1Ով Աստուած, դու ես իմ Աստուածը. առաւօտանց քեզ եմ ման գալիս. հոգիս ծարաւ է քեզ համար. մարմինս քեզ է ցանկանում ցամաք եւ ծարաւ երկրում, ուր որ ջուր չկայ։
2Այնպէս սրբութեան տեղումը նայեցի քեզ, որ քո զօրութիւնն ու փառքը տեսնեմ։
3Որովհետեւ քո ողորմութիւնը լաւ է քան թէ կեանքը. իմ շրթունքներս պիտի գովեն քեզ։
4Այսպէս կօրհնեմ քեզ իմ կեանքումը. քո անունովը կբարձրացնեմ իմ ձեռքերը։
5Իմ կեանքը կկշտանայ ինչպէս ճարպով եւ պարարտութիւնով, եւ իմ բերանը կօրհնէ քեզ ուրախ շրթունքներով։
6Երբոր քեզ յիշում եմ անկողնումս գիշերուան պահերումը քեզ վերայ եմ մտածում։
7Որովհետեւ դու ինձ օգնութիւն եղար. եւ ես քո թեւերի հովանաւորութեան տակ կցնծամ։
8Իմ անձը պինդ քո ետեւիցն է ընկնում. քո աջը հաստատ պահում է ինձ։
9Բայց նորանք իմ անձի կորուստն են ուզում. վայր կընկնեն երկրի խորերի մէջ.
10Սրի ձեռը կմատնուին. չագալների բաժին կլինին։
11Բայց թագաւորն Աստուծով կուրախանայ. կպարծենան բոլոր նորանով երդում անողները, որովհետեւ կխփուի սուտ խօսողների բերանը։