1Այս է Տիրոջ խոսքը՝ ասված Երեմիային Հուդայի արքա Հովսիայի որդի Հովակիմի թագավորության սկզբում։
2Տերն այսպես է ասում ինձ. «Քեզ համար կապանքներ ու լո՛ւծ պատրաստիր և գցի՛ր պարանոցիդ։
3Դրանցից ուղարկի՛ր նաև եդովմացիների թագավորին և մովաբացիների թագավորին, ամովնացիների թագավորին, Տյուրոսի թագավորին և սիդովնացիների թագավորին՝ նրանց դեսպանների միջոցով, որոնք գալիս են Երուսաղեմ Հուդայի երկրի արքա Սեդեկիայի մոտ։
4Նրանց կպատվիրես հայտնելու իրենց տերերին, թե այսպես է ասում Զորությունների Տերը՝ Իսրայելի Աստվածը. այսպես կասեք ձեր տերերին.
5«Ես իմ մեծ զորությամբ և հաղթ բազուկով ստեղծեցի երկիրը, մարդկանց, անասուններին ու այն ամենը, ինչ կա երկրի երեսին. ես այն կտամ նրան, ով հաճելի է իմ աչքին։
6Արդ, ես ինքս բաբելացիների Նաբուքոդոնոսոր արքայի՝ իմ ծառայի ձեռքը տվեցի ամբողջ երկիրը, տվեցի նաև անապատի գազաններին, որ ծառայեն նրան։
7Ու բոլոր ազգերը պիտի ծառայեն նրան և նրա որդուն ու նրա որդու որդուն, մինչև որ գա նրա և նրա երկրի վրա իմ բարկանալու ժամանակը։ Նրան պիտի ծառայեն բազում ազգեր և մեծամեծ թագավորներ։
8Իսկ եթե լինեն ազգեր ու թագավորություններ, որոնք չենթարկվեն բաբելացիների արքա Նաբուքոդոնոսորին, անմիջապես իրենց պարանոցները չդնեն բաբելացիների արքայի լծի տակ, այդպիսի ազգերին սրով, սովով ու մահվամբ պիտի այցելեմ,- ասում է Տերը,- մինչև որ ոչնչացվեն նրա ձեռքով։
9Դուք մի՛ լսեք ձեր մարգարեներին ու ձեր գուշակներին, ձեր երազատեսներին ու ձեր վհուկներին, ձեր հավահմաներին և ձեր կախարդներին, որոնք ձեզ ասում են՝ “Չենթարկվե՛ք բաբելացիների արքային”,
10քանի որ դրանք ձեզ համար սուտ մարգարեություն են անում, որպեսզի հեռացնեն ձեզ ձեր երկրից, որպեսզի ցրիվ տամ ձեզ, ու դուք կորչեք։
11Իսկ այն ազգին, որն իր պարանոցը կդնի բաբելացիների արքայի լծի տակ և կենթարկվի նրան, կթողնեմ իր երկրում,- ասում է Տերը.- կմշակի այն և կբնակվի այնտեղ»։
12Այս բոլոր բաները մեկ առ մեկ հայտնեցի նաև Հուդայի արքա Սեդեկիային՝ ասելով. «Ձեր պարանոցները դրե՛ք բաբելացիների արքայի լծի տակ, ծառայե՛ք նրան ու նրա ազգին, որպեսզի ապրեք։
13Ինչի՞ համար սրով, սովով ու մահով մեռնեք դու և քո ժողովուրդը, ինչպես որ Տերն ասաց այն ազգի մասին, որը չի ուզի ծառայել բաբելացիների արքային։
14Մի՛ լսեք այն մարգարեների խոսքերը, որոնք ձեզ ասում են. “Չենթարկվե՛ք բաբելացիների արքային”։ Նրանք սուտ մարգարեություն են անում ձեզ համար։
15«Ե՛ս չեմ ուղարկել նրանց,- ասում է Տերը,- իսկ նրանք իմ անունից սուտ մարգարեություն են անում, միայն թե կորստի մատնեն ձեզ։ Դուք էլ, ձեր մարգարեներն էլ, որ ձեզ համար անտեղի ու սուտ մարգարեություն են անում, կորստյան եք դատապարտվելու»։
16Ինչ որ խոսեցի, կհայտնես նաև քահանաներին ու համայն ժողովրդին, թե այսպես է ասում Տերը. «Ականջ մի՛ դրեք այն մարգարեների խոսքերին, որ մարգարեություն են անում ձեզ համար և ասում. “Ահա Տիրոջ տան սպասքն այժմ ևեթ Բաբելոնից պիտի վերադարձվի”։ Բայց դա զուր են մարգարեանում ձեզ համար. ե՛ս չեմ ուղարկել նրանց։
17Մի՛ լսեք նրանց, այլ ծառայե՛ք բաբելացիների արքային, որպեսզի ապրեք։ Ինչո՞ւ այս քաղաքն ավերակ դառնա։
18Եթե մարգարեներ են, ու նրանց մեջ կա Տիրոջ խոսքը, թող գան դեմս կանգնեն»։ Տերն այսպես է ասում. «Մնացած սպասքը, որ չհափշտակեց բաբելացիների արքան, երբ Հեքոնիային գերի տարավ Երուսաղեմից, պիտի Բաբելոն գնա»,- ասում է Զորությունների Տերը։ Իսկ Տիրոջ տանը և Հուդայի թագավորի տանը մնացած սպասքի՝ Երուսաղեմից Բաբելոն չտարվելու մասին
19այսպես է ասում Զորությունների Տերը. սյուների մասին, մեծ ավազանի մասին, խարիսխների ու մնացած սպասքի մասին, որ մնացին այս քաղաքում,
20որոնք չհափշտակեց բաբելացիների Նաբուքոդոնոսոր արքան, երբ ինքը Հուդայի արքա Հովակիմի որդի Հեքոնիային և Հուդայի ու Երուսաղեմի բոլոր ազնվականներին Երուսաղեմից գերի տարավ Բաբելոն,-
21ահա այսպես է ասում Զորությունների Տերը՝ Իսրայելի Աստվածը, Տիրոջ տանը, Հուդայի թագավորի տանը և Երուսաղեմում մնացած այդ սպասքի մասին.
22«Թող դրանք Բաբելոն տարվեն ու այնտեղ մնան մինչև այն օրը, երբ այցելություն կտամ նրանց»։ Այսպես է ասում Տերը. «Կհանեմ դրանք և կվերադարձնեմ այստեղ»։