1Այսպիսով ավարտվեց այն ամբողջ գործը, որ Սողոմոնն արեց Տիրոջ տան համար։ Ապա Սողոմոնը ներս տարավ իր հայր Դավթի սրբությունները, արծաթը, ոսկին ու սպասքը և դրեց Տիրոջ տան գանձարանը։
2Այն ժամանակ Սողոմոնը Երուսաղեմում հավաքեց Իսրայելի բոլոր ծերերին, ցեղերի իշխաններին ու իսրայելացիների տոհմերի առաջնորդներին, որ Տիրոջ Ուխտի տապանակը հանեն Դավթի քաղաքից, այսինքն՝ Սիոնից։
3Տոնին, այսինքն՝ յոթերորդ ամսին, արքայի մոտ հավաքվեցին Իսրայելի բոլոր տղամարդիկ։
4Եկան Իսրայելի բոլոր ծերերը։ Բոլոր ղևտացիները վերցրին տապանակը, Վկայության խորանն ու խորանում եղած ամբողջ սուրբ սպասքը,
5և քահանաներն ու ղևտացիները տարան դրանք։
6Սողոմոն արքան, բոլոր իսրայելացիները, աստվածավախ և տապանակի առջև հավաքված մարդիկ զվարակներ ու ոչխարներ մորթեցին, որոնց թիվն անհնար էր հաշվել շատության պատճառով։
7Ղևտացիները Տիրոջ Ուխտի տապանակը տարան ներս ու դրեցին իր տեղը՝ տաճարի սրբարանում, այն է՝ Սրբություն սրբոցի մեջ, քերովբեների թևերի տակ։
8Քերովբեները, իրենց թևերը տարածելով տապանակի վրա, վերևից ծածկում էին տապանակն ու այն վերցնելու ձողերը։
9Ձողերն այնքան երկար էին, որ դրանց ծայրերը երևում էին Սրբություն սրբոցից։ Դրանք մինչև այսօր էլ այնտեղ են։
10Տապանակի մեջ ոչինչ չկար, բացի այն երկու տախտակներից, որ Մովսեսն էր դրել այնտեղ Քորեբում։ Դրանցով Տերն ուխտ էր դրել իսրայելացիների հետ, երբ նրանք դուրս էին գալիս Եգիպտոսից։
11Երբ քահանաները սրբարանից դուրս եկան (քանի որ այնտեղ գտնվող բոլոր քահանաներն էլ սրբագործվել էին, բայց դեռ չէին դասակարգվել ըստ իրենց ամենօրյա սպասավորության),
12սաղմոսերգու բոլոր ղևտացիները՝ Ասափի, Եմանի և Իդիթունի որդիները, նրանց որդիներն ու նրանց եղբայրները, բեհեզե պատմուճաններ հագած, տավիղներով, քնարներով, սրինգներով զոհասեղանի արևելյան կողմը կանգնեցին։
13Նրանց հետ կային հարյուր քսան քահանաներ, որոնք փող էին հնչեցնում։ Փող հնչեցնողները, սաղմոսերգուները, միաբերան իրենց ձայնը բարձրացնելով, ասացին. «Գովերգե՛ք և օրհնե՛ք Տիրոջը»։ Եվ երբ նրանք փողերի, ծնծղաների ու նվագարանների նվագակցությամբ իրենց ձայնը բարձրացրին և ասացին. «Գովերգե՛ք Տիրոջը, քանզի նա բարի է, և հավիտյան է նրա ողորմածությունը», տաճարը լցվեց Տիրոջ փառքի ամպով,
14և քահանաները չէին կարողանում պաշտամունք կատարել ամպի պատճառով, որովհետև Տիրոջ փառքը լցրել էր Աստծու տունը։