1Ոչ թե մեզ, Տե՛ր, ոչ թե մեզ, այլ քո անվա՛նը փառք տուր քո ողորմության և քո ճշմարտության համար։
2Ինչո՞ւ հեթանոսներն ասեն. «Ո՞ւր է նրանց Աստվածը»։
3Բայց մեր Աստվածը երկնքում է. ամենը, ինչ որ նա կամենում է, անում է։
4Նրանց կուռքերը արծաթ ու ոսկի են, մարդու ձեռքի գործեր.
5Բերան ունեն և չեն խոսում, աչքեր ունեն և չեն տեսնում,
6Ականջներ ունեն և չեն լսում, քիթ ունեն և հոտ չեն առնում,
7Ձեռքեր ունեն և չեն շոշափում, ոտքեր ունեն և չեն քայլում և ձայն չեն հանում իրենց կոկորդով։
8Նրանց կերտողներն էլ նրանց նման են, և բոլոր նրանք, որ իրենց հույսը դնում են դրանց վրա։
9Ո՛վ Իսրայել, հույսդ Տիրոջ վրա՛ դիր. նրանց օգնությունը և վահանը նա է։
10Ո՛վ Ահարոնի տուն, ձեր հույսը Տիրոջ վրա՛ դրեք, նրանց օգնությունը և վահանը նա է։
11Ո՛վ Տիրոջից վախեցողներ, ձեր հույսը Տիրոջ վրա՛ դրեք. նրանց օգնությունը և վահանը նա է։
12Տերը հիշում է մեզ. նա կօրհնի, նա կօրհնի Իսրայելի տունը, նա կօրհնի Ահարոնի տունը։
13Նա կօրհնի Տիրոջից վախեցողներին՝ փոքրերին մեծերի հետ։
14Տերը կշատացնի օրհնությունը ձեզ վրա, ձեզ վրա և ձեր որդիների վրա։
15Դուք օրհնված եք Տիրոջից, որ երկինքն ու երկիրը ստեղծեց։
16Երկինքների երկինքը Տիրոջն է, և նա երկիրը տվեց մարդկանց որդիներին։
17Ոչ թե մեռելները պիտի օրհնեն Տիրոջը, ոչ էլ գերեզմանի մեջ իջնողները,
18Այլ մենք պիտի օրհնենք Տիրոջը այսուհետև մինչև հավիտյան։ Ալելուիա՜։