1Աստծու տապանակը ներս տարան ու դրեցին այն վրանի մեջ, որ Դավիթն էր պատրաստել նրա համար, և ողջակեզներ ու խաղաղության զոհեր մատուցեցին Աստծու առաջ։
2Դավիթը, վերջացնելով ողջակեզներ ու խաղաղության զոհեր մատուցելը, Տիրոջ անունով օրհնեց ժողովրդին։
3Բոլոր իսրայելացիներին՝ թե՛ տղամարդկանց և թե՛ կանանց, ամեն մեկին փռից մեկ հաց տվեց և մեկ պատառ միս՝ կասկարայից։
4Դավիթը Տիրոջ Ուխտի տապանակի առջև երգելու, փառք տալու և Տիրոջը՝ Իսրայելի Աստծուն օրհնելու համար ղևտացիներից սպասավորներ նշանակեց։
5Գլխավորն էր Ասափը, նրա օգնականը՝ Զաքարիան։ Հեելը, Սեմիրամովթը, Հայելը, Մատաթիան, Եղիաբը, Բանեան, Աբեդդովմն ու Եսիելը նվագում էին տավիղներով ու քնարներով։ Ասափը ծնծղաներ էր հնչեցնում,
6իսկ Բանեա ու Օզիել քահանաները փողերով շարունակ նվագում էին Աստծու Ուխտի տապանակի առաջ։
7Այդ օրն էր, որ Դավիթն առաջին անգամ Տիրոջն օրհնաբանելու հանձնարարություն տվեց Ասափին ու նրա եղբայրներին։
8Օրհներգ։ Գոհությո՛ւն մատուցեք Տիրոջը և կանչե՛ք նրա անունը, պատմե՛ք ժողովուրդներին նրա գործերը,
9օրհներգե՛ք նրան ու օրհնաբանե՛ք նրան, պատմե՛ք բոլորին Տիրոջ սքանչելագործությունները։
10Օրհնե՛ք նրա սուրբ անունը, թող ուրախ լինի նրան փնտրողների սիրտը։
11Տիրո՛ջը փնտրեք ու հզոր կլինեք, միշտ նրա ներկայությո՛ւնը փնտրեք։
12Հիշե՛ք նրա կատարած սքանչելագործությունները, նշաններն ու բերանի դատաստանները։
13Ո՜վ Իսրայելի զավակներ, նրա ծառանե՛ր, Հակոբի՛ որդիներ և նրա ընտրյալնե՛ր,
14Նա է Տերը՝ մեր Աստվածը, նրա դատաստանները բովանդակ երկրի վրա են։
15Հավիտյան թող հիշեն նրա ուխտը, պատվիրած խոսքերը մինչև հազար սերունդ,
16այն ուխտը, որ նա դրեց Աբրահամի հետ, և իր երդումը՝ Իսահակի հետ։
17Նա այն հաստատեց Հակոբի համար որպես օրենք, իսկ Իսրայելի համար՝ որպես հավիտենական ուխտ՝
18Ասելով. «Քեզ եմ տալու Քանանի երկիրը, որպես ձեր ժառանգության բաժին»։
19Որովհետև նրանք սակավաթիվ և պանդուխտ էին այնտեղ։
20Մի ազգից մյուս ազգի մոտ գնացին նրանք, մի թագավորությունից անցան այլ ժողովրդի մոտ։
21Տերը չթողեց, որ որևէ մեկը կեղեքի նրանց և հանուն նրանց սաստեց թագավորների՝ ասելով.
22«Իմ օծյալներին մի՛ մոտեցեք և իմ մարգարեների հանդեպ չար մի՛ եղեք»։
23Օրհնաբանի՛ր Տիրոջը, երկի՛ր բովանդակ, օրըստօրե պատմե՛ք նրա կատարած փրկագործությունը։
24Պատմե՛ք նրա փառքը հեթանոսներին և բոլոր ժողովուրդներին՝ նրա սքանչելիքները,
25Քանզի մեծ է Տերը, հույժ օրհնյալ և բոլոր աստվածներից ավելի ահավոր,
26Քանի որ ազգերի բոլոր աստվածները կուռքեր են, իսկ Աստված երկինքն է արարչագործել։
27Փա՜ռք և գովությո՜ւն նրա առաջ, զորությո՜ւն ու պարծա՜նք նրա բնակության տեղին։
28Ո՜վ ազգերի տոհմեր, փա՛ռք տվեք Տիրոջը, փա՛ռք և զորություն տվեք Տիրոջը.
29Տիրո՛ջը տվեք իր անվան փառքը, ընծանե՛ր բերեք ու մատուցե՛ք նրա առաջ, երկրպագե՛ք Տիրոջը նրա սուրբ սրահում։
30Թող ամբողջ երկիրը վախենա նրանից, թող երկիրը հաստատուն մնա և չսասանվի։
31Երկինքը թող ուրախ լինի, և երկիրը ցնծա, թող հեթանոսներին ասեն՝ «Տերը թագավորեց»։
32Ծովն իր պարունակությամբ թող որոտա, ծառերն անտառի և դրա մեջ եղած ամեն ինչ։
33Այնժամ ուրախ կլինեն բոլոր ծառերն անտառի, քանզի Տերը եկել է՝ դատելու երկիրը։
34Գոհությո՛ւն մատուցեք Տիրոջը, քանզի բարի է նա, և հավերժ է նրա ողորմածությունը։
35Եվ աղաղակե՛ք. «Փրկի՛ր մեզ, ո՜վ մեր փրկության Աստված, փրկի՛ր մեզ մեր թշնամիներից, որ օրհնենք քո սուրբ անունը և պարծենանք քո օրհնություններով։
36Օրհնյա՜լ լինի Տերը՝ Իսրայելի Աստվածը, հավիտյանս հավիտենից»։ Ողջ ժողովուրդն ասաց՝ Ամեն։ Եվ նրանք օրհնաբանեցին Տիրոջը։
37Դավիթն այնտեղ՝ Տիրոջ Ուխտի տապանակի առջև, թողեց Ասափին ու նրա եղբայրներին, որ ամենօրյա ծառայությունը շարունակ կատարեն տապանակի առջև։
38Աբդոդոմն ու նրա եղբայրները վաթսունութ հոգի էին։ Իդիթովնի որդի Աբդոդոմը և Օսեեն դռնապաններ էին։
39Սադովկ քահանային ու նրա քահանա եղբայրներին նա թողեց Տիրոջ վրանի առջև՝ Գաբավոնում գտնվող Բամայում,
40որպեսզի մշտապես՝ առավոտ և երեկո, Տիրոջը ողջակեզներ մատուցեն ողջակեզների զոհասեղանի վրա այն ամենի համաձայն, ինչ գրված է Տիրոջ օրենքում և Աստծու ծառա Մովսեսի միջոցով պատվիրվեց իսրայելացիներին։
41Սադովկի հետ էին Եմանն ու Իդիթովնը, ինչպես նաև անվանապես ընտրված մյուսները, որ օրհնեն Տիրոջը, քանզի հավիտենական է նրա ողորմածությունը։
42Նրանք ունեին շեփորներ, ծնծղաներ ու քնարներ, որ դրանցով Աստծուն փառաբանեն, իսկ Իդիթովնի որդիները դռան պահապաններն էին։
43Ամբողջ ժողովուրդը ցրվեց. ամեն մեկը գնաց իր տունը, Դավիթն էլ եկավ, որ օրհնի իր տունը։