1بياييد خداوند را ستايش كنيم و در وصف «صخرۀ» نجات خود، با شادی سرود بخوانيم!
2با شكرگزاری به حضور او بياييم و با سرودهای شاد او را بپرستيم!
3زيرا خداوند، خدای عظيمی است؛ او پادشاهی است كه بر همۀ خدايان فرمان میراند.
4اعماق زمين در دست خداوند است و بلندی و عظمت كوهها از آن او میباشد.
5آبها و خشكیها را خدا بوجود آورده و آنها به او تعلق دارند.
6بياييد دربرابر خدا، سر فرود آوريم و او را عبادت كنيم. بياييد در حضور آفرينندۀ خود زانو بزنيم.
7ما قوم او هستيم و او خدای ما، ما گلۀ او هستيم و او شبان ما. ای كاش امروز صدای خداوند را بشنويد كه میفرمايد:
8«سختدل و نامطيع نباشيد چنانكه اجداد شما در صحرای مريبا و مسا نامطيع شدند.
9در آنجا، اجداد شما، هر چند بارها معجزات و اعمال شگفتانگيز مرا ديدند، اما باز به من شک كردند.
10مدت چهل سال، از آنها محزون و بيزار بودم، زيرا دل و فكرشان از من دور بود و نمیخواستند دستوراتم را اطاعت نمايند
11تا اينكه خشمگين شده، قسم خوردم كه نگذارم وارد سرزمينی شوند كه وعده داده بودم در آن آرام و قرار بگيرند.