1Դրանից հետո Դավիթը հարձակվեց այլազգիների վրա, փախուստի մատնեց նրանց՝ ետ վերցնելով նրանց գրաված տարածքները։
2Դավիթը հարվածեց Մովաբին, նրանց գետնին պառկեցրեց և չափեց նրանց պարանով. երկու պարանի չափ սպանելով և ամեն երկու պարան՝ կենդանի թողնելով։ Մովաբացիները Դավթի հարկատու հպատակները դարձան։
3Երբ Դավիթը գնում էր իր իշխանությունը Եփրատի վրա հաստատելու, հարձակվեց Սուբայի արքայի՝ Ռաաբի որդի Ադրաազարի վրա։
4Դավիթը նրանից հազար մարտակառք, յոթ հազար հեծյալ ու քսան հազար հետևակ գերի վերցրեց։ Դավիթը բոլոր մարտակառքերը քանդեց՝ իր համար միայն հարյուր մարտակառք թողնելով։
5Դամասկոսից եկան ասորիները, որ օգնեն Սուբայի արքա Ադրաազարին, բայց Դավիթը ասորիներից քսաներկու հազար մարդ կոտորեց։
6Դավիթը Ասորիքում՝ Դամասկոսի մոտ, բերդապահ զորքեր դրեց, և ասորիները Դավթի հարկատու ծառաները դարձան։ Տերը հովանավորում էր Դավթին ամենուրեք, ուր էլ որ նա գնում էր։
7Դավիթն առավ Սուբայի արքա Ադրաազարի ծառաների ոսկե ապարանջանները և բերեց Երուսաղեմ։ Եգիպտոսի արքա Սավսակիմը դրանք վերցրեց, երբ նա Սողոմոնի որդի Ռոբովամի օրոք հարձակվեց Երուսաղեմի վրա։
8Դավիթ արքան Մասբակից և Ադրաազարի հռչակավոր քաղաքներից վերցրեց պղինձ, որով Սողոմոն արքան պղնձե ավազան, սյուներ, լվացարաններ և ամեն տեսակ իրեր պատրաստեց։
9Եմաթի արքա Թովուն, լսելով, որ Դավիթը ջախջախել է Ադրաազարի բոլոր զորքերին,
10իր որդի Եդդուրային ուղարկեց Դավիթ արքայի մոտ՝ նրա ողջությունը հարցնելու, և շնորհավորեց նրան այն բանի համար, որ ջախջախել էր Ադրաազարին, քանի որ նա Թովուի թշնամին լինելով՝ նրա դեմ բուռն պատերազմներ էր մղել։ Եդդուրան Դավթին նվիրեց ոսկե, արծաթե և պղնձե անոթներ։
11Դավիթ արքան այս ամենը Տիրոջը նվիրաբերեց, ինչպես նվիրաբերել էր իր հաղթած բոլոր ազգերից՝
12եդովմացիներից, մովաբացիներից, ամովնացիներից, այլազգիներից, ամաղեկացիներից և Սուբայի արքայի՝ Ռաաբի որդի Ադրաազարից գրաված արծաթն ու ոսկին։
13Դավիթն անվանի դարձավ. երբ նա վերադառնում էր ասորիների դեմ մարտից, Գաբեղեմում տասնութ հազար մարդ կոտորեց։
14Նա Եդովմի մեջ՝ եդովմացիների երկրի բոլոր տեղերում, բերդապահ զորքեր դրեց, և բոլոր եդովմացիները դարձան արքայի հպատակները։ Տերը հովանավորում էր Դավթին ամենուրեք, ուր էլ որ նա գնում էր։
15Աստված Դավթին ամբողջ Իսրայելի վրա թագավոր կարգեց, և Դավիթն իրավունք ու արդարություն էր գործադրում իր ամբողջ ժողովրդի հանդեպ։
16Շարուհիի որդի Հովաբը զորքի հրամանատարն էր, Աքիի որդի Հովսափատը դիվանապետ էր,
17Աքիտոբի որդի Սադովկը և Աբիաթարի որդի Աքիմելեքը քահանաներ էին, Ասան քարտուղար էր,
18Հովիդայի որդի Բանեան քերեթիների ու փելեթիների ղեկավարն էր։ Դավթի որդիները արքունի իշխաններ [𝕸 քահանաներ ] էին։