1Չեմ կամենում, եղբարք, որ չգիտենաք՝ թէ մեր հայրերն ամենն էլ ամպի տակն էին. եւ ամենը ծովի միջովն անցան։
2Եւ ամենը Մովսէսով մկրտուեցան ամպումը եւ ծովումը։
3Եւ ամենն էլ նոյն հոգեւոր կերակուրը կերան։
4Եւ ամենն էլ նոյն հոգեւոր խմելիքը խմեցին. որովհետեւ այն հոգեւոր վէմիցն էին խմում՝ որ գնում էր նորանց հետ. եւ այն վէմն էր Քրիստոսը։
5Բայց Աստուած նորանցից շատերին չհաւանեց. որովհետեւ անապատումը փռուած ընկան։
6Եւ սորանք մեզ օրինակի համար եղան. որ մենք չար բաների ցանկացող չլինենք, ինչպէս նորանք ցանկացան։
7Եւ կռապաշտ մի լինիք ինչպէս նորանցից ոմանք. ինչպէս գրուած է, թէ Ժողովուրդը նստեց ուտելու եւ խմելու, եւ վերկացան որ խաղան։
8Եւ պոռնկութիւն էլ չանենք, ինչպէս նորանցից ոմանք պոռնկութիւն արին, եւ մէկ օրում քսանեւերեք հազար մարդ վայր ընկան։
9Եւ Քրիստոսին էլ չփորձենք, ինչպէս նորանցից էլ ոմանք փորձեցին, եւ օձերիցը սատակեցին։
10Եւ չտրտնջանք էլ ինչպէս նորանցից էլ ոմանք տրտնջացին, եւ սատակչի ձեռովը կորան։
11Եւ այն ամենն օրինակի համար էր նորանց հանդիպում, բայց մեզ խրատի համար գրուեցաւ, որոնց դարերի վերջը հասաւ։
12Ուրեմն ով որ համարում է թէ հաստատ կանգնած է, թող զգոյշ լինի, որ վայր չընկնի։
13Ձեզ ուրիշ փորձութիւն չէ պատահել բացի մարդկային փորձութիւնից. բայց Աստուած հաւատարիմ է, որ չի թողիլ ձեզ ձեր կարողութիւնիցը վեր փորձուելու, այլ փորձութեան հետ ելքն էլ կպատրաստէ, որ կարողանաք համբերել։
14Նորա համար, իմ սիրելիք, փախէք կռապաշտութիւնիցը։
15Ինչպէս իմաստունների հետ եմ խօսում, դուք ինքներդ դատեցէք այն որ ասում եմ։
16Այն օրհնութեան բաժակը, որ օրհնում ենք, չէ՞ որ հաղորդութիւն է Քրիստոսի արիւնի. այն հացը, որ կտրում ենք, չէ՞ որ հաղորդութիւն է Քրիստոսի մարմնին։
17Որովհետեւ մէկ հաց, մէկ մարմին ենք մենք շատերս. վասնզի ամենքս այն մէկ հացիցն ենք վայելում։
18Տեսէք Իսրայէլին մարմնի կողմանէ. չէ՞ որ զոհուածներն ուտողները մասնակից են սեղանին։
19Արդ ի՞նչ ասեմ. մի՞թէ կուռքը մի բան է, եւ կամ թէ կուռքերի զոհուածները մի բա՞ն են։
20Բայց այն որ հեթանոսները զոհում են, դեւերին են զոհում, եւ ոչ թէ Աստուծուն. իսկ ես չեմ կամենում, որ դուք դեւերին մասնակից լինէք. չէք կարող Տիրոջ բաժակը խմել եւ դեւերի բաժակը.
21Չէք կարող Տիրոջ սեղանիցը վայելել՝ եւ դեւերի սեղանիցը։
22Կամ թէ Տիրոջը նախանձի գրգռե՞նք. մի՞թէ նորանից աւելի զորաւոր ենք։
23Ամեն բան օրինաւոր է ինձ, բայց ամեն բան օգուտ չէ. ամեն բան օրինաւոր է ինձ, բայց ամեն բան շինութիւն չէ տալիս։
24Ոչ ով միայն իր անձի օգուտը չորոնէ, այլ ամեն մէկն ընկերինն էլ։
25Ամեն ինչ որ սպանդանոցումը ծախվում է, կերէք առանց մի բան քննելու խղճմտանքի պատճառով։
26Որովհետեւ Տիրոջն է երկիրը եւ նորա բոլոր լիութիւնը։
27Եթէ անհաւատներից մէկը կանչէ ձեզ, եւ դուք կամենաք գնալ, ամեն բան որ ձեր առաջին դրուի, կերէք, առանց մի բան քննելու խղճմտանքի պատճառով։
28Բայց եթէ մէկն ասէ ձեզ, թէ Դա կուռքի զոհուած բան է, մի ուտէք՝ նորա պատճառովը որ իմացրեց, եւ խղճմտանքի պատճառովը. որովհետեւ Տիրոջն է երկիրը եւ նորա բոլոր լիութիւնը։
29Բայց խղճմտանք եմ ասում՝ ոչ թէ ձերը, այլ ընկերինը. որովհետեւ ինչո՞ւ իմ ազատութիւնը պիտի դատուի ուրիշի խղճմտանքից։
30Թէ որ ես շնորհակալութիւնով վայելում եմ, ինչո՞ւ հայհոյուիմ այն բանի համար՝ որի համար ես գոհանում եմ։
31Ուրեմն՝ թէ ուտէք թէ խմէք, թէ ինչ գործ էլ որ անէք, ամեն բան Աստուծոյ փառքի համար արէք։
32Առանց գայթակղութիւն տալու եղէք Հրէաներին եւ Յոյներին եւ Աստուծոյ եկեղեցուն։
33Ինչպէս ես էլ ամեն բանով ամենին հաճոյ եմ լինում. իմ անձի օգուտը չորոնելով, բայց շատերինը որ փրկուին։