1Հրեշտակը ինծիցոյցտուաւկենսատու ջուրին բիւրեղի պէս փայլուն գետը, որ Աստուծոյ եւ Գառնուկին գահէն կը բղխէր։
2Քաղաքին հրապարակին մէջտեղը եւ գետին այս ու այն կողմը կար կեանքի ծառը որ տարին տասներկու անգամ պտուղ կու տար, ամէն ամիս՝ իր պտուղը, իսկ տերեւները կը ծառայէին ազգերուն բժշկութիւն տալու։
3Քաղաքին մէջ նզովեալ բան գոյութիւն պիտի չունենայ. Աստուծոյ եւ Գառնուկին գահը այնտեղ պիտի ըլլայ եւ անոր ծառաները զայն պիտի պաշտեն։
4Անոնք իր դէմքը պիտի տեսնեն եւ իր անունը անոնց ճակատներուն վրայ պիտի գրուի։
5Այնտեղ այլեւս գիշեր պիտի չըլլայ, եւ ա՛լ պէտք պիտի չունենան ճրագի եւ արեւու լոյսի, որովհետեւ Տէր Աստուած ինք պիտի լուսաւորէ զանոնք. անոնք պիտի թագաւորեն յաւիտեանս յաւիտենից։
6Հրեշտակը ըսաւ ինծի. –Ըսած խօսքերս վստահելի եւ ճշմարիտ են։ Տէրը՝ մարգարէներուն հոգիներուն Աստուածը, իր հրեշտակը ղրկեց՝ որպէսզի իր ծառաներուն ցոյց տայ այն՝ ինչ որ շուտով պիտի պատահի։
7Ահա շուտով կու գամ։ Երանի՜ անոր որ կը պահէ այս գիրքին մարգարէութեան խօսքերը։
8Ես, Յովհաննէս, անձամբ լսեցի եւ տեսայ այս բոլորը. եւ երբ լսեցի ուտեսայ՝ գետին ինկայ հրեշտակին ոտքերուն առջեւ՝ երկրպագելու համար անոր, որ ինծի այս բոլորը ցոյց կու տար։
9Բայց անիկա ըսաւ ինծի. –Զգո՜յշ, մի՛ ըներ, որովհետեւ ես ալ ծառայակից եմ քեզի եւ եղբայրներուդ, այսինքն՝մարգարէներուն եւ անոնց՝ որոնք այս գիրքին պատգամները կը պահեն։ Աստուծո՛յ երկրպագէ։
10Ապա շարունակեց. –Այս գիրքին մարգարէութեան խօսքերը կնքուած մի՛ պահեր, որովհետեւ ժամանակը մօտեցած է։
11Ամբարիշտը կրկին թող իր ամբարշտութիւնը ընէ, գէշ մարդը՝ իր գէշութիւնը, ով որ արդար է՝ թող արդարութիւն ընէ, եւ սուրբը՝ իր սրբութիւնը պահէ։
12Ահա շուտով կու գամ եւ վարձատրութիւնս հետս պիտի բերեմ՝ իւրաքանչիւրին իր գործերուն համաձայն հատուցանելու համար։
13Ես եմ Այբը եւ Ֆէն, Առաջինը եւ Վերջինը, Սկիզբն ու Վախճանը։
14Երանելի են անոնք՝ որոնք անոր պատուիրանները կը պահեն։ Անոնք իրաւունք պիտի ունենան ուտելու կեանքի ծառէն եւ դռներէն քաղաք մտնելու։
15Իսկ դուրս պիտի մնան շնացողներն ու կախարդները, պոռնիկներն ու մարդասպանները, կռապաշտները եւ բոլոր անոնք՝ որոնք սուտը կը սիրեն եւ կ՚ընեն։
16Ես, Յիսուս, իմ հրեշտակս ղրկեցի՝ որպէսզի այս վկայութիւնը տայ ձեզի եկեղեցիներուն մասին։ Ես Դաւիթի արմատը եւ անոր սերունդն եմ. առաւօտեան պայծառ աստղը։
17Եւ Հոգին ու Հարսը կ՚ըսեն.– Եկո՛ւր։ Ով որ կը լսէ՝ թող ըսէ.– Եկո՛ւր։ Ով որ ծարաւ է՝ թող գայ, եւ ով որ կ՚ուզէ՝ թող ձրիաբար առնէ կեանքի ջուրէն։
18Եւ ես, Յովհաննէս, կ՚ազդարարեմ բոլոր անոնց՝ որոնք այս գիրքին մարգարէութեան խօսքերը կը լսեն։ Եթէ ոեւէ մէկը բան մը աւելցնէ ասոր վրայ, Աստուած անոր տրուելիք պատիժին վրայ պիտի աւելցնէ այս գիրքին մէջ նկարագրուած պատուհասները։
19Եւ եթէ ոեւէ մէկը բան մը պակսեցնէ այս գիրքին մարգարէութեան խօսքերէն, Աստուած ալ այս գիրքին մէջ նկարագրուած Կեանքի ծառէն եւ Սուրբ Քաղաքէն իր բաժինը պիտի նուազեցնէ։
20Այս բոլորին մասին վկայողը կ՚ըսէ. «Այո՛, շուտով կու գամ»։ Ամէն ։ Եկո՛ւր, Տէր Յիսուս։
21Մեր Տէր Յիսուս Քրիստոսի շնորհքը թող Աստուծոյ ամբողջ ժողովուրդին վրայ ըլլայ։ Ամէն։