1Երեսուներորդ տարում՝ չորրորդ ամսին, ամսվա հինգերորդ օրը, երբ ես Քոբար գետի ափին գերեվարվածների մեջ էի, երկինքը բացվեց, և ես տեսա Աստծուց տրված մի տեսիլք։
2Ամսվա հինգերորդ օրն էր. դա Հովակիմ արքայի գերության հինգերորդ տարին էր։
3Տիրոջ խոսքն ուղղվեց Եզեկիել քահանային՝ Բուզիի որդուն, քաղդեացիների երկրում՝ Քոբար գետի ափին։ Այնտեղ Տիրոջ ձեռքը հանգչեց ինձ վրա,
4ու տեսա, որ ահա մի հողմ բարձրացած գալիս էր հյուսիսից, մի մեծ ամպ էլ՝ նրա կողքից։ Շուրջը լույս էր և հուր էր փայլատակում նրանից։ Նրա մեջ սաթի տեսքով մի բան կար՝ ճառագայթներն էլ մեջը։
5Դրա մեջ չորս կենդանի էակների կերպարանքներ կային։ Եվ այս էր նրանց տեսքը. նրանք մարդկային կերպարանք ունեին։
6Նրանցից ամեն մեկը չորս դեմք ուներ, ամեն մեկը՝ չորս թև։
7Նրանց ազդրերն ուղիղ էին, ոտքերը՝ թևավոր, կճղակները նման էին հորթերի կճղակների, և նրանցից կայծեր էին թափվում՝ նման պղնձի փայլատակումներին։ Նրանց թևերն արագաշարժ էին։
8Նրանց թևերի տակ, նրանց չորս կողմերում, մարդկային ձեռքեր կային։ Նրանք չորսն էլ երեսներ ու թևեր ունեին։ Նրանք խառնված թևակցում էին միմյանց։
9Գնալիս երեսները հետ չէին դարձնում. յուրաքանչյուրն իր դեմքի ուղղությամբ էր գնում։
10Նրանց չորսի երեսներն էլ աջից մարդու ու առյուծի կերպարանք ունեին, իսկ ձախից՝ եզան ու արծվի կերպարանք։ Այս էր նրանց կերպարանքը։
11Նրանց չորսի թևերը տարածված էին վերևից. յուրաքանչյուր երկուսն իրար էին կցված, և երկուսը վերևից ծածկում էին իրենց մարմինները։
12Եվ յուրաքանչյուրն իր դեմքի ուղղությամբ էր գնում. դեպի ո՛ր կողմը հողմն էր փչում, նրանք այն կողմն էլ գնում էին և գնալիս հետ չէին դառնում։
13Կենդանի էակների մեջ մի պատկեր կար՝ նման հրաբորբոք ածուխների և նման լապտերների, որ խառնիխուռն շարժվում էր կենդանիների մեջ. կրակի լույս կար, և այդ կրակից փայլատակումներ էին դուրս ցայտում։
14Կենդանի էակներն արագ էին ընթանում ու թեթև վերադառնում էին փայլակի նմանողությամբ։
15Եվ ահա երկրի վրա՝ չորս կենդանի էակների հետևից, յուրաքանչյուր կողմում մի անիվ էի տեսնում. անիվների կերպարանքն ու դրանց շինվածքը ոսկեքարի տեսքն ունեին։
16Ե՛վ չորսի կերպարանքը, և՛ նրանց տեսքը, և՛ նրանց կառուցվածքն այնպիսին էին, որ կարծես թե անվի մեջ անիվ էր պտտվում։
17Նրանք իրենց դեմքերի չորս ուղղությամբ էլ գնում էին ու հետ չէին դառնում իրենց թիկունքով։
18Բարձր էին։ Նայում էի նրանց ու տեսնում, որ նրանց թիկունքները չորս կողմերում լի էին աչքերով։
19Երբ կենդանի էակները գնում էին, անիվներն էլ նրանց հետ էին գնում, իսկ երբ երկրից բարձրանում էին, անիվներն էլ էին բարձրանում։
20Որ կողմն ընթանում էին ամպն ու հողմը, կենդանի էակներն էլ գնում էին, և անիվները նրանց հետ բարձրանում էին, որովհետև այդ անիվների մեջ կենդանի ոգի կար։
21Երբ նրանք գնում էին, անիվներն էլ էին գնում, երբ կանգնում էին, կանգ էին առնում, երբ երկրից նրանք բարձրանում էին, անիվներն էլ նրանց հետ էին բարձրանում, որովհետև այդ անիվների մեջ կենդանի ոգի կար։
22Եվ կենդանի էակների գլխավերևում երկնակամարի նման մի բան կար, որ բյուրեղի տեսք ուներ ու վերևից տարածվում էր նրանց թևերի վրա։
23Իսկ երկնակամարի տակ նրանք, թևերը պարզած, սավառնում էին իրար հետ. յուրաքանչյուրը երկուական թև, որով ծածկում էին իրենց մարմինները։
24Երբ նրանք սավառնում էին, լսում էի նրանց թևերի ձայնը՝ նման հորդառատ ջրերի ձայնին և նման Ամենակալի ձայնին։ Իսկ երբ շարժվում էին, լսում էի իրարանցման ձայն՝ նման բանակումի ձայնին։ Երբ նրանք կանգ էին առնում, թևերն էլ դադար էին առնում։
25Եվ ահա, երբ նրանք կանգ էին առնում ու իրենց թևերը բարձրացնում, ավելի վերից, քան նրանց գլխավերևի երկնակամարն էր, մի ձայն էր լսվում։
26Նրանց գլխավերևում գտնվող երկնակամարից է՛լ ավելի վեր, իբրև շափյուղա ակ՝ գահի պես մի բան կար, իսկ գահի վրա՝ մարդու կերպարանքով մեկը։
27Սաթի տեսքով մի պատկեր էի տեսնում, նրանից ավելի ներքև՝ շուրջանակի կրակի տեսքով մի պատկեր. գոտկատեղից վեր՝ արեգակի նմանությամբ, իսկ գոտկատեղից վար՝ կրակի։
28Եվ լույսը, որ նրա շուրջն էր պատել, ուներ ծիածանի տեսք, որ անձրևային օրերին տարածվում է ամպերի մեջ։ Եվ այսպես լույսի ահագին պատկեր կար նրա շուրջը։