1Այն օրը, երբ Տերը Դավթին փրկել էր իր բոլոր թշնամիներից ու Սավուղի ձեռքից, Դավիթը Տիրոջն ուղղեց օրհնության հետևյալ խոսքերը.
2«Տերն իմ վեմն է, ամրությունն ու փրկիչը։
3Թող Աստված ինձ պահապան լինի. ես նրան եմ ապավինել։ Նա է իմ հովանավորը, իմ փրկության եղջյուրը, իմ պաշտպանն ու իմ փրկության ապավենը։ Անիրավ մարդկանցից փրկի՛ր ինձ, Տե՜ր։
4Օրհնյալ Տիրոջն եմ աղերսում, որ ազատվեմ իմ թշնամիներից։
5Ինձ պաշարեցին մահվան կործանումները, ինձ խռովեցրին անօրենության հեղեղները։
6Մահվան երկունքն ինձ պատեց, մահվան որոգայթներն ինձ հասան։
7Իմ նեղության մեջ Տիրոջը պիտի դիմեմ, իմ Աստծուն աղաղակեմ, և նա իր սուրբ տաճարից կլսի իմ ձայնը, իմ աղաղակը նրա ականջին կհասնի։
8Երկիրը նայեց, ալեկոծվեց ու ցնցվեց, երկնքի հիմքերը դղրդացին ու տապալվեցին, քանի որ Տերը բարկացել էր դրանց վրա։
9Նրա բարկությունից ծուխ ելավ, ու նրա բերանից՝ լափող հուր։ Նրանից կայծակներ արձակվեցին,
10նա խոնարհեցրեց երկինքն ու իջավ։ Մառախուղ կար նրա ոտքերի տակ։
11Նա նստեց քերովբեների վրա ու թռավ, և երևաց հողմերի թևերի վրա։
12Նա իրեն խավարով պատեց, խավարով ծածկեց իր խորանը ու ջրերի խավարով թանձրացրեց երկնի ամպերը։
13Նրա առաջ եղած լույսի ցոլքից հրե կայծակներ բորբոքվեցին։
14Տերը երկնքից որոտաց, ու Բարձրյալը ձայն տվեց։
15Նա իր նետերն արձակեց ու ցրեց դրանք, փայլատակումներ փայլատակեցրեց ու զարհուրեցրեց նրանց։
16Ծովի խորխորատները բացվեցին, և երևան եկան հիմքերը տիեզերքի՝ Տիրոջ սաստից ու նրա բարկության շնչից։
17Բարձունքներից ուղարկեց և ինձ դուրս բերեց հորդառատ ջրերից։
18Նա ինձ կորզեց իմ թշնամիների և ինձ ատողների բռնությունից, քանզի նրանք ինձանից ավելի զորավոր եղան։
19Նեղ օրեր հասան ինձ վրա, սակայն Տերն ինձ նեցուկ եղավ։
20Նա ինձ դուրս բերեց անդորրություն ու փրկեց ինձ, քանզի սիրեց ինձ։
21Տերն ինձ հատուցեց ըստ իմ արդարության, Տերն ըստ իմ ձեռքերի մաքրության պիտի հատուցի ինձ։
22Ես պահել եմ Տիրոջ ճանապարհները և իմ Աստծու դեմ ամբարշտություն չեմ գործել։
23Նրա բոլոր օրենքներն իմ առաջ են, և ես նրա պատգամներից չեմ շեղվել։
24Նրա առաջ անբիծ եմ եղել և նախօրոք հեռու մնացել անօրենությունից։
25Տերն ինձ թող հատուցի ըստ իմ արդարության ու Տիրոջ աչքի առաջ ըստ իմ ձեռքերի մաքրության։
26Սրբի հետ սուրբ կլինես, կատարյալ մարդու հետ՝ կատարյալ։
27Ընտրյալի հետ ընտրյալ կլինես, իսկ ծուռի հետ՝ ծուռ։
28Դու կփրկես տնանկ ժողովրդին, իսկ ամբարտավանների աչքերը կխոնարհեցնես։
29Դո՛ւ ես իմ ճրագը, Տե՜ր, դո՛ւ ես լուսավորելու իմ խավարը։
30Որովհետև քո օգնությամբ պիտի սլանամ, ինչպես թեթև զինված մարտիկ և իմ Աստծու շնորհիվ պիտի ցատկեմ պարսպի վրայով։
31Իմ հզո՜ր Աստված, քո ճանապարհն անարատ է։ Հզոր է Տիրոջ խոսքը, փորձված. նա հովանավոր է բոլոր իրեն ապավինողներին։
32Ո՞վ է հզոր, բացի քեզանից, Տե՜ր, և ո՞վ է արարիչ, բացի մեր Աստծուց։
33Հզոր է Տերը, որն ինձ հզորացնում է զորությամբ, իմ ճանապարհներն անարատ դարձնում։
34Իմ ոտքերը եղջերուների ոտքերի նման է անում, և ինձ բարձունքների վրա է կանգնեցնում։
35Նա իմ ձեռքը պատերազմի է սովորեցնում և պղնձե աղեղը հաստատում իմ բազուկներում։
36Դու ես ինձ տվել իմ փրկության վահանը, և իմ հնազանդությունը մեծացրեց ինձ։
37Դու իմ ճամփան ընդարձակ կդարձնես, իմ սրունքները չսասանվեցին։
38Ես պիտի հալածեմ իմ թշնամիներին, նրանց պիտի կոտորեմ ու հետ չպիտի դառնամ, մինչև իսպառ չոչնչացնեմ նրանց։
39Ես խորտակելու եմ նրանց, ու ոտքի չեն կանգնելու։ Նրանք պիտի ընկնեն իմ ոտքերի տակ։
40Դու ինձ զորությամբ կգոտեպնդես, որ պատերազմեմ, և դու իմ դեմ ելնողներին իմ ձեռքը կհանձնես։
41Դու իմ թշնամիներին ինձանից հեռու վանեցիր ու իմ ատելիներին կոտորեցիր։
42Նրանք պիտի աղաղակեն, բայց ոչ ոք նրանց չպիտի օգնի։ Նրանք Տիրոջը դիմեցին, բայց նա չլսեց նրանց։
43Ես նրանց պիտի մանրացնեմ գետնի հողի պես և պիտի տրորեմ փողոցի ցեխի պես։
44Դու ինձ կփրկես ժողովուրդների կռվից և ինձ կկանգնեցնես ազգերի գլխին։ Ինձ անծանոթ ժողովուրդը ծառայեց ինձ,
45Օտարների որդիները երբ իմ մասին լսեցին, սուտ կերպով հավատարմություն հայտնեցին ինձ։
46Օտարների որդիները պիտի դուրս նետվեն, պիտի դուրս ընկնեն իրենց թաքստոցներից։
47Կենդանի է Տերը, և օրհնյալ է իմ պահապանը։ Բարձրանալու է Տերը՝ իմ փրկության պահապանը։
48Հզոր է Տերը, նա վրեժխնդիր է, ժողովուրդներին հպատակ է դարձնում ինձ։
49Նա ինձ կփրկի իմ թշնամիներից և ինձ վրա հարձակվողներից ավելի վեր կդասի ինձ, անիրավ մարդուց կփրկի ինձ։
50Այս բանի համար ազգերի մեջ պիտի գոհանամ քեզանից, Տե՜ր, և քո անունը պիտի գովերգեմ իմ սաղմոսներում։
51Նա թագավորի փրկությունն ապահովում է և ողորմություն է անում իր օծյալին՝ Դավթին, ու նրա սերնդին մինչև հավիտյան»։