1Դպրապետին՝ ինչպես «անցած ժամանակների մասին»-ը։ Սաղմոս Դավթի, արձանագիր, ուսանելու համար,
2երբ նա հրի մատնեց Միջագետքի ու Սոբայի ասորիներին, իսկ հետ դառնալիս Հովաբն Աղի ձորում տասներկու հազար մարդ կոտորեց
3Աստվա՛ծ, մերժեցիր և ավերեցիր մեզ, Բարկացար, բայց պիտի գթաս մեզ։
4Շարժեցիր երկիրն ու խռովեցրիր այն, Բուժի՛ր նրա հարվածները, որովհետև սասանվեց։
5Քո ժողովրդին խստություն ցույց տվեցիր Եվ մեզ հիմարության գինի խմեցրիր։
6Երկյուղածներիդ նշան տվեցիր, Որ կարողանան ապրել աղեղի երեսից։
7Ինչպես սիրելիներդ փրկվեցին, Այնպես պահպանի՛ր քո աջով և լսի՛ր մեզ։
8Աստված խոսեց իր սրբարանից. «Պիտի ցնծամ, պիտի բաժանեմ Սյուքեմը Եվ վրանների հովիտը չափեմ։
9Իմն է Գաղաադը, և իմն է Մանասեն, Եփրեմն է իմ գլխի սաղավարտը։ Հուդան իմ թագավորն է,
10Մովաբը՝ հույսիս ավազանը, Եդովմի վրա պիտի ուղղեմ իմ քայլերը. Այլազգիները ինձ հնազանդվեցին»։
11Ո՞վ ինձ կտանի բերդաքաղաք, Կամ ո՞վ ինձ կառաջնորդի մինչև Եդովմ,
12Եթե ոչ դու, Աստվա՛ծ, որ մերժեցիր մեզ Եվ մեր զորքերի մեջ չեղար, Աստվա՛ծ։
13Նեղության մեջ մեզ օգնությո՛ւն տուր, Որովհետև ունայն է մարդու փրկությունը։
14Աստծով արիություն կգործենք, Եվ նա կարհամարհի մեզ նեղողներին։