1Դպրապետին։ Սաղմոս Դավթի Տե՛ր, դատի՛ր նրանց, ովքեր դատում են ինձ, Մարտնչի՛ր նրանց դեմ, ովքեր մարտնչում են իմ դեմ։
2Ա՛ռ քո զենքն ու զրահը և հասի՛ր օգնության,
3Հանի՛ր սուրդ ընդդեմ ինձ հալածողների, Վանի՛ր նրանց և ասա՛ ինձ. «Քո փրկությունը ես եմ»։
4Ինձ հետապնդողները թող ամաչեն և անարգվեն, Թող նահանջեն և ամաչեն իմ մասին չար բան խորհողները.
5Նրանք հողմից քշված փոշի թող լինեն, Եվ Տիրոջ հրեշտակը թող չարչարի նրանց։
6Նրանց ճամփաները խավար և գայթակղությամբ լի թող լինեն, Եվ Աստծու հրեշտակը թող հալածի նրանց։
7Իրենց ապականության որոգայթը իզո՜ւր իմ դեմ լարեցին Եվ իզո՜ւր անձս նախատեցին։
8Նրանց վրա որոգայթ կհասնի, որի մասին չեն էլ մտածում. Եվ որը լարեցին, կբռնի նրանց իսկ ոտքերը, Եվ նույն որոգայթի մեջ կընկնեն։
9Իսկ ես կցնծամ Տիրոջով, Կուրախանամ նրա տված փրկությամբ.
10Իմ բոլոր ոսկորները կասեն. «Տե՛ր, ո՞վ կա քեզ նման»։ Որովհետև աղքատին փրկեց հզորի ձեռքից, Աղքատ և անտունին՝ նրան հափշտակողներից։
11Ինձ վրա հարձակվեցին չարի վկաները. Հարցնում էին իմ չիմացածից։
12Բարու փոխարեն ինձ չար հատուցեցին, Որոշեցին ինձ անժառանգ թողնել մարդկանց մեջ։
13Նրանց հալածանքի ժամանակ քուրձ էի հագնում, Պահքով խոնարհեցնում էի անձս, Եվ աղոթքներս իմ ծոցը դարձան։
14Սիրալիր էի եղբոր և ընկերոջ պես, Խոնարհ՝ սգավորի և տրտումի պես։
15Հավաքվեցին և ուրախացան ինձ վրա, Շուրջս տանջանքներ կուտակվեցին, Բայց ես չհասկացա, Ցրվեցին, բայց չզղջացին։
16Փորձեցին ինձ և արհամարհեցին, Իրենց ատամներն արհամարհանքով կրճտացրին իմ դեմ։
17Տե՛ր, ե՞րբ պիտի տեսնես։ Հոգիս հեռո՛ւ պահիր նրանց խորամանկությունից Եվ միամորությունս՝ առյուծներից։
18Գոհություն պիտի մատուցեմ քեզ, Տե՜ր, Մեծ հավաքներում Եվ պիտի օրհնաբանեմ քեզ բազմամարդ ժողովներում։
19Թող ինձ վրա չխնդան թշնամիներս, Որոնք առանց պատճառի ատում էին ինձ, Թող վերջ գտնեն աչքերով արվող նրանց նշանները։
20Ինձ հետ խաղաղության մասին էին խոսում, Բայց իրենց բարկությամբ՝ նենգություն խորհում։
21Ինձ վրա բացեցին իրենց բերաններն ու ասացին. «Այո՛, այո՛, մեր աչքերը տեսան»։
22Ո՜վ Տեր, տեսար. մի՛ լռիր. Տե՛ր, մի՛ հեռացիր ինձանից։
23Զարթնի՛ր և նայի՛ր, Տե՛ր, իմ իրավունքին ու դատաստանին, Աստվա՛ծ իմ և Տե՛ր իմ։
24Քո արդարությամբ իմ դատաստա՛նը տես, Ո՛վ Տեր, Աստվա՛ծ իմ։ Թող ինձ չծաղրեն իմ թշնամիները
25Եվ թող չասեն իրենց սրտերում. «Երնե՜կ, երնե՜կ մեր անձերին, քանզի կործանեցինք նրան»։
26Թող խայտառակվեն և ամաչեն Իմ դժբախտությամբ ուրախացողները, Թող ամոթ և անարգանք հագնեն Իմ դեմ մեծախոսողները։
27Թող ցնծան և ուրախանան քեզնով բոլոր նրանք, Ովքեր իմ արդարությունն են կամենում։ Ամեն ժամ թող ասեն. «Աստված մեծ է», Ովքեր քո ծառային խաղաղություն են կամենում։
28Լեզուս թող խոսի քո արդարության մասին Եվ հանապազ քեզ գովաբանի։