1Այն ժամանակ Յիսուսը շաբաթ օրը գնաց արտերի միջովը, եւ նորա աշակերտները սովեցին, եւ սկսեցին հասկ պոկել եւ ուտել։
2Եւ երբոր Փարիսեցիները տեսան, նորան ասեցին. Ահա քո աշակերտներն անում են ինչ որ արժան չէ շաբաթ օրն անել։
3Նա էլ ասեց նորանց. Դուք չէ՞ք կարդացել, թէ ինչ արաւ Դաւիթը, երբոր ինքը սովեց եւ նորա հետ լինողներն էլ.
4Ինչպէս Աստուծոյ տունը մտաւ եւ առաջաւորութեան հացը կերաւ, որ օրինաւոր չէր նորան ուտել, եւ ոչ էլ նորա հետ լինողներին, բայց միայն քահանաներին։
5Կամ չէ՞ք կարդացել օրէնքումը, որ քահանաները շաբաթ օրերումն տաճարի մէջ շաբաթը պղծում են, եւ անմեղ են։
6Բայց ես ասում եմ ձեզ՝ որ տաճարիցն էլ մեծն է այստեղ։
7Բայց եթէ գիտէիք՝ ի՛նչ է «Ողորմութիւն եմ ուզում եւ ոչ թէ զոհ.» դուք չէիք դատապարտիլ անմեղներին։
8Որովհետեւ մարդի Որդին շաբաթի էլ տէրն է։
9Եւ Յիսուսը այնտեղից գնաց՝ եկաւ նորանց ժողովարանը։
10Եւ ահա մի մարդ կար՝ ձեռքը չորացած. նորան հարցրին եւ ասեցին թէ՝ Շաբաթ օրը արժա՞ն է բժշկութիւն անել, որ նորանից չարախօսեն։
11Եւ նա ասեց նորանց. Ո՞վ կլինի ձեզանից այն մարդը, որ մէկ ոչխար ունենայ, եւ եթէ նա շաբաթ օրը ընկնի փոսի մէջ, մի՞թէ չի բռնիլ նորան եւ վեր հանիլ։
12Ապա որքա՞ն առաւել է մարդը ոչխարից. ապա ուրեմն արժան է շաբաթ օրը բարիք գործել։
13Այն ժամանակ ասեց այն մարդին. Ձեռքդ մեկնիր, նա էլ մեկնեց, եւ նա ողջ եղաւ ինչպէս միւսը։
14Բայց Փարիսեցիները դուրս գնացին եւ նորա դէմ խորհուրդ արին, թէ ինչպէս կորցնեն նորան։
15Եւ Յիսուսն իմանալով՝ հեռացաւ այնտեղից, եւ շատ ժողովուրդներ գնացին նորա ետեւից. եւ նա նորանց ամենին բժշկեց։
16Եւ նորանց սաստեց՝ որ նորան յայտնի չանեն.
17Որ կատարուի Եսայի մարգարէի ձեռով ասուածը որ ասում է.
18Ահա իմ ծառան, որին ես ընտրեցի, եւ իմ սիրելին՝ որին իմ անձը հաւանել է. իմ Հոգին նորա վերայ կդնեմ, եւ նա հեթանոսներին իրաւունք կպատմէ։
19Նա ոչ կհակառակէ, եւ ոչ կաղաղակէ, եւ ոչ էլ հրապարակների մէջ մէկը նորա ձայնը կլսէ։
20Ջախջախուած եղէգը չի փշրիլ, եւ հանգչող պատրոյգը չի հանգցնիլ մինչեւ որ դատաստանը յաղթութեան հանէ։
21Եւ հեթանոսները յոյս կդնեն նորա անունին։
22Այն ժամանակը մի կոյր եւ համր դիւահար բերուեցաւ նորա մօտ, եւ նա նորան բժշկեց. այնպէս որ կոյրը եւ համրը խօսեց էլ տեսաւ էլ։
23Եւ բոլոր ժողովուրդները զարմացան եւ ասում էին. Մի՞թէ սա է Դաւիթի որդին.
24Բայց Փարիսեցիները լսելով ասեցին. Դա դեւերն ուրիշ բանով չէ հանում, բայց միայն դեւերի իշխան Բէեղզեբուղի ձեռովը։
25Եւ Յիսուսը նորանց խորհուրդներն իմանալով, ասեց նորանց. Ամեն թագաւորութիւն որ իր դէմ բաժանուած է՝ կաւերուի, եւ ամեն քաղաք կամ տուն որ իր դեմ բաժանուած է՝ չի մնալ։
26Եւ թէ որ սատանան սատանային հանում է, իր դէմ բաժանուեցաւ. էլ ինչպէ՞ս նորա թագաւորութիւնը կկենայ։
27Եւ եթէ ես Բէեղզեբուղով եմ հանում դեւերը, ձեր որդիքն ինչո՞վ են հանում. սորա համար նորանք կլինին ձեր դատաւորները։
28Բայց եթէ ես Աստուծոյ Հոգիովն եմ հանում դեւերը, ուրեմն Աստուծոյ արքայութիւնը ձեզ վերայ հասել է։
29Կամ ինչպէ՞ս մէկը կարող է զօրաւոր մարդի տունը մտնել՝ եւ նորա կարասիները յափշտակել. եթէ առաջ չկապէ այն զօրաւորին, եւ յետոյ նորա տունը կյափշտակէ։
30Ով որ ինձ հետ չէ, ինձ հակառակ է. եւ ով որ ինձ հետ չէ ժողովում՝ ցրվում է։
31Սորա համար ասում եմ ձեզ. Ամեն մեղք եւ հայհոյանք կթողուի մարդկանց, բայց Հոգիին դէմ հայհոյանքը չի թողուիլ մարդկանց։
32Եւ ո՛վ որ մարդի Որդիին դէմ բան ասէ՝ կթողուի նորան. բայց ով որ Սուրբ Հոգիին դէմ ասէ, նորան չի թողուիլ ոչ այս աշխարհքումը եւ ոչ գալու աշխարհքումը։
33Կամ ծառը բարի արէք՝ եւ նորա պտուղն էլ բարի, կամ ծառը չար արէք՝ եւ նորա պտուղն էլ չար. որովհետեւ ծառը պտղիցը կճանաչուի։
34Իժերի զաւակներ, դուք ինչպէ՞ս կարող էք բարի խօսել՝ որ չար էք. որովհետեւ սրտի աւելացածիցը կխօսի բերանը։
35Բարի մարդն իր սրտի բարի գանձիցը բարիքները կհանէ, եւ չար մարդը չար գանձիցը չար բաներ կհանէ։
36Բայց ասում եմ ձեզ, թէ ամեն դատարկ խօսքի համար, որ մարդիկ խօսեն՝ դատաստանի օրը համար պիտի տան։
37Որովհետեւ քո խօսքիցը կարդարանաս, եւ քո խօսքիցը կդատապարտուիս։
38Այն ժամանակ դպիրներիցը եւ Փարիսեցիներիցը ոմանք պատասխան տուին եւ ասեցին. Վարդապետ, ուզում ենք քեզանից մի նշան տեսնել։
39Նա էլ պատասխան տուաւ եւ նորանց ասեց. Չար եւ շնացող ազգը նշան է ուզում, եւ նշան չի տրուիլ նորան, բայց միայն Յովնան մարգարէի նշանը։
40Որովհետեւ ինչպէս Յովնանը երեք օր եւ երեք գիշեր կէտի փորումն էր, այնպէս մարդի Որդին երեք օր եւ երեք գիշեր երկրի սրտումը կլինի։
41Նինուէացի մարդիկը վեր կկենան դատաստանումը այս ազգի հետ, եւ կդատապարտեն սորան. որ նորանք Յովնանի քարոզութիւնովն ապաշխարեցին. եւ ահա Յովնանիցը մեծն է այստեղ։
42Հարաւի թագուհին վեր կկենայ դատաստանումը այս ազգի հետ, եւ կդատապարտէ սորան. որ երկրի ծայրերից եկաւ Սողոմոնի իմաստութիւնը լսելու. եւ ահա Սողոմոնիցն էլ մեծն է այստեղ։
43Եւ երբոր պիղծ ոգին դուրս է գալիս մարդից, անջուր տեղերում ման է գալիս հանգիստ խնդրելով, եւ չէ գտնում։
44Այն ժամանակ ասում է, Ետ դառնամ իմ տունը՝ որտեղից դուրս եկայ, եւ գալիս է նորան գտնում է պարապ, սրբուած եւ յարդարուած։
45Այն ժամանակ գնում է իրանից էլ աւելի չար եօթն ուրիշ ոգիներ է առնում իր հետ, եւ մտնում բնակվում է այնտեղ. եւ այն մարդի յետինն աւելի չար է լինում քան թէ առաջինը. այսպէս կլինի եւ այս չար ազգին։
46Եւ նա տակաւին ժողովուրդների հետ խօսելիս, ահա նորա մայրը եւ նորա եղբայրները դուրսը կանգնած՝ ուզում էին նորա հետ խօսել։
47Եւ մէկն ասեց նորան. Ահա մայրդ եւ եղբարքդ դուրսը կանգնած՝ ուզում են քեզ հետ խօսել։
48Նա էլ պատասխան տուաւ իրան ասողին եւ ասեց. Ո՞վ է իմ մայրը, եւ ո՞վ են իմ եղբայրները։
49Եւ իր ձեռքը դէպի իր աշակերտները մեկնելով ասեց. Ահա իմ մայրը եւ իմ եղբայրները։
50Որովհետեւ ով որ իմ Հօր կամքը կատարէ որ երկնքումն է, նա է իմ եղբայրը, քոյրը եւ մայրը։