John 2— 2019

¹Յիսուսի Գալիլեա հասնելուն երրորդ օրը հարսանիք մը կար Կանա քաղաքին մէջ, եւ Յիսուսի մայրը հոն էր։

²Յիսուս եւ իր աշակերտներն ալ հրաւիրուած էին հարսանիքին։

³Երբ գինին պակսեցաւ, Յիսուսի մայրը իրեն ըսաւ. – Գինի չունին։ –

⁴Մա՜յր, մեզի ի՛նչ,– պատասխանեց Յիսուս,– իմ ժամանակս տակաւին չէ՛ հասած։

⁵Սակայն իր մայրը ըսաւ սպասաւորներուն. – Ինչ որ ըսէ ձեզի՝ կատարեցէ՛ք։

⁶Հրեաներու ծիսական մաքրութեան սովորութեան համաձայն, հոն քարէ վեց կարասներ կային, որոնցմէ իւրաքանչիւրը ութսունէն հարիւր լիթր կ՚առնէր։

⁷Յիսուս ըսաւ սպասաւորներուն. – Կարասները ջուրով լեցուցէք։ Եւ սպասաւորները լեցուցին մինչեւ բերան։

⁸Յետոյ ըսաւ անոնց. – Հիմա առէք եւ սեղանապետին տարէք։ Անոնքալտարին։

⁹Սեղանապետըհամտեսեցգինիի փոխուած ջուրը, բայց չգիտցաւ թէ ուրկէ էր. թէեւ սպասաւորները, որոնք ջուրը լեցուցած էին, գիտէին։ Այն ատեն սեղանապետը փեսային

¹⁰ըսաւ. – Ամէն մարդ նախ ընտիր գինին կը հրամցնէ, իսկ երբ գինովնան՝ այն ատեն հասարակը, մինչ դուն ընտիր գինին պահեր ես մինչեւ հիմա։

¹¹Յիսուս իր այս առաջին հրաշքը կատարեց Գալիլեայի Կանա քաղաքին մէջ։ Հոն ան իր փառքը յայտնեց, եւ աշակերտները հաւատացին իրեն։

¹²Այս դէպքէն ետք՝ Յիսուս իր մօրը, եղբայրներուն եւ աշակերտներուն հետ Կափառնաում գնաց եւ քանի մը օր հոն մնաց։

¹³Հրեաներուն Զատիկը մօտ էր, եւ Յիսուս Երուսաղէմ գնաց։

¹⁴Տաճարին մէջ տեսաւ արջառ, ոչխար եւ աղաւնի ծախողները, ինչպէս նաեւ լումայափոխները, որոնք նստած էին սեղաններու ետին։

¹⁵Չուանէ խարազան մը շինեց եւ սկսաւ տաճարէն դուրս հանել բոլորը, իրենց ոչխարներով եւ արջառներով. լումայափոխներուն պղնձադրամները ցիրուցան ըրաւ եւ անոնց սեղանները շրջեց։

¹⁶Իսկ աղաւնեվաճառներուն ըսաւ. – Վերցուցէ՛ք ատոնք հոսկէ եւ Հօրս տունը վաճառատան մի՛ վերածէք։

¹⁷Այն ատեն իր աշակերտները յիշեցին Սուրբ գիրքին մէջ գրուածը. «Տանդ հանդէպ ունեցած նախանձախընդրութիւնս զիս պիտի այրէ»։

¹⁸Սակայն Հրեայ ղեկավարները հարցուցին Յիսուսի. – Ի՞նչ նշանով կրնաս ցոյց տալ մեզի, թէ իրաւունք ունիս այս բաները ընելու։

¹⁹Յիսուս պատասխանեց. – Քանդեցէ՛ք այս տաճարը, եւ երեք օրէն ես պիտի վերաշինեմ զայն։

²⁰Հրեաները ըսին. – Դուն երեք օրէ՞ն պիտի վերաշինես. քառասունվեց տարի առաւ ասոր շինութիւնը։

²¹Բայց տաճարը, որուն մասին Յիսուս կը խօսէր, իր մարմինն էր։

²²Եւ երբ ինք մեռելներէն յարութիւն առաւ, աշակերտները յիշեցին թէ ա՛յդ էր ըսածը եւ հաւատացին Սուրբ գիրքին մէջ գրուածին եւ Յիսուսի խօսքին։

²³Զատիկի տօնին, մինչ Յիսուս Երուսաղէմ կը գտնուէր, շատեր հաւատացին իրեն, երբ տեսան անոր գործած հրաշքները։

²⁴Սակայն Յիսուս ինքզինք չէր վստահեր անոնց, որովհետեւ բոլորն ալ կը ճանչնար

²⁵եւ պէտք չունէր ոեւէ մէկուն մասին ուրիշին վկայութեան, քանի ինք գիտէր թէ ի՛նչ կայ մարդոց սիրտին մէջ։