Numbers 22— NEA

¹Այնտեղից մեկնելով՝ Իսրայելի որդիները բանակեցին Մովաբի արևմտյան մասում՝ Հորդանան գետի մոտ, Երիքովի դիմաց։

²Բաղակը՝ Սեպփովրի որդին, տեսավ այն ամենը, ինչ Իսրայելն արեց ամորհացիներին։

³Մովաբը խիստ վախեցավ այդ ժողովրդից, որովհետև նրանք շատ էին. Մովաբը զարհուրեց Իսրայելի որդիներից։

⁴Մովաբն ասաց Մադիամի ծերակույտին. «Արդ այս ժողովուրդը կխժռի ամեն բան, որ մեր շուրջն է, այնպես, ինչպես արջառն է խժռում դաշտի դալար խոտը»։ Բաղակը՝ Սեպփովրի որդին, այդ ժամանակ Մովաբի արքան էր։

⁵Նա պատգամավորներ ուղարկեց Բաղաամի՝ Բեովրի որդու մոտ, Փաթուրն քաղաքը, որ գետեզրին է, իր ազգակիցների երկիրը, որպեսզի կանչի նրան՝ ասելով. «Ահա մի ժողովուրդ է ելել Եգիպտոսից, որ ծածկել է երկրի երեսը և իջևանել իմ մոտակայքում։

⁶Արդ, արի՛, ինձ համար անիծի՛ր այս ժողովրդին, որովհետև նա ինձանից ուժեղ է։ Թերևս կարողանանք կոտորել նրանցից ոմանց ու հալածել մեր երկրից։ Գիտեմ, որ այն, ինչ դու օրհնում ես, օրհնված է, և ինչ անիծում ես, անիծված է»։

⁷Մովաբի ծերակույտն ու Մադիամի ծերակույտը գնացին՝ իրենց ձեռքում ունենալով մոգության վարձը։ Նրանք եկան Բաղաամի մոտ և հայտնեցին նրան Բաղակի խոսքերը։

⁸Եվ նրանց ասաց. «Այս գիշեր մնացե՛ք այստեղ, և ես ձեր խնդրին պատասխան կտամ, ինչ Տերը կհայտնի ինձ»։ Մովաբի իշխանները գիշերեցին Բաղաամի մոտ։

⁹Աստված եկավ Բաղաամի մոտ և նրան ասաց. «Ովքե՞ր են այս մարդիկ, որ քեզ մոտ են»։

¹⁰Բաղաամը պատասխանեց Աստծուն. «Մովաբի արքա Բաղակը՝ Սեպփովրի որդին է ուղարկել նրանց ինձ մոտ և ասել.

¹¹“Ահա մի ժողովուրդ է ելել Եգիպտոսից և ծածկել երկրի երեսը և իջևանել իմ մոտակայքում։ Արդ, արի՛, ինձ համար անիծի՛ր նրանց, որպեսզի թերևս կարողանամ նրանց կոտորելով՝ հալածել իմ երկրից”»։

¹²Եվ Աստված ասաց Բաղաամին. «Մի՛ գնա նրանց հետ և մի՛ անիծիր ժողովրդին, որովհետև նա օրհնյալ է»։

¹³Եվ Բաղաամը, առավոտյան վեր կենալով, ասաց Բաղակի իշխաններին. «Վերադարձե՛ք ձեր տիրոջ մոտ, որովհետև Աստված թույլ չի տալիս ինձ, որ գամ ձեզ հետ»։

¹⁴Մովաբի իշխանները վեր կացան, եկան Բաղակի մոտ ու ասացին. «Բաղաամը չկամեցավ գալ մեզ հետ»։

¹⁵Բաղակը սրանցից ավելի շատ և պատվավոր իշխաններ ուղարկեց։

¹⁶Բաղաամի մոտ գալով՝ նրանք ասացին. «Այսպես է ասում Բաղակը՝ Սեպփովրի որդին. “Աղաչում եմ քեզ, շտապ ինձ մո՛տ արի,

¹⁷որովհետև մեծապես պատվելու եմ քեզ, և ինչ էլ ասես, կանեմ քեզ համար։ Արդ, արի՛, ինձ համար անիծի՛ր այս ժողովրդին”»։

¹⁸Բաղաամը պատասխան տվեց Բաղակի իշխաններին՝ ասելով. «Եթե Բաղակն ինձ անգամ իր տնով լի արծաթ ու ոսկի տա, ես չեմ կարող ոտնահարել Տիրոջ՝ Աստծու խոսքը և այն իմ մտքում մեծ կամ փոքր դարձնել։

¹⁹Արդ, այս գիշեր մնացե՛ք այստեղ, որպեսզի իմանամ, թե Տերն էլ ինչ կասի ինձ»։

²⁰Գիշերն Աստված եկավ Բաղաամի մոտ և ասաց նրան. «Քանի որ քեզ կանչելու համար են եկել այս մարդիկ, վե՛ր կաց, գնա՛ նրանց հետ, բայց կանես այն, ինչ ես կասեմ քեզ»։

²¹Բաղաամը, առավոտյան վեր կենալով, համետեց իր էշը և գնաց Մովաբի իշխանների հետ։

²²Աստված խիստ բարկացավ, որ նա գնում է։ Աստծու հրեշտակը եկավ, կանգնեց նրա առաջ որպես հակառակորդ։ Բաղաամը նստել էր իր էշի վրա, և նրա հետ էին իր երկու ծառաները։

²³Երբ էշը տեսավ, որ Աստծու հրեշտակը մերկացրած սուրը ձեռքին փակել է ճանապարհը, մի կողմ քաշվեց ճանապարհից և գնում էր դաշտի միջով։ Բաղաամը գավազանով հարվածեց էշին, որպեսզի նրան ուղղի դեպի ճանապարհը։

²⁴Աստծու հրեշտակը կանգնեց այգիների առվամիջին։ Այգիներն այս ու այն կողմից ցանկապատեր ունեին։

²⁵Էշը, տեսնելով Աստծու հրեշտակին, նետվեց պատի կողմը և ճզմեց Բաղաամի ոտքը։ Նա սկսեց ավելի սաստիկ հարվածել էշին։

²⁶Աստծու հրեշտակն ավելի առաջ գնաց և կանգնեց նեղ տեղում, որտեղից էշն այլևս չէր կարող աջ կամ ձախ թեքվել։

²⁷Էշը, տեսնելով Աստծու հրեշտակին, կքեց Բաղաամի տակ։ Բաղաամը բարկացավ և էշին հարվածեց գավազանով։

²⁸Աստված բացեց էշի բերանը, և սա ասաց Բաղաամին. «Ի՞նչ եմ քեզ արել, որ այս երրորդ անգամ է՝ հարվածում ես ինձ»։

²⁹Բաղաամն էշին ասաց. «Որովհետև ինձ ծաղրուծանակի ենթարկեցիր, եթե սուր լիներ ձեռքիս, արդեն սպանած կլինեի քեզ»։

³⁰Էշն ասաց Բաղաամին. «Ես այն էշը չե՞մ, որի վրա դու հեծել ես քո մանկության օրից մինչև այսօր։ Ես երբևէ ծուլացե՞լ եմ ու քեզ այսպես արել»։ Նա պատասխանեց՝ ո՛չ։

³¹Աստված բացեց Բաղաամի աչքերը, և նա տեսավ, որ Տիրոջ հրեշտակը մերկացրած սուրը ձեռքին կանգնած է ճանապարհի վրա։ Նա, երեսնիվայր ընկնելով, երկրպագեց։

³²Աստծու հրեշտակը նրան ասաց. «Ինչո՞ւ երեք անգամ հարվածեցիր քո էշին։ Ես ահա քեզ խանգարելու ելա, որովհետև քո ճանապարհն ուղիղ չէ իմ առջև։

³³Էշդ ինձ տեսավ ու երեք անգամ մի կողմ քաշվեց, և եթե ինձնից չխուսափեր, հիմա ես քեզ սպանած կլինեի, իսկ դրան կենդանի կթողնեի»։

³⁴Բաղաամն ասաց Տիրոջ հրեշտակին. «Մեղանչեցի, որովհետև չգիտեի, որ դու էիր ճանապարհս փակողը։ Արդ, եթե քեզ ցանկալի չէ գնալս, կվերադառնամ»։

³⁵Աստծու հրեշտակն ասաց Բաղաամին. «Գնա՛ այս մարդկանց հետ, բայց զգո՛ւյշ եղիր և խոսի՛ր այն, ինչ ասելու եմ քեզ»։ Բաղաամը գնաց Բաղակի իշխանների հետ։

³⁶Բաղակը, լսելով, որ գալիս է Բաղաամը, ընդառաջ գնաց նրան մինչև Մովաբի քաղաքը, որը Առնովնի սահմանին է։

³⁷Բաղակն ասաց Բաղաամին. «Մարդ չե՞մ ուղարկել, որ քեզ կանչեն ինձ մոտ։ Ինչո՞ւ չէիր գալիս ինձ մոտ. կարծում էիր, թե ի վիճակի չէ՞ի քեզ պատվելու»։

³⁸Բաղաամը պատասխանեց Բաղակին. «Ահա եկել եմ քեզ մոտ։ Արդ, կարո՞ղ եմ մի բան ասել, եթե այն Աստված իմ բերանը չդնի»։

³⁹Բաղաամը գնաց Բաղակի հետ, և հասան Հանգրվանների քաղաքը [𝕸 Կիրյաթ-Խուցոտ ]։

⁴⁰Բաղակն արջառ ու ոչխար մորթեց և ուղարկեց Բաղաամին ու այն իշխաններին, որ նրա հետ էին։

⁴¹Երբ լույսը բացվեց, Բաղակը, իր հետ վերցնելով Բաղաամին, նրան հանեց Բահաղի բարձունքում և այնտեղից նրան ցույց տվեց ժողովրդի մի մասը։