1Ես՝ Պօղոս, առաքեալ եղած՝ ո՛չ թէ մարդոց կողմէ, ո՛չ ալ ոեւէ մէկուն միջոցաւ, այլ Յիսուս Քրիստոսէ եւ Հօր Աստուծմէ՝ որ զայն մեռելներէն յարուցանեց,
2կը գրեմ ձեզի՝ Գաղատիայի եկեղեցիներուն, եւ ինծի կը միանան այն բոլոր եղբայրները, որոնք հետս են։
3Թող ձեզի շնորհք եւ խաղաղութիւն պարգեւեն Հայրն Աստուած եւ մեր Տէրը՝ Յիսուս Քրիստոս,
4որ իր անձը տուաւ մեր մեղքերուն համար, որպէսզի Աստուծոյ՝ մեր Հօրը կամքով մեզ ազատէ ներկայ չար աշխարհէն ։
5Յաւիտեանս յաւիտենից փա՜ռք Աստուծոյ։ Ամէն ։
6Շատ կը զարմանամ, որ այդպէս շուտով կը լքէք Աստուծոյ Աւետարանը, որ ձեզ Քրիստոսի շնորհքին հրաւիրեց, եւ այլափոխուած աւետարանի մը ականջ կու տաք։
7Գիտցէք, որ չկա՛յ ուրիշ աւետարան։ Սակայն կան մարդիկ, որոնք ձեր միտքերը կը պղտորեն եւ կ՚ուզեն Քրիստոսի Աւետարանը չարափոխել։
8Բայց ով որ մեր քարոզածէն տարբեր աւետարան մը քարոզէ ձեզի, ո՛վ ալ ըլլայ՝ նոյնիսկ մենք կամ երկինքէն հրեշտակ մը՝ անիծեալ ըլլայ։
9Ահա ըսի եւ կը կրկնեմ. ով որ ձեզի աւանդուածէն տարբեր աւետարան մը քարոզէ՝ անիծեա՛լ ըլլայ։
10Միթէ մարդի՞կ հաւանութիւն պիտի տան իմ քարոզած Աւետարանիս համար, թէ Աստուած։ Միթէ ես մարդիկը սիրաշահելու համա՞ր կ՚աշխատիմ։ Եթէ մարդիկը սիրաշահելու ետեւէ ըլլայի՝ Քրիստոսի ծառայ ըլլալէ կը դադրէի։
11Կ՚ուզեմ որ լաւ գիտնաք, եղբայրնե՛ր, թէ այն Աւետարանը որ ես ձեզի աւետարանեցի՝ մարդկային միտքի ծնունդ չէ,
12եւ ես ալ զայն ոեւէ մարդէ չառի կամ ոեւէ մէկէն չսորվեցայ։ Յիսուս Քրիստոս ի՛նք յայտնեց ինծի։
13Անշուշտ լսած էք թէ ինչ կ՚ընէի, երբ տակաւին հրէութեան կապուած էի. ի՜նչ սաստկութեամբ կը հալածէի Աստուծոյ եկեղեցին, փորձելով զայն արմատախիլ ընել։
14Ինծի տարեկից շատ մը ազգակիցներէ աւելի տեղեակ էի հրեայ կրօնական սովորութեանց, եւ շատ աւելի նախանձախնդիր էի մեր հայրենի աւանդութիւններուն:
15Բայց Աստուած, որ ծնելէս իսկ առաջ զիս ընտրած եւ իր շնորհքովը զիս այս պաշտօնին կոչած էր,
16երբ կամեցաւ իր Որդին յայտնել ինծի՝ որպէսզի բոլոր ազգերուն քարոզեմ, չաճապարեցի ոեւէ մէկուն խորհուրդը ուզելու,
17անմիջապէս Երուսաղէմ ալ չգացի, անոնց քով՝ որոնք ինձմէ առաջ առաքեալ ըլլալու կոչուած էին. այլ՝ Արաբիա գացի եւ նորէն Դամասկոս դարձայ։
18Ապա երեք տարիներ ետք Երուսաղէմ գացի Պետրոսը տեսնելու համար, եւ տասնըհինգ օր իր քով մնացի։
19Առաքեալներէն ուրիշ մէկը չտեսայ, բացի Տիրոջ եղբայրը եղող Յակոբոսէն։
20Այս գրածներուս մէջ ոեւէ սուտ բան չկայ, վկայ է Աստուած։
21Յետոյ անմիջապէս Սուրիայի եւ Կիլիկիայի կողմերը եկայ,
22այնպէս որ՝ Հրէաստանի քրիստոնեայ համայնքին համար անծանօթ մնացի։
23Բայց որովհետեւ յաճախ ուրիշներէն լսած էին՝ թէ «Ան որ ժամանակին մեզ կը հալածէր՝ հիմա ի՛նք ալ կը քարոզէ այն հաւատքը որ ժամանակին արմատախիլ կ՚ընէր»,
24ինձմով զԱստուած կը փառաւորէին։