1Այլազգիները պատերազմեցին իսրայելացիների դեմ. նրանք փախան այլազգիների առջևից և սպանված ընկան Գեղբուա լեռան վրա։
2Այլազգիները հետապնդեցին Սավուղին ու նրա որդիներին։ Այլազգիները սպանեցին Հովնաթանին, Ամինադաբին և Մեղքիսավեին՝ Սավուղի որդիներին։
3Սավուղի շուրջ պատերազմը սաստկացավ. նետաձիգները նետերով խոցեցին նրան, և նա ցավագին վիրավորվեց։
4Սավուղն ասաց իր կապարճակրին. «Հանի՛ր սուրդ և դրանով սպանի՛ր ինձ։ Այդ անթլփատները չգան ու անարգանքի ենթարկեն ինձ»։ Կապարճակիրը չուզեց այդ անել, քանի որ շատ էր վախեցել։ Այն ժամանակ Սավուղն առավ սուրը և ընկավ դրա վրա։
5Երբ նրա կապարճակիրը տեսավ, որ Սավուղը մեռավ, ինքն էլ իր սրի վրա նետվեց ու մեռավ։
6Այդ օրը մեռան Սավուղն ու իր երեք որդիները. նրա ամբողջ ընտանիքը միաժամանակ մեռավ։
7Երբ հովտում գտնվող բոլոր իսրայելացիները տեսան, որ Սավուղն ու նրա որդիներն սպանվել, և Իսրայելի մարտիկները փախել են, թողեցին իրենց քաղաքները և փախան, իսկ այլազգիները եկան ու բնակվեցին նրանց քաղաքներում։
8Հետևյալ օրը, երբ այլազգիները եկան, որպեսզի կողոպտեն սպանվածներին, Սավուղին ու նրա որդիներին գտան Գեղբուա լեռան վրա ընկած։
9Նրանք մերկացրին նրան, վերցրին գլուխն ու զենքերը և ուղարկեցին այլազգիների երկիրը, որպեսզի բոլոր կողմերում ավետիս տան իրենց կուռքերին ու ժողովրդին։
10Նրա զենքերը դրեցին իրենց աստծու տանը, իսկ գլուխը՝ Դագովնի տանը։
11Երբ Գաղաադում բնակվող բոլոր մարդիկ լսեցին, թե ի՛նչ էին արել այլազգիները Սավուղի և Իսրայելի նկատմամբ,
12բոլոր քաջարի մարդիկ ելան Գաղաադից և վերցնելով Սավուղի ու նրա որդիների մարմինները՝ բերեցին Հաբիս ու նրանց ոսկորները թաղեցին Հաբիսում գտնվող կաղնու տակ ու յոթ օր ծոմ պահեցին։
13Այսպիսով Սավուղը, համաձայն Տիրոջ խոսքի, մեռավ իր այն անօրենությունների պատճառով, որ գործել էր Տիրոջ դեմ, որովհետև Տիրոջ խոսքը չպահելով՝ վհուկներից խորհուրդ հարցրեց։ Սամուել մարգարեն պատասխան տվեց նրան,
14սակայն նա Տիրոջը չխնդրեց, և Տերն սպանեց նրան ու թագավորությունը տվեց Հեսսեի որդի Դավթին։