Psalms 77— NEA

¹Ասափի՝ իմաստության երգ Ժողովուրդնե՛ր, ո՛ւշ դրեք իմ օրենքներին, Ակա՛նջ արեք իմ բերանի խոսքերին։

²Բերանս պիտի առակներով բացեմ, Ի սկզբանե առակներ պիտի խոսեմ այնպես,

³Ինչպես լսեցինք ու ճանաչեցինք դրանք, Եվ ինչպես մեր հայրերը պատմեցին մեզ։

⁴Ոչինչ չթաքցվեց նրանց որդիներից՝ Մյուս սերնդին պատմելով Տիրոջ օրհնությունները, Իր զորությունն ու սքանչելիքները, որ գործեց։

⁵Հակոբի վրա հաստատեց իր վկայությունը Եվ օրենքներ դրեց Իսրայելի վրա։ Մեկընդմիշտ պատվիրեց մեր հայրերին Դրանք ցույց տալ իրենց որդիներին,

⁶Որ հաջորդ սերունդն էլ ճանաչի։ Որդիները, որ ծնվելու են, պիտի ելնեն Եվ պատմեն այդ իրենց զավակներին,

⁷Որ իրենց հույսն Աստծու վրա դնեն Եվ չմոռանան գործերն Աստծու։ Հետևելով պիտի հետևեն նրա պատվիրաններին

⁸Եվ չպիտի լինեն իրենց հայրերի նման՝ Չար և դառնացող ազգ, մի ազգ, որ չուղղեց սիրտն իր Եվ իր հոգին չհիմնեց Աստծու վրա։

⁹Եփրեմի որդիները զինված և քաջ նետաձիգներ են, Բայց պատերազմի ժամանակ հետ դարձրին կապարճները։

¹⁰Նրանք Տիրոջ ուխտի մեջ չմնացին Եվ չուզեցին գնալ նրա օրենքների համաձայն։

¹¹Մոռացան նրա երախտիքները և սքանչելիքները, Որ ցույց տվեց նրանց.

¹²Սքանչելիքները, որ գործեց նրանց հայրերի առջև՝ Եգիպտացիների երկրում և Տայանի դաշտի վրա։

¹³Ճեղքեց ծովը և անցկացրեց նրանց՝ Ջրերն ամբարտակների պես կանգնեցնելով։

¹⁴Ցերեկն ամպով առաջնորդեց նրանց Եվ գիշերն ամբողջ՝ հրեղեն լույսով։

¹⁵Ճեղքեց վեմը անապատում Եվ նրանց ջուր տվեց ըմպելու խորախոր անդունդից։

¹⁶Ժայռից ջրեր բխեցրեց և գետերի պես հոսեցրեց ջրերը։

¹⁷Սակայն նրանք շարունակեցին մեղանչել Եվ է՛լ ավելի բարկացրին Բարձրյալին անջրդի վայրում։

¹⁸Իրենց սրտերում փորձեցին Աստծուն՝ Կերակուր խնդրելով իրենց անձերի համար։

¹⁹Տրտնջացին Աստծուց և ասացին. «Մի՞թե կարող է Աստված սեղան պատրաստել անապատի մեջ։

²⁰Որովհետև հարվածեց ժայռին, և հոսեցին ջրեր, Ու վտակներ հորդեցին նրանից։ Բայց կարո՞ղ է նաև հաց տալ մեզ Կամ սեղան պատրաստել իր ժողովրդի համար»։

²¹Դրա համար Տերը լսեց այս և անպատվված զգաց։ Հուր բորբոքվեց Հակոբի դեմ, Եվ բարկությունը սաստկացավ Իսրայելի վրա,

²²Քանզի չհավատացին Աստծուն և չհուսացին նրա փրկությանը։

²³Հրամայեց ամպերին վերին և երկնքի դռները բացեց,

²⁴Եվ որպես կերակուր՝ մանանա տեղաց նրանց վրա։ Երկնային հացը տվեց նրանց,

²⁵Հրեշտակների հացը մարդիկ կերան, Եվ նա լիուլի կերակուր իջեցրեց նրանց համար։

²⁶Հանեց հարավային հողմը Եվ իր զորությամբ բերեց հյուսիսայինը։

²⁷Նրանց վրա միս տեղաց հողմափոշու պես. Ծովի ավազի պես՝ թևավոր թռչուններ

²⁸Լցրեց նրանց բանակի մեջ և նրանց վրանների շուրջը։

²⁹Կերան և լավ հագեցան. նրանց ցանկությունն իրենց տվեց,

³⁰Եվ իրենց ցանկությունից ոչնչով կարոտ չմնացին։ Մինչ ուտելիքը նրանց բերանում էր,

³¹Աստծու բարկությունն Իջավ նրանց վրա. Նրանցից շատերին սպանեց Եվ կործանեց Իսրայելի ընտրագույններին։

³²Այս ամենից հետո նորից մեղանչեցին Եվ չհավատացին նրա սքանչելիքներին։

³³Նրանց օրերն սպառվեցին ունայնությամբ, Եվ նրանց տարիներն անցան շատ արագ։

³⁴Երբ սպանում էր նրանց, փնտրում էին նրան, Դառնում էին և խմբվում Աստծու շուրջը։

³⁵Եվ հանկարծ հիշեցին, որ Աստված իրենց օգնականն է. Բարձրյալ Աստված իրենց փրկիչն է։

³⁶Իրենց բերաններով սիրեցին նրան, բայց իրենց լեզուներով ստեցին,

³⁷Նրանց սրտերն ուղիղ չէին նրա հանդեպ, և չհավատացին նրա ուխտին։

³⁸Բայց նա գթած էր, քավում էր նրանց մեղքերը Եվ չէր ապականում։ Հաճախ զսպում էր իր բարկությունը Եվ չէր բորբոքում իր ողջ սրտմտությունը։

³⁹Հիշում էր, որ նրանք մարմին են, հոգի, Որ դուրս է ելնում և այլևս չի վերադառնում։

⁴⁰Քանի՜ անգամներ դառնացրին նրան անապատում, Բարկացրին Բարձրյալին անջրդի վայրում։

⁴¹Դարձան և փորձեցին Աստծուն և Իսրայելի Սրբին զայրացրին.

⁴²Չհիշեցին նրա ձեռքն այն օրը, երբ փրկեց նրանց իրենց նեղիչների ձեռքերից,

⁴³Երբ նշաններ և հրաշքներ գործեց եգիպտացիների երկրում ու Տայանի դաշտում։

⁴⁴Եգիպտացիների գետերն ու անձրևները արյան փոխեց, Որ չկարողանան ըմպել։

⁴⁵Նրանց վրա շնաճանճեր ուղարկեց, և նրանց կերան, Եվ նրանց գորտերով ապականեց։

⁴⁶Նրանց պտուղը նեխացրեց և նրանց վաստակը մարախին մատնեց։

⁴⁷Նրանց այգիները կարկտահարեց Եվ թզենիները եղյամով պատեց։

⁴⁸Նրանց անասունները կարկտի մատնեց Եվ նրանց ունեցվածքը հրո ճարակ դարձրեց։

⁴⁹Նրանց վրա ուղարկեց իր բարկությունն ու զայրույթը, Զայրույթը, բարկությունը և նեղությունը։ Չար հրեշտակի ձեռքով նրանց վրա տանջանքներ ուղարկեց,

⁵⁰Իր բարկությունն ու զայրույթը նրանց ուղղեց։ Նրանց հոգիները չպաշտպանեց մահվանից Եվ նրանց անասունները մահվան մատնեց։

⁵¹Հարվածեց Եգիպտոսի բոլոր առաջնեկներին՝ Նրանց ողջ վաստակի երախայրիքը՝ Քամի վրանների տակ։

⁵²Հոտի պես հովվեց իր ժողովրդին Եվ հոտի պես նրանց անապատ հանեց։

⁵³Նրանց հույսով առաջնորդեց, և չվախեցան, Եվ ծովը ծածկեց նրանց թշնամիներին։

⁵⁴Նրանց իր սուրբ լեռը հանեց, լեռն այն, Որ իր աջով էր կերտել։

⁵⁵Նրանց առջևից մաքրեց հեթանոսներին, Երկիրն իբրև ժառանգություն բաժանեց նրանց Եվ Իսրայելի ազգը բնակեցրեց նրանց վրանների մեջ։

⁵⁶Փորձեցին, դառնացրին Բարձրյալ Աստծուն Եվ չպահեցին նրա վկայությունը։

⁵⁷Վերստին խոտորվեցին, ինչպես իրենց հայրերը. Դարձյալ եղան թյուր աղեղի նման։

⁵⁸Նրան դարձյալ բարկացրին իրենց բագիններով Եվ շարժեցին նրա նախանձն իրենց կռածո կուռքերով։

⁵⁹Աստված լսեց և արհամարհեց նրանց Եվ խիստ անարգեց Իսրայելին։

⁶⁰Մերժեց խորանը Սելովի. խորանը, Որ հաստատել էր մարդկանց մեջ։

⁶¹Նրանց զորությունը մատնեց գերության Եվ նրանց գեղեցկությունը՝ իրենց թշնամիների ձեռքը։

⁶²Սրի անցկացրեց իր ժողովրդին Եվ անտեսեց իր ժառանգությունը։

⁶³Նրանց երիտասարդներին հուրը ճարակեց, Եվ նրանց կույսերի համար ոչ ոք չսգաց,

⁶⁴Նրանց քահանաները սրահար եղան, Եվ նրանց այրիներին ոչ ոք չողբաց։

⁶⁵Կարծես թե Տերը քնից արթնացավ, Ինչպես հսկան է սթափվում գինուց։

⁶⁶Իր թշնամիներին հետ շպրտեց՝ Հավիտենական նախատինք տալով նրանց։

⁶⁷Նա մերժեց Հովսեփի խորանը և չընտրեց ազգը Եփրեմի,

⁶⁸Այլ ընտրեց Հուդայի ազգը, Սիոն լեռը, որ և սիրեց։

⁶⁹Նրա սրբարանը ռնգեղջուրի պես շինեց. Երկրում հաստատեց նրան հավիտյան։

⁷⁰Ընտրեց Դավթին՝ իր ծառային, Եվ նրան զատեց ոչխարների հոտից.

⁷¹Կրտսերների միջից ընդունեց նրան, Որ հովվի իր ծառա Հակոբին Եվ իր ժառանգությունը՝ Իսրայելը.

⁷²Հովվում էր նրանց իր սրտի իմաստությամբ Եվ առաջնորդում էր նրանց Իր ձեռքերի անմեղությամբ։