1Արդարև, գալիք բարիքների ստվերն էր Օրենքը և ոչ թե իրողությունների բուն կերպարանքը. այն նույն զոհերը, որ մատուցում էին տարեցտարի, չէին կարող կատարյալ դարձնել մատուցողներին,
2ապա թե ոչ՝ նրանք կդադարեին մատուցելուց, քանի որ պաշտամունք մատուցողները մեկ անգամ մաքրված լինելով՝ այնուհետև մեղքի համար ոչ մի խղճահարություն չէին ունենա։
3Սակայն նրանք տարեցտարի այդ զոհերով վերստին մեղքի հիշողության տակ էին մնում,
4քանի որ նոխազների և ցուլերի արյունը չէր կարող վերացնել մեղքերը։
5Դրա համար Քրիստոսը, երբ աշխարհ մտավ, ասաց. «Զոհեր և պատարագներ չցանկացար, այլ ինձ մարմին դարձրիր։
6Ողջակեզներ և մեղքերի համար արված զոհեր քեզ հաճելի չեղան։
7Այն ժամանակ ասացի. “Ահավասիկ եկա (ինչպես իմ մասին գրված է գրքի վերնագրում)՝ քո կամքը կատարելու, ո՜վ Աստված”» ։
8Ավելի վերևում ասում է. «Զոհեր, ընծաներ, ողջակեզներ և մեղքերի համար արված զոհեր քեզ հաճելի չեղան և չուզեցիր» (դրանք ընծայվում էին ըստ օրենքի)։
9Ապա ասում է. «Ահավասիկ գալիս եմ քո կամքը կատարելու, ո՜վ Աստված»։ Ջնջում է առաջինը, որ հաստատի երկրորդը։
10Այդ կամքով էլ մենք սրբվեցինք Հիսուս Քրիստոսի մարմնի մեկընդմիշտ պատարագումով։
11Եվ ամեն քահանայապետ ամեն օր կանգնում է պաշտամունք մատուցելու և շատ անգամ մատուցում է նույն զոհերը, որոնք երբեք չեն կարող մեղքերը վերացնել։
12Իսկ Հիսուսը միայն մե՛կ պատարագ մատուցեց մեղքերի համար և մշտնջենապես նստեց Աստծու աջ կողմում
13և այնուհետև սպասում է, մինչև որ իր թշնամիները դրվեն իր ոտքերի ներքո,
14քանզի միայն մե՛կ պատարագով կատարյալ դարձրեց մաքրվածներին մշտնջենապես։
15Արդ, Սուրբ Հոգին էլ վկայում է մեզ ավելի վերևում ասվածից հետո.
16«Սա է այն ուխտը, որը պիտի կնքեմ նրանց հայրերի հետ այն օրերից հետո,- ասում է Տերը.- իմ օրենքները պիտի դնեմ նրանց սրտերի մեջ և դրանք պիտի գրեմ նրանց մտքերում»։
17«Նրանց մեղքերը և նրանց անօրենությունները այլևս չպիտի հիշեմ» ։
18Իսկ որտեղ թողություն կա, այլևս մեղքի համար զոհ պետք չէ։
19Եղբայրնե՛ր, ուրեմն համարձակություն ունենք Հիսուսի արյամբ մտնելու սրբարանից ներս
20այն նոր և կենդանի ճանապարհով, որ նա բացեց մեզ համար վարագույրի միջով, որ իր մարմինն է.
21և մեծ քահանա ունենալով Աստծու տան վրա՝
22մոտենանք ճշմարիտ սրտով, հավատի լիությամբ՝ սրտներս մաքրած չար խղճմտանքից և մեր մարմինը լվացած մաքուր ջրով։
23Ամուր պահենք աներեր հույսի դավանությունը, քանի որ հավատարիմ է նա, ով խոստացավ։
24Եվ հոգ տանենք միմյանց՝ սիրո և բարի գործերի հորդորելով
25և զանց չառնենք մեկտեղ հավաքվելը, ինչպես սովոր են անել ոմանք, այլ խրախուսենք միմյանց, և այդ այնքան ավելի, որքան տեսնում եք Տիրոջ օրվա մոտենալը։
26Քանզի եթե կամավոր ենք մեղանչում ճշմարտությունն իմանալուց և ընդունելուց հետո, ուրեմն մեղքերի քավության համար այլևս ուրիշ զոհ չի մնում։
27Այլ մնում է ահեղ դատաստանի սպասումը և կատաղի կրակը, որ լափելու է Աստծու հակառակորդներին։
28Մովսեսի օրենքը արհամարհած մեկին անողորմաբար սպանում էին երկու կամ երեք մարդու վկայությամբ։
29Իսկ որչա՜փ ավելի խիստ պատժի արժանի պիտի համարեք նրան, ով ոտնահարել է Աստծու Որդուն և անմաքուր համարել նոր ուխտի արյունը, որով մաքրվել է ինքը և անարգել շնորհի Հոգին։
30Արդարև, ճանաչում ենք նրան, ով ասաց. «Իմն են վրեժխնդրությունները, և ես պիտի հատուցեմ» ։ Եվ դարձյալ. «Տերը պիտի դատի իր ժողովրդին» ։
31Ահավոր է ընկնել կենդանի Աստծու ձեռքը։
32Արդ, հիշե՛ք առաջին օրերը, երբ դեռ հազիվ լուսավորված՝ բազում տքնությունների և չարչարանքների համբերեցիք՝
33մերթ նախատինքների և նեղությունների մեջ խայտառակվելով, մերթ այդպիսի բաներ կրողների վիճակին մասնակից լինելով։
34Քանզի և՛ բանտարկվածներին կարեկից եղաք, և՛ ձեր ունեցվածքի հափշտակումն ուրախությամբ ընդունեցիք, քանի որ գիտեիք, թե ձեզ համար լավագույն հարստություն ունեք երկնքում, որտեղ այն միշտ մնում է։
35Արդ, մի՛ կորցրեք ձեր վստահությունը, որի մեջ մեծ վարձատրության հատուցում կա։
36Ձեզ համբերություն է պետք, որպեսզի Աստծու կամքը կատարելով՝ հասնեք նրա խոստմանը։
37Քանի որ՝ «Մի փոքր, շատ փոքր ժամանակ ևս, և գալու է նա, ով պիտի գա և չպիտի ուշանա։
38Արդ, իմ արդարը պիտի ապրի հավատով։ Եվ եթե մեկը երկմտում է, իմ հոգին նրան չպիտի հավանի» ։
39Բայց մենք երկմտելով ոչ թե կորստյան ենք մատնվում, այլ հավատով հասնում ենք հոգիների փրկության։