1Սավուղը խոսեց իր Հովնաթան որդու և իր բոլոր ծառաների հետ՝ Դավթին սպանելու համար։ Սավուղի որդի Հովնաթանը շատ էր սիրում Դավթին
2և այս բանը հաղորդեց նրան՝ ասելով. «Իմ հայրը մտադիր է քեզ սպանել, ուստի վաղն առավոտյան զգո՛ւյշ եղիր, թաքնվի՛ր ու նստի՛ր թաքստոցում։
3Ես դուրս կգամ ու կկանգնեմ հորս մոտ, այն դաշտում, որտեղ դու կլինես։ Ես իմ հոր հետ կխոսեմ քո մասին, կտեսնեմ, թե ի՛նչ կասի և կհայտնեմ քեզ»։
4Հովնաթանը, Դավթի մասին նպաստավոր խոսքեր ասելով իր հորը՝ Սավուղին, ավելացրեց. «Թող արքան իր ծառա Դավթի դեմ մեղք չգործի, քանի որ նա ոչ մի մեղք չի գործել քո դեմ։ Նա քո նկատմամբ բարի շատ գործեր է կատարել։
5Նա, իր անձը վտանգի ենթարկելով, սպանեց այլազգուն՝ Գողիաթին, Տերը մեծ փրկություն շնորհեց, և այդ տեսնելով՝ ամբողջ Իսրայելն ուրախացավ։ Ինչո՞ւ Դավթին իզուր սպանելով անմեղ արյան մեղքի տակ մտնես»։
6Սավուղն անսաց Հովնաթանի խոսքին ու երդվեց՝ ասելով. «Կենդանի է Տերը. նա չպիտի մեռնի»։
7Հովնաթանը կանչեց Դավթին և հաղորդեց նրան այս բոլոր խոսքերը։ Հովնաթանը Դավթին տարավ Սավուղի մոտ, և նա Դավթին վերաբերվեց այնպես, ինչպես նախկինում։
8Դարձյալ պատերազմ եղավ, ու Դավիթը դուրս եկավ այլազգիների դեմ պատերազմի։ Նա շատ մեծ ջարդ տվեց նրանց, և նրանք փախան նրա առջևից։
9Տիրոջ չար ոգին իջավ Սավուղի վրա. նա, գեղարդը ձեռքին, իր տանը նստած էր, իսկ Դավիթը քնար էր նվագում։
10Սավուղը փորձեց Դավթին գեղարդով պատին գամել, սակայն նա Սավուղի հարվածից խույս տվեց. գեղարդը պատին խրվեց, իսկ Դավիթը փախչելով ազատվեց։
11Այդ գիշեր Սավուղը մարդ ուղարկեց Դավթի տուն, որ հետևեն և առավոտյան սպանեն նրան։ Դավթի կին Մեղքողը, այդ մասին նրան հայտնելով, ասաց. «Եթե այս գիշեր ինքդ քեզ չփրկես, վաղը կմեռնես»։
12Մեղքողը Դավթին պատուհանից իջեցրեց, և նա փախչելով փրկվեց։
13Մեղքողը մի խրտվիլակ բերեց ու դրեց մահճի վրա, նաև այծի լյարդ ու սնարին՝ մազի կծիկ և ծածկոցով ծածկեց։
14Սավուղը մարդ ուղարկեց Դավթին բռնելու. եկան Սավուղին ասացին, թե նա հիվանդ է։
15Դարձյալ մարդ ուղարկեց Դավթի հետևից՝ ասելով. «Մահիճով հանդերձ նրան ինձ մո՛տ բերեք, որ սպանեմ»։
16Մարդիկ եկան և տեսան, որ մահճի մեջ խրտվիլակ էր դրված, այծի լյարդ և սնարին՝ մազի կծիկ։
17Սավուղը Մեղքողին ասաց. «Ինչո՞ւ ինձ այսպես խաբեցիր, իմ թշնամուն բաց թողեցիր, և նա փրկվեց»։ Մեղքողը Սավուղին ասաց. «Նա ասաց. “Արձակի՛ր ինձ, ապա թե ոչ, քեզ կսպանեմ”»։
18Դավիթը փախչելով փրկվեց, եկավ Արիմաթեմ՝ Սամուելի մոտ, նրան պատմեց ամեն ինչ, որ Սավուղն արել էր իր նկատմամբ։ Սամուելն ու Դավիթը գնացին ու բնակվեցին Ռամայի Նավաթ բնակավայրում։
19Սավուղին իմաց տվեցին, թե՝ «Ահա Դավիթը Ռամայի Նավաթում է»։
20Սավուղը մարդիկ ուղարկեց, որ բռնեն Դավթին, բայց երբ նրանք տեսան մարգարեություն անող մարգարեների ժողովն ու նրանց ղեկավարող Սամուելին, Աստծու հոգին Սավուղի մարդկանց վրա իջավ, և նրանք էլ մարգարեացան։
21Սավուղին պատմեցին եղելությունը, նա այլ մարդկանց ուղարկեց, և սրանք ևս մարգարեացան։ Սավուղը կրկին ուրիշ մարդկանց ուղարկեց, սրանք էլ մարգարեացան։
22Սավուղը խիստ բարկացավ, ինքը գնաց Արիմաթեմ ու հասնելով մինչև Սոկքովի մեծ ջրհորը՝ հարցրեց. «Որտե՞ղ են Սամուելն ու Դավիթը»։ Նրան ասացին. «Ռամայի Նավաթում»։
23Նա այնտեղից գնաց Ռամայի Նավաթ բնակավայրը։ Աստծու հոգին իջավ նրա վրա, և ճանապարհը շարունակելով՝ նա մինչև Ռամայի Նավաթ բնակավայրը հասնելը մարգարեություն էր անում։
24Նա հանեց իր զգեստներն ու նրանց առջև մարգարեանում էր։ Ամբողջ գիշեր ու ցերեկ նա մերկ ընկած էր գետնին։ Դրա համար էին ասում. «Սավո՞ւղն էլ է մարգարեների մեջ»։