2 Samuel 7— NEA

¹Երբ Դավիթը բնակվեց իր տանը, և Տերը նրան ազատեց շրջապատի իր թշնամիներից,

²արքան Նաթան մարգարեին ասաց. «Ահավասիկ ես բնակվում եմ եղևնափայտից պատրաստված տան մեջ, բայց Աստծու տապանակը վրանի մեջ է դրված»։

³Նաթանն ասաց արքային. «Ամեն ինչ, որ մտքիդ կա, գնա՛ և արա՛, քանի որ Տերը քեզ հետ է»։

⁴Նույն գիշերը Տերը խոսեց Նաթանի հետ և ասաց.

⁵«Գնա՛ և ասա՛ իմ ծառա Դավթին. “Այսպես է ասում Տերը. “Դու ինձ համար բնակվելու տուն չպետք է շինես,

⁶որովհետև տան մեջ չեմ բնակվել այն օրից, երբ Իսրայելի որդիներին հանեցի Եգիպտոսից։ Ես շրջում եմ՝ իջևանելով վրաններում։

⁷Ամենուրեք, որ շրջել եմ Իսրայելի մեջ, մի՞թե երբևիցե Իսրայելի ազգատոհմերից որևէ մեկին, ում որ հրամայել եմ հովվել Իսրայելին՝ իմ ժողովրդին, ասել եմ. Ինչո՞ւ ինձ համար եղևնափայտե տուն չշինեցիք”։

⁸Արդ, այսպե՛ս ասա իմ ծառա Դավթին. այսպես է ասում Ամենակալ Տերը. “Ես քեզ վերցրել եմ ոչխարների փարախից, որ Իսրայելի՝ իմ ժողովրդի առաջնորդ լինես։

⁹Ես քեզ հետ էի ամենուրեք, ուր գնում էիր, քո առջևից քո բոլոր թշնամիներին ոչնչացրի և քեզ անվանի դարձրի երկրի վրա եղած մեծամեծների անվանը հավասար։

¹⁰Իսրայելի՝ իմ ժողովրդի համար տեղ պիտի որոշեմ ու ամրացնեմ նրան այնտեղ, որ նա առանձին բնակվի և այլևս հոգս չունենա, որպեսզի անօրեն մարդիկ առաջվա պես չնվաստացնեն նրան,

¹¹ինչպես եղել է այն օրերից ի վեր, երբ Իսրայելի՝ իմ ժողովրդի վրա դատավորներ կարգեցի։ Քեզ պիտի ազատեմ քո բոլոր թշնամիներից։ Քեզ մեծ տուն պիտի դարձնեմ։

¹²Եվ երբ քո կյանքի օրերը լրանան և քո նախնիների գիրկը գնաս, քեզանից հետո քո զավակին, որ քո որովայնից է, պիտի բարձրացնեմ և քո թագավորությունը նրա համար պատրաստեմ։

¹³Նա է իմ անվան համար տուն շինելու, և ես նրա աթոռը կանգուն պիտի պահեմ հավիտյան։

¹⁴Հայր պիտի լինեմ նրան, և նա ինձ որդի պիտի լինի, և եթե նա անիրավություն գործի, պիտի հանդիմանեմ նրան ու խրատեմ մարդկանց գործածած գավազանով և մարդկային տանջանքներով։

¹⁵Բայց նրան ողորմություն չեմ զլանա, ինչպես զլացա նրանց, որոնց իմ առաջից վանեցի։

¹⁶Հավիտյան հաստատուն պիտի լինեն նրա անունն ու թագավորությունն իմ առաջ, նրա աթոռը հավիտյան կանգուն պիտի մնա իմ առաջ”»։

¹⁷Այս բոլոր խոսքերն ու ամբողջ տեսիլքը նույն ձևով Նաթանը հաղորդեց Դավթին։

¹⁸Դավիթ արքան գնաց ու նստելով Տիրոջ առաջ՝ ասաց. «Ո՞վ եմ ես, Տե՛ր իմ, Տե՛ր, և ի՞նչ է իմ տունը, որ ինձ այսքան սիրեցիր։

¹⁹Տե՛ր իմ, Տե՛ր, դույզն իսկ չնվաստացա քո առաջ։ Դու խոսեցիր քո ծառայի տան մասին երկար ժամանակի համար։ Մի՞թե այս է մարդկային օրենքը, Տե՛ր իմ, Տե՛ր։

²⁰Դավիթն էլ ի՞նչ ասի քեզ, քանզի դու, Տե՛ր իմ, Տե՛ր, ճանաչում ես քո ծառային։

²¹Քո ծառայի համար և ըստ քո սրտի ինձ հասցրիր այս փառքին, որպեսզի քո ծառային իմացնես,

²²որ ինձ պետք է բարձրացնես, Տե՛ր իմ, Տե՛ր։ Ըստ մեր ականջներով լսածի՝ քեզ նման մեկը չկա, և քեզանից բացի ուրիշ Աստված չկա։

²³Եվ երկրի վրա ո՞ր ազգն է Իսրայելի՝ քո ժողովրդի պես, որին Աստված ինքը առաջնորդեց՝ փրկելու իր ժողովրդին, որպեսզի անվանի դարձնի քեզ և հռչակի քո մեծությունն ու հայտնությունը, որ Եգիպտոսից փրկված ժողովրդիդ առջևից ազգեր ու նրանց բնակավայրերը տապալեցիր։

²⁴Քո Իսրայել ժողովրդին հավիտյան քեզ ժողովուրդ հաստատեցիր քեզ համար, և դու, ո՜վ Տեր, նրանց համար Աստված եղար։

²⁵Արդ, Տե՜ր իմ, քո ծառայի ու նրա տան համար ասած խոսքդ հավիտյան հաստատի՛ր և ասածիդ պես արա՛, որ քո անունը հավիտյան փառավորվի։ Տե՜ր ամենակալ, ամբո՛ղջ Իսրայելի Աստված, քո ծառա Դավթի տունը թող կանգուն մնա քո առջև, որովհետև դու՝ Տերդ, Իսրայելի ամենակալ Աստվածն ես։

²⁶Թող քո անունը հավիտյան փառավորվի,

²⁷դու քո ծառայի ականջին հայտնեցիր և ասացիր՝ “Քեզ տուն եմ շինելու”, ուստի քո ծառան հանդգնեց քո առջև այս աղոթքը անելու։

²⁸Եվ արդ, Տե՜ր իմ, Տե՛ր, դու ես Աստված, քո խոսքերը ճշմարիտ են, այս բոլոր օրհնությունները դու խոստացար քո ծառային։

²⁹Եվ հիմա թող քո օրհնությունը լցնի քո ծառայի տունը, որ հավիտյան քո առջև լինի, Տե՜ր իմ, Տե՛ր, քո օրհնությամբ քո ծառայի տունը հավիտյան օրհնված թող մնա»։