները՝ Ասորիներուն փախչիլը տեսնելով՝ իրենք ալ անոր եղբօրը Աբեսսային առջեւէն փախան ու քաղաքը մտան։ Այն ատեն Յովաբ Երուսաղէմ եկաւ։
16Երբ Ասորիները տեսան թէ իրենք Իսրայէլի առջեւ կոտորուեցան, դեսպաններ ղրկեցին ու Գետին անդիի կողմը եղող Ասորիները ոտքի հանեցին։ Անոնց առջեւէն Ադրազարին զօրագլուխը՝ Սովբակը կ’երթար ։
17Ու երբ Դաւիթին պատմեցին, անիկա բոլոր Իսրայէլը հաւաքելով՝ Յորդանանէն անցաւ ու անոնց վրայ գնաց եւ անոնց դէմ գունդեր շարեց։ Երբ Դաւիթ Ասորիները պատերազմով դիմաւորելու համար գունդեր շարեց, անոնք անոր հետ պատերազմ ըրին։
18Ասորիները Իսրայէլի առջեւէն փախան։ Դաւիթ Ասորիներէն եօթը հազար կառքի զօրք ու քառասուն հազար հետեւակ զօրք կոտորեց ու Սովբակ զօրագլուխն ալ մեռցուց։
19Եւ Ադրազարին ծառաները, երբ տեսան թէ Իսրայէլի առջեւ յաղթուեցան, Դաւիթին հետ հաշտուեցան ու անոր ծառայ եղան եւ Ասորիները անկէ յետոյ ա՛լ Ամմոնին որդիներուն օգնել չուզեցին։