1Արդարեւ, գիտենք թէ հողեղէն այս տունը, որ մերմարմինն էեւ որուն մէջ կը բնակինք, պիտի քայքայուի. բայց երկինքի մէջ ունինք Աստուծոյ կողմէ պատրաստուած անձեռագործ եւ յաւիտենական մարմին մը՝ իբրեւ տուն։
2Որքան ատեն որ հողեղէն այս մարմինին մէջն ենք՝ կը հառաչենք, երկնային մարմինը հագնելու փափաքով։
3Միայն թէ չըլլայ որ երբ այս մարմինէն մերկանանք՝ առանց մարմինի մնանք։
4Այո՛, որքան ատեն որ հողեղէն այս մարմինին մէջն ենք՝ կը հառաչենք, կարծես բեռան մը տակ ճնշուած. ո՛չ թէ որովհետեւ կ՚ուզենք այս մարմինը մեր վրայէն հանել, այլ կ՚ուզենք երկնայինը ասոր վրայ հագնիլ, որպէսզի այս մահկանացու մարմինը սուզուի կեանքին մէջ։
5Աստուած ինքն է որ մեզ այս փոխակերպումին կը պատրաստէ, եւ որպէս գրաւական տուած է իր Հոգին։
6Հետեւաբար, միշտ վստահութեամբ լեցուն ենք։ Գիտենք, թէ որքան ատեն որ այս մարմինին մէջ կը բնակինք՝ դուրս կը մնանք մեր իսկական տունէն, հեռու Տիրոջմէ,
7որովհետեւ հաւատքով է որ կ՚ապրինք, առանց զինք տեսնելու։
8Բայց վստահութիւն ունինք, եւ շատ աւելի պիտի ուզէինք այս մարմինէն դուրս գալ եւ Տիրոջ քով ըլլալ։
9Ուստի, այս մարմինին մէջ մնանք թէ հեռանանք, մեր միակ ձգտումն է՝ Աստուծոյ հաճելի ըլլալ։
10Որովհետեւ բոլորս ալ Քրիստոսի ատեանին դիմաց պիտի կանգնինք, որպէսզի իւրաքանչիւրը իր մարմինով ընդունի հատուցումը երկրի վրայ իր կատարած բարի կամ չար գործերուն։
11Ուստի, մենք միայն Տիրոջմէ կը վախնանք։ Գալով մարդոց, կը փորձենք զանոնք համոզել մեր գործով ու խօսքով, որոնք յայտնի են Աստուծոյ, եւ կարծեմ ձեր խիղճերն ալ կը վկայեն այդ մասին։
12Մեր նպատակը ձեր հաճութիւնը շահիլ չէ։ Ընդհակառակը, կ՚ուզենք ձեզի պարծանքի պատճառ մը տալ, որ դուք մեզմով պարծենաք անո՛նց դիմաց, որոնք, ի հեճուկս մեզի, արտաքին առաւելութիւններով կը պարծենան, փոխանակ նկարագրային առաւելութիւններով պարծենալու։
13Կա՛մ այն է՝ որ մեր խօսածները զառանցանք են թող Աստուած դատէ ատիկա – եւ կա՛մ այն է՝ որ ողջմտութիւն են – դո՛ւք դատեցէք ատիկա։
14Սա՛ միայն գիտենք, թէ Քրիստոսի սէրն է որ կը ստիպէ մեզ այսպէս վարուելու։ Գիտենք թէ Քրիստոս մեռաւ բոլոր մարդոց փոխարէն, եւ հետեւաբար բոլորն ալ միասին մեռած եղան։
15Եւ Քրիստոս բոլորինհամար մեռաւ, որպէսզի հաւատքով կենդանացողները այլեւս չապրի՛ն իրենք իրենց համար, այլ անոր համար՝ որ իրենց փոխարէն մեռաւ եւ յարութիւն առաւ։
16Այնպէս որ, այսուհետեւ մենք ոեւէ հաւատացեալի չենք նայիր զուտ մարդկային չափանիշով։ Կար ժամանակ, երբ մենք ալ այդպէս կը նայէինք Քրիստոսի. բայց հիմա ամբողջութեամբ տարբեր կը մտածենք։
17Ոեւէ մէկը որ Քրիստոսի միացած է՝ նոր արարած է. այլեւս չէ՛ այն՝ ինչ որ էր նախապէս, որովհետեւ ամբողջութեամբ նորոգուեցաւ։
18Եւ այս նորոգութիւնը կու գայ Աստուծմէ, որ Քրիստոսի միջոցաւ մեզ իրեն հետ հաշտեցուց եւ նաեւ պաշտօն տուաւ մեզի՝ ուրիշներն ալ հաշտութեան բերելու։
19Այսինքն, Աստուած ինքն էր որ Քրիստոսի միջոցաւ աշխարհը հաշտեցուց իրեն հետ, անյիշաչար գտնուելով մարդոց մեղքերուն հանդէպ, եւ մեզի պաշտօն տուաւ՝ որ այս հաշտութիւնը պատգամենք բոլոր մարդոց։
20Ահա թէ ինչու՝ մենք Քրիստոսի կողմէ պատգամաւորութիւն կ՚ընենք, այնպէս՝ որ կարծես Աստուած ինք մեր միջոցաւ կը խօսի ձեզի. եւ Քրիստոսի կողմէ կ՚աղաչենք ձեզի.– Հաշտուեցէ՛ք Աստուծոյ հետ։
21Որովհետեւ Աստուած մեզի համար մեղքի պատարագ ըրաւ Քրիստոսը, ան՝ որ բնաւ մեղք չէր գործած, որպէսզի մենք անոր միանալով արդարանանք Աստուծոյ համար։