1Հաջորդ տարի, երբ թագավորները պատերազմի են ելնում, Հովաբը հավաքեց բոլոր զորագնդերը և ասպատակեց ամովնացիների ամբողջ երկիրը։ Նա եկավ և պաշարեց Ռաբաթը, իսկ Դավիթը մնաց Երուսաղեմում։
2Հովաբը գրավեց Ռաբաթը և կործանեց այն։ Դավիթը նրանց Մեղքոմ թագավորի գլխից վերցրեց թագը։ Պարզվեց, որ դրա ոսկին մի տաղանդ քաշ ունի. նրա վրա թանկարժեք քարեր կային։ Այն դրեցին Դավթի գլխին։ Նա նաև չափազանց շատ ավար վերցրեց։
3Ապա դուրս հանեց այնտեղի ժողովրդին և նրանց դրեց սղոցի ու երկաթե կացինի աշխատանքների։ Դավիթն այսպես վարվեց ամովնացիների բոլոր քաղաքների հետ և իր ամբողջ զորքով վերադարձավ Երուսաղեմ։
4Դրանից հետո Գազերում կրկին պատերազմ եղավ այլազգիների դեմ։ Այն ժամանակ ուսթացի Սուբաքեն սպանեց հսկաների որդիներից Սեպփիային և ընկճեց նրանց։
5Դարձյալ պատերազմ եղավ այլազգիների դեմ, և Հայիրի որդի Եղեանան սպանեց գեթացի Գողիադի եղբայր Ղեեմիին, որի նիզակի փայտը ոստայնանկների գլանի չափ էր։
6Դարձյալ պատերազմ եղավ Գեթում։ Այնտեղ կար չափազանց մեծ մի մարդ, որը յուրաքանչյուր ձեռքին և ոտքին վեցական մատ ուներ, այսինքն՝ քսանչորս մատ։ Նա հսկաների ցեղից էր։
7Նա ծաղրում էր Իսրայելին, բայց Դավթի եղբորորդի Հովնադաբը՝ Սամաայի որդին, սպանեց նրան։
8Նրանք ծնվել էին Հռափայից Գեթ քաղաքում։ Բոլորն էլ հսկա մարդիկ էին և ընկան Դավթի ու նրա զորականների ձեռքով։