1Այլազգիները պատերազմ մղեցին Իսրայելի դեմ, և Իսրայելի այրերը, այլազգիների առաջ փախուստի դիմելով, վիրավոր ընկան Գեղբուա լեռան վրա։
2Այլազգիները, հետապնդելով Սավուղին ու նրա որդիներին, սպանեցին Սավուղի որդիներին՝ Հովնաթանին, Ամինադաբին ու Մեղքիսավեին։
3Պատերազմը Սավուղի դեմ սաստկացավ, կորովի աղեղնավորները գտան նրան, և նա վիրավորվեց կողոսկրից ներքև։
4Սավուղն իր կապարճակրին ասաց. «Սուրդ մերկացրո՛ւ և դրանով ինձ մահացու խոցի՛ր։ Չլինի թե անթլփատները գան, ինձ խոցոտեն և ծաղրուծանակի ենթարկեն»։ Կապարճակիրը չուզեց այդ անել, քանի որ սաստիկ վախեցել էր։
5Սավուղն առավ իր սուրը և իրեն նետեց դրա վրա։ Երբ կապարճակիրը տեսավ, որ Սավուղը մեռավ, ինքը ևս իրեն նետեց սրի վրա ու նրա հետ մեռավ։
6Մեռան Սավուղը, իր երեք որդիներն ու իր կապարճակիրը. նրա բոլոր մարդիկ նույն օրը միասին մեռան։
7Երբ հովտի այն կողմում ու Հորդանան գետի այն կողմում գտնվող Իսրայելի այրերը տեսան, որ Իսրայելի այրերը փախան, և մեռան Սավուղն ու իր որդիները, թողեցին իրենց քաղաքներն ու փախուստի դիմեցին։ Այլազգիները եկան ու բնակվեցին դրանց մեջ։
8Հետևյալ օրը այլազգիները եկան դիակները կողոպտելու։ Նրանք գտան Գեղբուա լեռան վրա ընկած Սավուղին ու նրա երեք որդիներին։
9Նրան շուռ տվեցին, վերցրին զենքերը և կտրեցին գլուխը։ Նրանք բանբերներ ուղարկեցին այլազգիների երկրի չորս կողմը՝ հայտնելու այս մասին իրենց կռատներին ու ժողովրդին։
10Սավուղի զենքերը դրեցին Աստարտի տանը և նրանց մարմինները կախեցին Բեթսանի պարսպից։
11Երբ գաղաադացիների Հաբիս բնակավայրի բնակիչները լսեցին այն մասին, թե այլազգիները Սավուղին ի՛նչ էին արել,
12բոլոր զորեղ մարդիկ վեր կացան, ամբողջ գիշեր գնացին, Բեթսանի պարսպից վերցրին Սավուղի ու նրա որդի Հովնաթանի մարմինները, դրանք բերեցին Հաբիս և այնտեղ այրեցին։
13Այնուհետև նրանց ոսկորներն առնելով՝ թաղեցին Հաբիսի դաշտում և յոթ օր ծոմ պահեցին։